Πρωτοάκουσα αυτό το τραγούδι στα πρώτα χρόνια της εφηβείας μου και το έκρυψα βαθιά στην ψυχή μου. Σαν χθες μου φαίνεται που κρατούσα στο χέρι μου το μικρό λευκό βιβλίο με τα ποιήματα του Jacques Prévert. Το είχα αγοράσει από το βιβλιοπωλείο απέναντι από το Γαλλικό Ινστιτούτο στη Σίνα για να διαβάσω τα “νεκρά φύλλα”.

Το 1945, ο Prévert έγραψε το σενάριο ταινίας “Les Portes de la Nuit” (ταινία του Marcel Carné – 1946), Ο Yves Montand με την Irène Joachim, ερμηνεύουν το “Les feuilles mortes” το 1946 στην ταινία “Les Portes de la Nuit”. Aπό τη διασκευή αυτού του τραγουδιού προέκυψε το δημοφιλές “Autumn Leaves”.

Η μουσική γράφτηκε πριν από τον Joseph Kosma και ο Prévert έγραψε μετά  τους στίχους για την ταινία.

Jacques Prevert

Το ποίημα δημοσιεύθηκε μετά το θάνατο του Ζακ Πρέβερ στο βιβλίο “Soleil de Nuit” το 1980.

Oh, je voudais tant que tu te souviennes
Des jours heureux où nous étions amis
En ce temps-là la vie était plus belle
Et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui.

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
Tu vois, je n’ai pas oublié
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
Les souvenirs et les regrets aussi.

Et le vent du Nord les emporte,
Dans la nuit froide de l’oubli.
Tu vois je n’ai pas oublié,
La chanson que tu me chantais…

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
Les souvenirs et les regrets aussi,
Mais mon amour silencieux et fidèle
Sourit toujours et remercie la vie.

Je t’aimais tant, tu étais si jolie,
Comment veux-tu que je t’oublie?
En ce temps-là la vie était plus belle
Et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui.

Tu étais ma plus douce amie
Mais je n’ai que faire des regrets.
Et la chanson que tu chantais,
Toujours, toujours je l’entendrai.

C’est une chanson qui nous ressemble,
Toi tu m’aimais, moi je t’aimais
Et nous vivions, tous deux ensemble,
Toi qui m’aimais, moi qui t’aimais.

Mais la vie sépare ceux qui s’aiment,
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.

C’est une chanson qui nous ressemble,
Toi tu m’aimais et je t’aimais
Et nous vivions tous deux ensemble,
Toi qui m’aimais, moi qui t’aimais.

Mais la vie sépare ceux qui s’aiment,
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis

Oh! I would like as much as you remember
The happy days where we were friends.
In this time life was more beautiful,
And the sun more burning than today.
The dead leaves collected with the shovel.
You see, I did not forget…
The dead leaves collected with the shovel,
The memories and regrets also
And the wind of North carries them
In the cold night of the lapse of memory.
You see, I did not forget
The song that you sang to me.

[ Refrain: ]
This is a song that resembles us.
You, you loved me and I loved you
And we lived both together,
You who loved me, me who loved you.
But life separates those who love themselves,
All softly, without making noise
And the sea erases on the sand
The Steps of divided lovers.

The dead leaves collected with the shovel,
The memories and regrets also
But my quiet and faithful love
Smiles always and thanks to the life
I loved you so much, you were so pretty.
Why do you want that I forget you?
In this time, life was more beautiful
And the sun more burning than today.
You were my softer friend
But I don’t have only to make regrets
And the song then you sang,
Always, always I will hear it!

Μουσική : Joseph Kosma, Στίχοι : Jaques Prevert

Γράφτηκε το 1945 και ακούστηκε για πρώτη φορά στην ταινία Les Portes de la Νuit από τον Yves Montand, που το ξανατραγούδησε στην ταινία Paris is always Paris.

Les feuilles mortes – Yves Montand

Με άδεια για το YouTube από SME (για λογαριασμό της δισκογραφικής εταιρείας Sony BMG Music Entertainment); UNIAO BRASILEIRA DE EDITORAS DE MUSICA – UBEM, Warner Chappell, CMRRA, LatinAutor, EMI Music Publishing, Kobalt Music Publishing, LatinAutor – PeerMusic, SODRAC και 9 εταιρείες μουσικών δικαιωμάτων