«ΣΟΚ» του Γιώργου Σκούρτη στο Studio Κυψέλης

Τελευταίες παραστάσεις έως τις 21-04-19

Τελευταίες παραστάσεις έως τις 21-04-19 για το έργο του Γιώργου Σκούρτη, «ΣΟΚ», από τους «Θεατρίνων Θεατές», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού, που κέρδισε κοινό και κριτικούς, τη φετινή θεατρική σεζόν,  και διακρίθηκε στην 3η Απονομή Βραβείων του Διεθνούς Φεστιβάλ Διαβαλκανικού Θεάτρου.

Ο Γιώργος Σκούρτης είχε δει παραστάσεις των «Θεατρίνων Θεατές», κι όταν τον προσέγγισε ο Γιώργος Λιβανός, ο οποίος λατρεύει το ακριβό θεατρικό του έργο, τού έδωσε το «ΣΟΚ» που το θεωρούσε από τα σημαντικότερα σύγχρονα θεατρικά, τρίτο μέρος της τριλογίας «Κομμάτια και θρύψαλα». Το πρώτο ανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης και το δεύτερο στο Κ.Θ.Β.Ε.

Πρόκειται για ένα σύγχρονο πολιτικό έργο, το οποίο καυτηριάζει με δεινότητα τα κακώς κείμενα της καθημερινότητάς μας. Άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή, παλεύουν να επιβιώσουν, συγκρούονται με τους εφιάλτες της επόμενης μέρας, τρέχουν, ερωτεύονται, μάχονται για την επιβίωση σε έναν διαρκή πόλεμο – πρωτίστως με τον ίδιο τους τον εαυτό.  Τελικά, τα γεγονότα τούς καθιστούν διαρκώς σε καταστάσεις ΣΟΚ… 

Έγραψαν για την παράσταση:

« Η παράσταση που δίδαξε με έξοχους ρυθμούς και ισορροπίες ο Γιώργος Λιβανός τίμησε τον συγγραφέα που για χρόνια ήταν σχεδόν απαγορευμένος. Η Βολίδη στα εικαστικά, ο Τσιλίκης στα τραγούδια που έγραψε, ο Σίμωνας Πάτροκλος στις χορογραφίες στήριξαν με κύρος και ουσία τους αξιόλογους ηθοποιούς που έπαιξαν πολλούς ρόλους ο καθένας σ’ αυτό το σπονδυλωτό έργο. Ξεχωρίζω την πείρα της Καίτης Ιμπροχώρη και παραθέτω τους ταλαντούχους δημιουργούς: Όλγα Πρωτονοταρίου, Σόνια Κωτίδου, Μαρία Φλωράτου, Σοφία Μπεράτη και Γιάννη Τσιώμου, Νίκο Χαλατζίδη, Ανδρέα Ζαχαριάδη, Μάνο Χατζηγεωργίου. Στο πιάνο η Νίκη Γκουντούμη ».

Κώστας Γεωργουσόπουλος,  εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

 « Το «Σοκ» του είναι μια μπουνιά στο στομάχι- λέει τα πράγματα με το όνομά τους, καυτηριάζει με δεινότητα τα κακώς κείμενα της καθημερινότητάς μας. Άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή, παλεύουν να επιβιώσουν, συγκρούονται με τους εφιάλτες της επόμενης μέρας, τρέχουν, ερωτεύονται, μάχονται για την επιβίωση σε έναν διαρκή πόλεμο – πρωτίστως με τον ίδιο τους τον εαυτό. Τελικά, τα γεγονότα τούς καθιστούν διαρκώς σε καταστάσεις απόλυτου σοκ…»

Βασίλης Μπουζιώτης, enikos.gr

« Οι Θεατρίνων Θεατές καταφέρνουν με αυτό τους το τόλμημα το απόλυτο γκολ στο τέρμα της θεατρικής παρακολούθησης. Μια σημαντική παράσταση – πρόταση που συμπυκνώνει και παρουσιάζει θαρρείς όλη την αγωνία του Σκούρτη για το αύριο του σύγχρονου ανθρώπου που επιβιώνει πνιγμένος στα αδιέξοδα και τις απογοητεύσεις, τις δυσκολίες και τις τρικλοποδιές και τρέχει ένα μαραθώνιο απέλπιδο χωρίς προοπτική αίσιας κατάληξης ή νίκης αλλά με μια βεβαιότητα το τέλος που μας περιμένει με απόλυτη σιγουριά. Ο Γιώργος Λιβανός, ικανός και ευφυής ερευνητής και πρωτοπόρος στήνει μια από τις καλύτερές του παραστάσεις, με ένα έργο που αφορά και αγγίζει τον παλμό του νεοέλληνα. Αποκλείεται να μην ταυτιστείς με κάποιον από τους ήρωες ή έστω τις τοποθετήσεις του. Γιατί το έργο είναι αυτό που μαρτυρά ο τίτλος. Ένα ΣΟΚ για τους καθησυχασμένους…»

Σταύρος Ξηντάρας, εφημερίδα Kontranews

« Με έντονο το στοιχείο της θεατρικότητας, ο Γιώργος Λιβανός στο μικρό υπόγειο τελεστήριο της Κυψέλης ιερουργεί πάνω σε κείμενα που ανατέμνουν με όχι πάντα απογειωτικό τρόπο τον διηθημένο κι αποσαρθρωμένο κατά τόπους κοινωνικό ιστό μας… Στο κύκνειο άσμα του ο Γιώργος Σκούρτης γράφει και σενάριο για κινηματογράφο και πολιτική επιθεώρηση και θεατρικό έργο.. .Όλοι οι συντελεστές ήταν αξιαγάπητοι, αξιοθαύμαστοι, αξιέπαινοι. Ο υπερτονισμός της θεατρικότητας, ειδικά στις αλλαγές ρόλων με τη βοήθεια κοστουμιών ή σκηνικών εξαρτημάτων (requisites) έδωσε στο όλον θέαμα μια «φελλινική» μεσογειακή χροιά, αφαιρώντας πολύ από το «γοτθικό» στοιχείο προσθέτοντας μια «κωμικογραφική» απόσταση…»

Κωνσταντίνος Μπούρας, grafei.wordpress.com

« Μια παράσταση για γερά στομάχια. Ένα σύγχρονο πολιτικοκοινωνικό έργο, το οποίο εστιάζει και προβάλλει τα κακώς κείμενα της καθημερινότητας και της ίδιας της ανθρωπότητας. Έργο-χτύπημα στην εποχή, παρουσιάζοντας όλα τα κακά και άσχημα προσωπεία που οι καιροί μας φορούν. Ο πολιτισμός του Δυτικού κόσμου καταρρέει και αρχίζει να τρέφεται από την ίδια του την σάρκα… Μια εντελώς θεατρική ανατρεπτική πρόταση, η οποία σίγουρα θα σας κάνει να δείτε τον κόσμο από μια άλλη οπτική ματιά….»

Χάρις Μολυβιάτη, noizy.gr

« Οι Θεατρίνων Θεατές υπό τη συνοδεία ζωντανού πιάνου, αναλαμβάνουν τον δύσκολο ρόλο της απόδοσης των πολλαπλών μηνυμάτων του κειμένου επί σκηνής, με σοβαρότητα, καυστικότητα, χιούμορ, εκφραστικότητα και πειστικότητα. Ένα εγχείρημα, το οποίο οι Καίτη Ιμπροχώρη, Γιάννης Τσιώμου, Μάνος Χατζηγεωργίου, Νίκος Χαλατζίδης, Όλγα Πρωτονοταρίου, Σοφία Μπεράτη, Σόνια Κωτίδου, Μαρία Φλωράτου κι ο Ανδρέας Ζαχαριάδης έφεραν άψογα εις πέρας. Άρτιοι εκφραστικά, με καθαρή άρθρωση και τονισμό λέξεων, με μοναδική κινησιολογία κι όσο συναίσθημα κι οργή απαιτούσε το κείμενο, κατάφεραν με επαγγελματισμό, με τις υποκριτικές και φωνητικές τους ικανότητες να μας «σοκάρουν». Η σκηνοθεσία του Γιώργου Λιβανού, άρτια αισθητικά, με μια αλληλουχία σκηνών και σφηνών, κρατούν σε εγρήγορση το ενδιαφέρον των θεατών, χωρίς να τους μπερδεύουν, ούτε να τους δυσχεραίνουν στην παρακολούθηση της εξέλιξης της δραματουργίας του κειμένου…»

Αλεξία Λυμπέρη, artviews.gr

« Φρου φρου και αρώματα, καπνοί και παντός είδους δαγκώματα. Το «Σοκ» του Γιώργου Σκούρτη είναι ένας λίβελλος που στρέφεται κατά της ανθρωποφαγίας, κυριολεκτικής και μεταφορικής… Ο θίασος των Θεατρίνων Θεατές εντυπωσιάζει με την υποκριτική του δεινότητα. Ερμηνεύει αληθοφανώς, ανθρώπους ανδρείκελα, σκιές των αλλοτινών εαυτών τους. Το Σοκ είναι ένας ύμνος των ζωντανών νεκρών, άκρως επίκαιρος για τα δεδομένα της εποχής μας. Ο Γιώργος Λιβανός έχει αποδείξει σταθερά ότι είναι αξιόλογος στη δουλειά του. Σκηνοθετεί το Σοκ προσεγγίζοντας το από κινηματογραφική σκοπιά. Μεταφέρει τον κυνικό ρεαλισμό του Γιώργου Σκούρτη επί σκηνής, προσθέτοντας έναν αέρα νουάρ..»

Ελένη Αναγνωστοπούλου, fractalart.gr

« Η σκηνοθεσία, κατά την παραστασιοποίηση, τηρεί την αρχή του road theatre play, δηλαδή την αρχή του θεάτρου δρόμου, όπου κυριαρχεί μια διαρκής κίνηση, η οποία δεν οδηγεί πουθενά, αλλά αντικατοπτρίζει και το αδιέξοδο του ατόμου, την αναζήτηση ενός φεγγίτη στο σκοτεινό, υγρό αποκρουστικό υπόγειο της ανθρώπινης ύπαρξης. Η σκηνοθετική οπτική, εκτυφλωτικά δυναμική, εικονοποιεί κάθε σημασιολογική διάσταση και δημιουργεί μια ασθμαίνουσα ατμόσφαιρα, καθώς η ανάσα μάχεται μεταξύ ύπαρξης κι ανυπαρξίας… Εξαιρετικοί οι συντελεστές της παράστασης που ανταποκρίνονται άμεσα σε κάθε ρόλο αυτού του δύσκολου και απαιτητικού έργου, αξιοποιώντας τις ερμηνευτικές τους δεξιότητες και ικανότητες. Σοκ, μια απαστράπτουσα παρουσίαση της ανθρώπινης τραγικότητας, εκείνου του μοιραίου εγκλωβισμού, η απογυμνωμένη, αποστεωμένη, θλιβερή εικόνα ενός κόσμου αλλότριου και συνάμα οικείου που βουλιάζει στη φρίκη αντικρίζοντας τον εαυτό του…»

Λία Τσεκούρα, critics-point.gr

« Το έργο «ΣΟΚ» ταράζει. Σοκάρει, γιατί λέει μια αλήθεια που θα θέλαμε να μην είναι αλήθεια. Είναι όμως. Ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο, που δεν χαϊδεύει αυτιά και ειλικρινά πονάει. Το θεατρικό αυτό, σημαίνει πάνω απ’ όλα δράση. Όλα ξεκινούν πάντα από το πρώτο βήμα, που μόνο ο άνθρωπος μπορεί να το καταφέρει, γιατί έχει ψυχή. Ρόλοι σμιλεμένοι σε πέτρα και ποτισμένοι με κρυφό δάκρυ και αίμα, εννέα πρωταγωνιστές που ανταποκρίθηκαν εξαίσια στους ποικίλους χαρακτήρες που τους είχαν δοθεί. Μια ειλικρινής, βαθιά, ευθεία και ιδιαίτερα δυνατή σκηνοθεσία, που πιστεύω ότι δικαιώνει απόλυτα τόσο τη μνήμη του θανόντα, όσο και τον ίδιο τον σκηνοθέτη και την ομάδα του. Εξαιρετική, ουσιαστική και αξέχαστη προσπάθεια…»

Αγγελική Μπάτσου, kallitexnes.gr

« Με αρχικό φόντο τους μοναχικούς δρόμους του Παρισιού, τα σκοτεινά στενάκια από τις πράξεις των ανθρώπων, την ανάγκη για αγάπη που μεταφράζεται μέσα από συναισθήματα εξάρτησης, εκμετάλλευσης και βίαιης συνθήκης, το ΣΟΚ του Γ. Σκούρτη , καταφέρνει τον στόχο του, διότι μας δείχνει ωμά, ξεκάθαρα, σκοτεινά, παρασκηνιακά και συγκινησιακά, τα προβληματικά θέματα της ανθρωπότητας. Συγκινητικό, αληθινό, ωμό, συναισθηματικό, πολιτικό, κοινωνικό, είναι το θεατρικό έργο που χρειάζεται να δεις για να αφυπνιστείς πνευματικά και να δεις τα πράγματα όπως ακριβώς είναι και να οριοθετήσεις και εσύ τον εαυτό σου στον κόσμο, με τον σωστό όμως τρόπο… Η παράσταση ντύνεται με την υπέροχη σύμπραξη όλης της ομάδας και τις υπέροχες φωνές των ίδιων των «Θεατρίνων θεατών», να κυμαίνονται είτε σε ροκ- έντονες χροιές, είτε σε σοπράνο ξεσπάσματα συναισθημάτων, είτε σε θεατρική επιθεώρηση να ταλαντεύεται στα του «τώρα» και της επόμενης χιλιετίας, με όλη την φαντασιακή υπαρξιακή λευκή παρουσία της απουσίας της ενοχής….»

Δανάη Σωπασή, maxmag.gr

« Ο Γιώργος Λιβανός για άλλη μία φορά μας αποδεικνύει πόσο μεγάλος θεατράνθρωπος είναι. Πιστεύουμε ότι απέδωσε στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό σκηνοθετικά το όραμα του Σκούρτη για αυτό το έργο. Υπέροχη και η πλειάδα των ηθοποιών που φέρνουν σε πέρας αυτό το υπέροχο έργο με μπροστάρισα την μοναδική και μεγάλη μας πρωταγωνίστρια Καίτη Ιμπροχώρη. Όλοι τους είναι υπέροχοι στους πολλούς ρόλους που καλούνται να ενσαρκώσουν και το πετυχαίνουν εξαιρετικά! Είναι μία καθόλα άρτια παράσταση που την προτείνουμε ανεπιφύλακτα! Είναι μία παράσταση που ο κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος θα πρέπει να δει. Ένα είναι σίγουρο, δεν θα χρειαστεί μόνο μία φορά να το δει κάποιος, χρειάζονται πολλές αναγνώσεις…»

Παναγιώτης Πετρόπουλος & Γιώργος Λιναρίτης, artmagazinoweb.wordpress.com

« Η θεατρική ομάδα «Θεατρίνων Θεατές» είναι δυνατά συνεκτική και αυτό φαίνεται στο αποτέλεσμα. Το κείμενο είναι σπονδυλωτό, οι ηθοποιοί ερμηνεύουν περισσότερους από έναν ρόλους, ενώ οι τραγικές σκηνές με τις κωμικοτραγικές στιγμές εναλλάσσονται αρμονικά. Ο Λιβανός αποδεικνύεται ιδανικός για τη σκηνοθετική προσέγγιση έργου του Σκούρτη. Όλοι οι συντελεστές της παράστασης, Καίτη Ιμπροχώρη, Γιάννης Τσιώμου, Μάνος Χατζηγεωργίου, Νίκος Χαλατζίδης, Όλγα Πρωτονοταρίου, Σοφία Μπεράτη, Μαρία Φλωράτου, Ανδρέας Ζαχαριάδης και στο πιάνο ζωντανά η Νίκη Γκουντούμη, αξίζουν τα εύσημα…»

Έλενα Χατζοπούλου, sinwebradio.com

« Ετοιμαστείτε για μια ειλικρινή ματιά στην ίδια τη ζωή σας. Οι ηθοποιοί είναι εκεί για να σας δώσουν τις καλύτερες ερμηνείες τους. Η σκηνοθεσία είναι του Γιώργου Λιβανού, μέσα σε μία μικρή σκηνή καταφέρνει να στήσει το σκηνικό μιας σύγχρονης, αφιλόξενης μεγαλούπολης..»

Εύη Ρούτουλα, koukidaki.gr

Η ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός

Σκηνικά – Κοστούμια: Δέσποινα Βολίδη

Μουσική: Σάκης Τσιλίκης σε στίχους Γιώργου Σκούρτη

Φωτογραφίες: Zώης Τριανταφύλλου Σφακιανάκης & Κώστας Βολιώτης

Βοηθοί σκηνοθέτη: Ανδρέας Ζαχαριάδης &  Βασίλης Θεοδώρου

Κινηματογράφηση: Αντώνης Μανδρανής

Φωτομοντάζ : Λεονάρντο Θίμο

Εκδόσεις : Θεατρίνων Θεατές

Προβολή – Επικοινωνία: Νατάσα Παππά

Διάρκεια παράστασης: 115 λεπτά

Πρωταγωνιστούν:

Καίτη Ιμπροχώρη, Γιάννης Τσιώμου, Μάνος Χατζηγεωργίου, Νίκος Χαλατζίδης, Όλγα Πρωτονοταρίου, Σοφία Μπεράτη, Σόνια Κωτίδου, Μαρία Φλωράτου (β΄  διανομή Μαρία Δρακοπούλου) και ο Ανδρέας Ζαχαριάδης 

Στο πιάνο συνοδεύει ζωντανά η Νίκη Γκουντούμη.

Video trailer παράστασης:

info παράστασης

Studio Κυψέλης: Σπετσοπούλας 9, Κυψέλη, τηλ.: 210 8819571

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή στις 22.30, Σάββατο στις 21.00, Κυριακή στις 21.00 

Τιμές εισιτηρίων:Κανονικό: 15,00 ευρώ (με ποτό)

Μειωμένο (φοιτητικό-ανέργων-θεατών άνω των 65 ετών – ΑΜΕΑ): 10, 00 ευρώ

Ατέλειες ( ΣΕΗ & ΕΕΣ ) δεκτές με την αγορά του βιβλίου –  προγράμματος

Για κρατήσεις θέσεων-πληροφορίες

Τηλ.: 210 8819571 & 6944 535261

Facebook group «Θεατρίνων Θεατές»: https://www.facebook.com/groups/195324911946/

Facebook group «ΣΟΚ»:

https://www.facebook.com/groups/117294675595526/

Πρόσβαση στο θέατρο

-Με τα τρόλεϊ 2, 4 (στάση Ζακύνθου)

-Με το λεωφορείο 022 (στάση Ζακύνθου)