ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΛΟΤ στο Tempus Verum – Εν Αθήναις

| Ησυχία | - Να φύγουμε από ‘δω. - Α! Πού θα πάμε; - Να βρούμε μία όαση. - Μια γούβα με νερό. - Όαση!

| Ησυχία |

– Να φύγουμε από ‘δω.

– Α! Πού θα πάμε;

– Να βρούμε μία όαση.

– Μια γούβα με νερό.

– Όαση!

– Αληθινή;– Όσο εμείς.

| Σιωπή |

ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ: Μία λαίδη. Το πρόσωπο μοιάζει με νεκρής από καιρό γυναίκας. Μαλλιά ξασμένα. Τεντωμένα νεύρα στον λαιμό. Τα πόδια της μοιάζουν με ουρά. Ίσως φοράει νυφικό και κρατά μια ανθοδέσμη. Πιστεύει πως έχει γενέθλια κάθε μέρα. Ακούει στο όνομα Λοτ. Κυρία Λοτ. Την αναζητά ένας ιππότης.

ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ: Ένας ιππότης. Το πρόσωπο γαμψό. Ρυτίδες στο μέτωπο. Μπούκλες. Παλεύει συχνά με αόρατους εχθρούς. Στο στέρνο του μέσα, ένα σβηστό κερί. Ενδέχεται να φοράει μαύρα και να βαστά ένα σπαθί. Πιστεύει πως δεν έχει γενέθλια ποτέ. Ακούει στο όνομα Λοτ. Κύριος Λοτ. Τον ψάχνει μια λαίδη.

Χάθηκαν στο Κάμελοτ, πριν δεκαπέντε αιώνες. Συναντήθηκαν, κάποτε, σε ένα τρένο ιταλικό, σε ένα μικρό βαγόνι. Κάποιοι τους είδαν σε μια γέφυρα της Βενετίας. Είπαν πως μοιάζουν με Ρωμαίο και Ιουλιέτα. Άλλοι, πως είναι δυο αυτόχειρες ανώνυμοι. Ύστερα, βρέθηκαν σε έναν δρόμο της Αθήνας κι αμέσως χάθηκαν ξανά. Ακούγεται πως είναι Εύα και Αδάμ, ο Λωτ και η γυναίκα του, μια Σάρρα με δύο ρω ενωμένα. Ορφέας και Ευριδίκη. Δυο αστερισμοί, η Ανδρομέδα κι ο Περσέας. Πίνακες του Γουοτερχάουζ και φιγούρες του Πικάσο, μοιάζουν με όλους αυτούς και με άλλους τόσους και αρνούνται όλα τα ονόματα. Μονάχα ψάχνει ο ένας τον άλλον.

Σε αεροδρόμια, σε λιμάνια και προβλήτες και σταθμούς. Στα Σόδομα, στα Γόμορρα. Παντού. Για πάντα. Μέχρι να κοιτάξουν δίπλα και να δουν πως παν’ μαζί. Εκεί γεννιούνται και βαφτίζονται απ’ την αρχή. Εκεί, αγκαλιά, πεθαίνουν. Εκεί, μες στην μπανιέρα του σπιτιού τους. Περιμένοντας μια γόνδολα να τους πάει κάπου μακριά. Ή ένα φέρι μποτ. Τον πελαργό. Κάτι. Μέχρι να φτάσουν στον τερματικό σταθμό. Γιουκάλι.

Ένα ιπποτικό παραμύθι παραλόγου για έναν αδικοχαμένο έρωτα δεκαπέντε αιώνων και κάτι. Σαν σε κυβιστικό πίνακα ζωής, ο Sir Lancelot και η Lady of Shalott μάχονται ενάντια στη λήθη των καιρών, για μια ευκαιρία στην αγάπη. Το έργο γράφτηκε στο 3ο στούντιο συγγραφής θεατρικού έργου του Εθνικού Θεάτρου. Κι οποιαδήποτε ομοιότητα με τη ζωή είναι συμπτωματική.

Δραματουργική επεξεργασία – σκηνοθεσία: Νικόλας Ανδρουλάκης

Σκηνoγραφία: Δημήτρης Κωνσταντάρας

Μουσική επιμέλεια: Το κλαμπ δίπλα | στο πιάνο ο μικρός Γιαννάκης

Κινησιολογία: Έμιλυ Νικόλα

Φωτογραφίες: Manuel Silvestri | Μαριάμ Χοροζιάν

Οργάνωση Παραγωγής: Γιάννης Βερβενιώτης

Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Αξιώτης

Παραγωγή: Ντουέντε

Παίζουν: Νικόλας Ανδρουλάκης, Αντιγόνη Σταυροπούλου

info παράστασης

Κάθε Σαββάτο, στις 11:11 το βράδυ.

Στο Τempus Verum – Εν Αθήναις.

Στο Γκάζι.

Για κηδεία . Ή βαφτίσια. Ή γάμο.

Γενική είσοδος, 10 ευρώ.

Από 10 Νοέμβρη.

* Ακολουθήστε τον Κύριο ή την Κυρία Λοτ στη διαδρομή ως το αντάμωμα τους. Σε διαφορετικό σημείο συνάντησης. Κάπου στην πόλη. Κάθε φορά. Μια ώρα πριν. Ενημέρωση αυθημερόν στη σελίδα των Ντουέντε

Share this
Tags
Βανέσσα
Βανέσσα
Η Βανέσσα Πανοπούλου σπουδάζει στην Αρχιτεκτονική Χανίων και είναι υπεύθυνη για την επιμέλεια και την ροή άρθρων του ηλεκτρονικού μαγκαζίνο artviews. Στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με την δημιουργική γραφή και την αφηρημένη εξπρεσιονιστική ζωγραφική με ακρυλικά.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

«All or Nothing»… και σίγουρα τίποτα λιγότερο από αυτά που μας υπόσχεται ο Mike Leigh

Γράφει η Μαρία Δήμου Ο Mike Leigh, εισήλθε στην χιλιετία με το κοινωνικο-οικογενειακό δράμα, «All or Nothing», το 2002. Ξεφεύγει ελαφρώς από το μελόδραμα και...

H “τέχνη” της ανάγνωσης του Κορανίου

Γράφει η Μαρία Τριγώνη Το κοράνι είναι το πιο διαβασμένο βιβλίο στον Ισλαμικό κόσμο, ενώ έχει δοθεί εξαιρετική σημασία στην διατήρηση, απομνημόνευση και απαγγελία του....

«Μαγνητικά Πεδία»: Το indie σκηνοθετικό ντεμπούτο του Γιώργου Γούση

Γράφει ο Γιώργος Δήμος Ξεκινώντας την καριέρα του ως δημιουργός κόμικς, ο γεννημένος το 1986 στην Αθήνα καλλιτέχνης, Γιώργος Γούσης, έκανε το μεγάλου μήκους ντεμπούτο...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

More like this