«Ο Ιατροδικαστής»: Δίλημμα μεταξύ ηθικής και φήμης. Τι θα κυριαρχήσει;

Πρόσφατα παρακολουθήσαμε τη θεατρική παράσταση «Ο Ιατροδικαστής ή Στη μνήμη της Έλλης Λαδά» σε κείμενο Κώστα Λεϊμονή και σκηνοθεσία Παντελή Παπαδόπουλου στο Θέατρο Αλκμήνη.

Πρόκειται για την παρουσίαση του επαγγέλματος του ιατροδικαστή, ο οποίος επί της ουσίας είναι επιφορτισμένος για το πόρισμα της κατάληξης της ζωής ενός ανθρώπου. Σεβόμαστε άραγε όλοι μας τη ζωή ως το απόλυτο τέλος της;

Γράφει η Αλεξία Λυμπέρη

Η Ιατροδικαστική είναι ο μόνος κλάδος που υπηρετεί ταυτοχρόνως τη Δικαιοσύνη, τις Διωκτικές Αρχές, τις ασφαλιστικές εταιρείες, τα συμφέροντα του πολίτη ή της οικογένειάς του, το δημόσιο συμφέρον και την επιστήμη.

Η βασικότερη αρχή του ιατροδικαστή είναι η εχεμύθεια προς τους συγγενείς, προς το φιλικό του περιβάλλον, προς άλλους συναδέλφους, προς άλλες Αρχές που δεν σχετίζονται με την υπόθεση και προς τους αντιδίκους.

Ο Ιατροδικαστής δεν είναι Δικαστής ή Αστυνομικός. Ο Ιατροδικαστής ενεργεί με βάση τους ισχύοντες νόμους, με βάση τις Ηθικές του Αρχές και σύμφωνα με τον Κώδικα Δεοντολογίας που διέπει την επιστήμη του.

Η Έλλη Λαδά είναι μια σπουδαία Ελληνίδα γιατρός, η οποία βρίσκεται ένα βήμα μακριά από την αντιμετώπιση της επάρατης νόσου. Ξαφνικά βρίσκεται νεκρή στο σπίτι της. Αυτοκτονία ή δολοφονία;

Κι όμως αντί να θρηνούμε όλοι για την απώλεια της ζωής ενός θαυμάσιου ανθρώπου, βλέπουμε επί σκηνής πως η εκκλησία, οι φαρμακευτικές εταιρείες, οι δικαστικές αρχές, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, ακόμα κι η ίδια της η οικογένεια, προσπαθούν να εκμαιεύσουν ένα ιατροδικαστικό πόρισμα προς ικανοποίηση ιδίων συμφερόντων.

«Η γιατρός Έλλη Λαδά, η αθέατη βασική ηρωίδα του έργου, δεν βασίζεται σε κάποια συγκεκριμένη Ελληνίδα. Η Έλλη Λαδά αντιπροσωπεύει την ίδια την Ελλάδα. Η ξεχασμένη Ελλάδα που τόσα έχει προσφέρει στον λαό της ανά τους αιώνες και πάντοτε παραμερίζεται μπρος στον ατομισμό. Η Έλλη Λαδά είναι η Ελλάδα που μαχαιρώνουμε δεκάδες φορές τη μέρα, που την προδίδουμε με τριάντα και – καμιά φορά – ίσως και λιγότερα αργύρια.», μας εξιστορεί ο κ Λεϊμονής.

Ο ιατροδικαστής είναι ένας επαγγελματίας που ενώ εργαζόταν με επιτυχία στη Γερμανία, επέστρεψε στη χώρα του και προσπαθούσε να επιβιώσει παραδίδοντας μαθήματα Γερμανικών σε παιδιά.

Στην Ελλάδα εάν δεν έχεις τις κατάλληλες γνωριμίες δεν μπορείς να διαπρέψεις στο χώρο εργασίας σου, εκτός κι αν προσποιηθείς τον επιτυχημένο και δημιουργήσεις την ανάλογη φήμη στον κύκλο σου. Έτσι ακριβώς έπραξε κι ο ιατροδικαστής της ιστορίας και με αυτό τον τρόπο βρέθηκε επιφορτισμένος με το πόρισμα του θανάτου της Έλλης Λαδά.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ξεκινούν κι οι «περίεργες» επισκέψεις στο ιατρείο του. Θα παραμείνει πιστός στο καθήκον του έως το τέλος; Θα μπορέσει να παραμείνει ηθικός παρά τις πιέσεις που δέχεται; Θα βελτιώσει τη φήμη του έως επαγγελματίας ιατροδικαστής με αυτή την υπόθεση; Ορισμένα μόνο από τα ερωτήματα τα οποία θα απαντηθούν επί σκηνής.

Η παράσταση παρουσιάζεται με τη μορφή μονολόγου, στα σημεία όπου ο ιατροδικαστής αναλαμβάνοντας ρόλο αφηγητή, μας διηγείται την  ιστορία της ζωής του, και με τη μορφή διαλόγου όταν ο ιατροδικαστής δέχεται επισκέψεις στο ιατρείο του και συνομιλεί με διάφορους φορείς της κοινωνίας.

Ο Χάρης Σώζος, στο ρόλο του ιατροδικαστή, ερμηνευτικά κι εκφραστικά άψογος, συναισθηματικός όσο απαιτεί ο ρόλος, με σωστό τονισμό του λόγου και περιγραφικότητα στο λόγο του, ερμηνεύει με επαγγελματισμό τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα του έργου. Παλεύοντας με ηθική, προσπαθεί να αντισταθεί στις πιέσεις που δέχεται και να ολοκληρώσει με αμεροληψία το έργο που του έχει ανατεθεί.

Ο Χρήστος Ευθυμίου, στους ρόλους του γαμπρού που έχασε την πεθερά του, του δικαστικού, του εκκλησιαστικού εκπροσώπου, του δημοσιογράφου και του πατέρα της κυρίας Λαδά, εκφραστικά και κινησιολογικά άρτιος, ερμηνεύει κάθε φορά κι άλλον ρόλο αλλάζοντας τόσο τη στάση του, όσο και τη φωνή του και την κίνησή του. Φέρνει εις πέρας με αποτελεσματικότητα το δύσκολο έργο των πολλαπλών ρόλων που του έχουν ανατεθεί.

Η σκηνοθεσία του Παντελή Παπαδόπουλου, άρτια αισθητικά, με σαφώς διαχωρισμένες σκηνές, οι οποίες διευκολύνουν το θεατή να παρακολουθήσει την εξέλιξη της ιστορίας. Το δε εύρημα του χτυπήματος του κουδουνιού, πριν την είσοδο των επισκεπτών στο ιατρείο, μας προετοιμάζει  για την είσοδο των επισκεπτών.

Τα δε σκηνικά, απλά αλλά λειτουργικά, αποτελούνται από το έπιπλο του γραφείου του ιατροδικαστή, δύο καρέκλες, κι άλλα συναφή με το χώρο σκηνικά βοηθητικά αντικείμενα. Από το ταβάνι επίσης κρέμονται σε διάφανα σακουλάκια τα πειστήρια των εγκλημάτων, ολοκληρώνοντας έξυπνα το σκηνικό.

Η ενδυματολογική προσέγγιση απλή, αλλά λειτουργική, ταιριάζει απόλυτα με τον κάθε χαρακτήρα που παρουσιάζεται επί σκηνής, συνοδευόμενος και με τα απαραίτητα αξεσουάρ.

Συνολικά, πρόκειται για μια άρτια σκηνική παραγωγή, με αρκετά ηθικά προβλήματα της εποχής μας που θα μας προβληματίσουν όλους.

Εσύ πως θα έπραττες αν ήσουν στη θέση του συγκεκριμένου ιατροδικαστή; Θα προστάτευες τη θέση σου ή θα υπερασπιζόσουν την ηθική σου; Η ηθική είναι μια σπάνια αξία στην εποχή μας.

Info Παράστασης

Παραστάσεις: Κάθε Σάββατο στις 18:30 και κάθε Κυριακή στις 21:00

Διάρκεια: 90′

Εισιτήρια: Κανονικό:12€, Μειωμένο (φοιτητές, άνω των 65, ΑΜΕΑ): 10€, Ανέργων: 8€, Ατέλειες ηθοποιών: 5€

Θέατρο: Αλκμήνη, Αλκμήνης 8, Αθήνα

Τηλέφωνο: 2103428650