Έφυγε από τη ζωή η σκηνοθέτης και ηθοποιός Έλλη Βοζικιάδου

Η Έλλη Βοζικιάδου υπηρέτησε με συνέπεια το θέατρο από διάφορες θέσεις (ηθοποιός, θιασάρχις, σκηνοθέτρια και ενδυματολόγος) για πάνω από εξήντα χρόνια. Το 1980 ίδρυσε την θεατρική σκηνή «Θυμέλη» μαζί με τον σύζυγό της, τον αρχιμουσικό και συνθέτη Διονύση Κούτση. Επί είκοσι χρόνια ήταν στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1932. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Αθηνών και την Γαλλική Ακαδημία Αθηνών και σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από την οποία εξήλθε με άριστα. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην κόρη της, Λόρνα.

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 82
Σήμερα το πρωί άφησε την τελευταία της πνοή μια μεγάλη Κυρία του θεάτρου, η Έλλη Βοζικιάδου. Ένας υπέροχος Άνθρωπος, γλυκός, ηθικός και έντιμος που υπηρέτησε από παιδί το Θέατρο με αγάπη και αφοσίωση…. με αυταπάρνηση, με αγώνα…
20 χρόνια πρωταγωνίστρια στο Εθνικό Θέατρο κι άλλα 40 χρόνια στο δικό της θεατρικό σπίτι, το θέατρο “ΘΥΜΕΛΗ -ΕΛΛΗΣ ΒΟΖΙΚΙΑΔΟΥ” που από το 1980 προσφέρει στο φιλοθεάμων κοινό όλων των ηλικιών παραστάσεις με ψυχή και με ποιότητα… Ένας αθόρυβος και γλυκός άνθρωπος, ηθοποιός και σκηνοθέτης, συγγραφέας και ενδυματολόγος που ακούραστα υπηρέτησε την Τέχνη σεμνά και με αγάπη…
Αυτός ο υπέροχος άνθρωπος είχα την τύχη να είναι η δική μου Μάνα, μια μάνα που η αφοσίωσή της στο θέατρο δεν μου στέρησε ποτέ τη στοργή και το ενδιαφέρον της, τη λαχτάρα της… μια μοναδική μάνα…. η μανούλα μου… Αλλά και μια μοναδική σύζυγος… Με τον αείμνηστο πατέρα μου αρχιμουσικό, Διονύση Κούτση μαζί χέρι – χέρι πορεύθηκαν στη Ζωή και την Τέχνη σαν ένα υποδειγματικό ζευγάρι…
Με αβάσταχτο πόνο ψυχής θα την αποχαιρετίσω τη Δευτέρα 27 Απριλίου ώρα 12 μμ στο Α’ νεκροταφείο Αθηνών, σε απόσταση αναπνοής από τον λατρεμένο της, τον αξέχαστο πατέρα μου που ήδη την έχει πάρει από το χέρι για  να την οδηγήσει στο πιο γαλήνιο ουράνιο πέπλο…
Μανούλα μου όσο ζω θα σ’ αγαπώ και θα σε τιμώ όπως σου αξίζει….θα σας περιμένω μαζί με το μπαμπάκα στα όνειρά μου να μου πείτε πως είστε και πάλι ευτυχισμένοι μαζί και κάποια στιγμή θα ξανασυναντηθούμε και οι τρεις μαζί: “σάρκα μία” , όπως λέγαμε πάντα….
Λόρνα Κούτση