Anaïs Nin: Η ιέρεια της ερωτικής λογοτεχνίας

Throw your dreams into space like a kite, and you do not know what it will bring back, a new life, a new friend, a new love, a new country.-Anaïs Nin

Anais Nin

Γράφει η Λιάνα Ζωζά

Είμαι τρομερά ζωντανεμένος, γεμάτος οδύνη, και νιώθω απόλυτη την ανάγκη να σε δω. Πρέπει να σε δω. Σε βλέπω απαστράπτουσα και θαυμάσια, και την ίδια στιγμή γράφω στη Τζουν και γίνομαι κομμάτια, αλλά μπορείς να με καταλάβεις. Πρέπει να με καταλάβεις, Αναΐς, και να σταθείς στο πλευρό μου. Είσαι παντού, ολόγυρά μου, σαν μια λαμπρή φωτιά. Ω, να΄ξερες, Αναΐς, πώς νιώθω αυτή την ώρα…

Θέλω να γνωριστούμε ακόμα πιο πολύ. Σ’ αγαπώ. Σ’ερωτεύτηκα σαν ήρθες και κάθισες στο κρεβάτι μου -όλο εκείνο το δεύτερο απόγευμα μαζί σου ήταν μια ζεστή υγρασία- κι ακούω ξανά τον τρόπο με τον οποίο προφέρεις τ’ όνομά μου- με την παράξενη προφορά σου. Μου ξυπνάς ένα τέτοιο μείγμα συναισθημάτων- δεν ξέρω πώς να σε πλησιάσω. Έλα, απλώς, κοντά μου, πλησίασέ με, κι όλα θα είναι όμορφα. Στο υπόσχομαι …” γράφει ο Henry Miller στην αιώνια ερωμένη του Anaïs Nin, σε μία από τις άπειρες επιστολές που ανταλλάσσουν μεταξύ τους.

Λέγεται πως μόνο μέσα στο 1932, ο Miller έστειλε στην ερωμένη του εννιακόσιες πολυσέλιδες επιστολές, όπως αναφέρεται στο βιβλίο της Henry and June.

Henry Miller and Anaïs Nin, Louveciennes, France 1932, Uncredited Photograph

Η ιέρεια της ερωτικής λογοτεχνίας Angela Anaïs Juana Antolina Rosa Edelmira Nin y Culmell γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1903 στο Neuilly-sur-Seine, στη Γαλλία. Με γονείς καλλιτέχνες και γενεαλογικές καταβολές από διαφορετικές χώρες, είχε σίγουρα από τη γέννησή της, τα  εφόδια για να εξελιχθεί σε μια γυναίκα που έζησε τη ζωή της με πάθος, μέρα με τη μέρα, όπως ακριβώς και τα ημερολόγια που κράταγε με επιμέλεια, μέχρι το τέλος της.

Ο συνθέτης και μουσικός πατέρας της Joaquín Nin ισπανικής καταγωγής και η Κουβανέζα, κλασική τραγουδίστρια, μητέρα της Rosa Culmell, αποφασίζουν να χωρίσουν και έτσι εκείνη και τα δυό της αδέλφια μετακομίζουν με τη μητέρα τους στη Νέα Υόρκη, όπου συνεχίζει το σχολείο μέχρι τα 16 της. Αν και άριστη μαθήτρια, αποφασίζει να σταματήσει για να κυνηγήσει το όνειρό της να γίνει χορεύτρια. Παράλληλα κάνει το μοντέλο, σε διάφορους καλλιτέχνες για να κερδίσει τα προς το ζην.

Αρκετά αργότερα, το 1936, όταν κυκλοφορεί το πρώτο της μυθιστόρημα House of Incest, κάνει εκτενή αναφορά στην αιμομικτική σχέση που υπήρξε με τον πατέρα της.

Anais Nin with her husband Hugh Guiler

Ο έρωτας έρχεται αρκετά νωρίς στη ζωη της, όταν στα είκοσί της γνωρίζει και παντρεύεται στην Αβάνα, τον Hugh Parker Guiler, τραπεζίτη και καλλιτέχνη, που αργότερα θα γινόταν γνωστός για την συμβολή του στον πειραματικό κινηματογράφο με το όνομα Ian Hugo.

Τον ακολουθεί στο Παρίσι, όπου συνεχίζει το χορό και ξεκινά τα πρώτα της βήματα στη συγγραφή. Εκεί δημοσιεύει το πρώτο της βιβλίο, μια μελέτη στον D.H. Lawrence, την οποία ολοκλήρωσε σε 16 μόλις μέρες, ενώ έρχεται σε επαφή με την ψυχανάλυση και τον Otto Rank, βοηθό του Sigmund Freud και στην συνέχεια εραστή της.

Μαζί του, ζει μια θυελώδη εξωσυζυγική σχέση, ανακαλύπτοντας παράλληλα τις συγγραφικές της δυνατότητες και το βάθος των συναισθημάτων της. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκινά και η Nin μετακομίζει με το σύζυγό της στη Νέα Υόρκη, ενώ δίνει για φύλαξη τα γραπτά της στον εκεί εκδοτικό οίκο Gotham Book Mart, με το φόβο της καταστροφής τους.

Η απόπειρά της να ασχοληθεί επαγγελματικά με την ψυχανάλυση, με την βοήθεια του Otto Rank που έχει ήδη μετακομίσει και αυτός στη Νέα Υόρκη, δεν αποδίδει καρπούς, μιας και η Nin καταλήγει σχεδόν πάντα, να κοιμάται με τους ασθενείς της.

Η ίδια σχολιάζει το τέλος της καριέρας της, σαν ψυναλύτρια: “Κατάλαβα πως δεν ήμουν αρκετά καλή, γιατί δεν ήμουν αντικειμενική. Με στοίχειωναν οι ασθενείς μου. Ήθελα να μεσολαβήσω.”

George Leite and Anaïs Nin at daliel’s Bookstore in Berkeley, CA, 1946, photo by Harry Smith

Έχει όμως ήδη προλάβει, να γνωρίσει, στο Παρίσι, το 1932, τον άνθρωπο που θα σημαδέψει την υπόλοιπη προσωπική και συγγραφική ζωή της. Δεν είναι άλλος από τον γνωστό συγγραφέα Henry Miller. Ο έρωτάς τους υπήρξε κεραυνοβόλος και η σχέση τους θυελλώδης, ενώ τους συνέδεε το κοινό τους πάθος για την μποέμικη ζωή.

Τα ερωτικά της ημερολόγια ξεκίνησε να τα γράφει μαζί του, το 1940, στην αρχή λίγο σαν αστείο, αλλά και γιατί ένας ανώνυμος συλλέκτης τα πλήρωνε ένα δολάριο τη σελίδα. Η ίδια δεν είχε ποτέ στο μυαλό της να τα δημοσιεύσει, αλλά επέτρεψε τη δημοσίευσή τους στις αρχές της δεκαετίας του 1970 κάτω από τους γνωστούς πια τίτλους, Delta of Venus και Little Birds, ενώ το 2016, εκδόθηκε και το Auletris.

Ο μόνος αλχημιστής που μπορεί να τα μετατρέψει όλα σε χρυσάφι είναι ο έρωτας

Τα πολυσέλιδα αυτά προσωπικά της ημερολόγια αποτελούσαν για την Nin, όχι μόνο τον μοναδικά προσωπικό τρόπο γραφής της, αλλά και την πηγή της έμπνευσή της, για τα μυθιστορήματά της. Σίγουρα, αν αποφάσιζε ποτέ να τα εκδώσει όλα, θα γέμιζαν πολλούς τόμους, στη βιβλιογραφίας της. Ακόμη όμως και αυτά που εκδόθηκαν, ήταν αρκετά για να την καθιερώσουν σαν μία από τις μεγαλύτερες συγγραφείς του εικοστού αιώνα.

Anais Nin with her husband Rupert Pole and Piccolino

Βέβαια, η συγγραφέας αυτών των ερωτικών ημερολογίων δεν θα μπορούσε παρά να έχει μια ανάλογα ενδιαφέρουσα ερωτική ζωή, που περιελάμβανε έναν καθόλου ευκαταφρόνητο αριθμό εραστών. Αναμεσά τους αρκετοί διάσημοι συγγραφείς, όπως οι John Steinbeck, Antonin Artaud, Edmund Wilson, Gore Vidal, James Agee, James Leo Herlihy και Lawrence Durrell.

Σε ηλικία 44 ετών γνωρίζει τον κατά 16 χρόνια μικρότερό της, Rupert Pole, σε ένα ασανσέρ στο Μανχάταν, όπου πήγαινε σε ένα πάρτυ. Τον ακολουθεί στην Καλιφόρνια, όπου παντρεύονται το 1955. Το μόνο “μικρό” πρόβλημα είναι πως συνεχίζει, να είναι παντρεμένη με τον πρώτο της σύζυγο, ενώ οι δύο άνδρες αγνοούν ο ένας την ύπαρξη του άλλου.

Το “κουτί με τα ψέμματα” που έχει δημιουργήσει για να διαχειρίζεται τις δύο ζωές της λειτουργεί μέχρι και το 1966, όταν ο δεύτερος γάμος της ακυρώνεται λόγω νομικών θεμάτων μιας και οι δύο της σύζυγοι, την πρόσθεσαν κανονικά στις φορολογικές τους δηλώσεις.

Η Nin δεν εγκατέλειψε ποτέ τον Pole και έμεινε μαζί του μέχρι τον θάνατό της, το 1977. Ο Guiler, από την πλευρά του δεν της ζήτησε ποτέ διαζύγιο και όταν εκείνη του έγραψε, λίγο πριν πεθάνει ζητώντας του να τη συγχωρέσει, έλαβε σαν απάντηση πως η ζωή του απέκτησε νόημα μόνο και μόνο από την παρουσία της.