«Αφήστε μου την άνοιξη», αφήστε τη να ζήσει

Κρυμμένα μυστικά και ψέματα, φόβος, βία και προκατάληψη μπερδεύονται στις ζωές των ανθρώπων και λεηλατούν τα όνειρα εκείνων που είναι διαφορετικά από των πολλών.

ανοιξη

Γράφει η Αναστασία Αρτεμιάδη

Η εποχή μας δεν εμπνέει παραφορους έρωτες. Όμως η καινούργια παράσταση της Σοφίας Αδαμίδου, «Αφήστε μου την Άνοιξη»,  που πρόφατα παρακολουθήσαμε στο θέατρο «Αλκμήνη» σε σκηνοθεσία Μανώλη Ιωνά είναι εμνευσμένη από την τρέλα του έρωτα, από πονεμένους και ματωμένους έρωτες  μιας άλλης εποχής

Λίγα λόγια για το έργο

Μια γυναίκα κι ένας άντρας στις αρχές του αιώνα του ρομαντισμού, σε μια κλειστή κοινωνία, ζουν τον έρωτα με τον μοναδικό τρόπο που μπορούν να τον ζήσουν. Απόλυτα…

Ζουν έναν έρωτα που δεν θα άφηνε αποτύπωμα αν δεν ταυτιζόταν η εμμονή με την ενοχή, αν οι ψυχές τους δεν αφουγκράζονταν τα σκοτάδια τους.

Η τύχη τους τραγική καθώς το μόνο που μπορεί να τους χωρίσει είναι ο θάνατος. Γιατί ο έρωτας είναι δυνατός σαν τον θάνατο. Γιατί ο έρωτας, λυσιμελής και τους παρέσυρε στο θάνατο. Γιατί ο έρωτας, λένε, είναι ο αδελφός του θανάτου. Γιατί ο έρωτας και η επανάσταση είναι παράνομοι γιατί κρύβουν μέσα τους την απειλή και την ελπίδα.

Η παράσταση

Η Ιζαμπέλλα Φούλοπ, στο ρόλο της Κρινιώς  είναι μια γυναίκα με λάθη και πάθη, με φως και απόλυτα αισθήματα, η οποία προσπαθεί να διεκδικήσει μέχρι τέλους αυτό που ποθεί. Η Κρινιώ ήταν από πολύ φτωχή οικογένεια και αναγκάστηκε να δουλεύει στον άρχοντα του χωριού από τα δώδεκα. Ακούγονταν πολλά για εκείνη και τον άρχοντα.

Η Άννα Παντζέλη στο ρόλο της  Λενιώς, χήρα από σύζυγο, είναι απασχολημένη με τις καθημερινές δουλειές το σπιτιού. Οι δουλειές όμως αυτές διακόπτονται από σκέψεις και ερωτηματικά για το πώς μπόρεσε ο Θεός να τη δοκιμάσει τόσο σκληρά. Έχασε τον άντρα της ενώ ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της. Έχασε το δεύτερο γιο της από ευλογιά. Γιατί όλα σε εκείνη; Γιατί της παίρνει τους ανθρώπους της από κοντά;

H Άνοιξη: Αυτή την εποχή η φύση είναι ολάνθιστη και καταπράσινη. Την άνοιξη οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι και γελαστοί, όμως οι δυο ηρωίδες μας δεν έχουν γνωρίσει άνοιξη στη ζωή τους,αφού η μοίρα τους δεν ήθελε να αποκτήσουν αγάπη. Για χρόνια μέσα στις ψυχές τους ζει ο παγωμένος αέρας του χειμώνα και οι καταστροφές που επιφέρει.

Παρότι το έργο αφορά στον έρωτα ενός άντρα και μιας γυναίκας, επί σκηνής συγκρούονται δυο γυναίκες. Δύο γυναίκες που η μια διεκδικεί τον έρωτα που της στέρησαν και η άλλη την αγάπη του γιού της που τελικά έγινε η θηλιά που τον έπνιξε. Δυο γυναίκες, τόσο διαφορετικές, σε μια σύγκρουση χωρίς όρια. Η τρέλα της αγάπης τους όμως οδηγεί σε λάθη ζωης.

Το ξέρω πως είμαι τρελή, μα η αγάπη κάποιον τρελαίνει…

Πηνελόπη Δέλτα

Οι δύο γυναίκες έχουν ένα κοινό. Αγαπούν τον ίδιο άνθρωπο. Το Γιάννο. Τον πρωτότοκο γιο της Λενιώς. Το γιο που δεν άφησε ποτέ η μητέρα του να παντρευτεί την Κρινιώ που τόσο αγαπούσε.

Όμως γιατί η Κρινιώ δούλευε στον άρχοντα; Όντως η Κρινιώ ήταν άτιμη; Δεν γίνεται ο Γιάννος να παντρευτεί την άτιμη. Η Κρινιώ έπρεπε να δουλέψει για να βοηθήσει την οικογένειά της. Δεν της άρεσε ποτέ αλλά έπρεπε. Ο πατέρας της την αγαπούσε πολύ και πάντα της έλεγε να σπουδάσει και να φύγει.
Η μητέρα της πάλι ενδιαφερόταν να μην πειράξει το «πράμα» της και να μην μπορεί μετά να παντρευτεί. Κρινιώ και Γιάννος παρόλο που και οι δύο είχαν παντρευτεί με άλλους ανθρώπους συναντιούνται κρυφά.
Τι έγινε όμως στην τελευταία τους συνάντηση;

Μέσα από τις εντάσεις των πρωταγωνιστριών βγαίνουν και αλήθειες. Γιατί η μητέρα δεν την ήθελε για το γιο της; Ήταν αλήθεια όλα αυτά που λεγόντουσαν για την κοπέλα; Αλήθειες που κάνουν και τις δύο να σκέφτονται πιο καθαρά, πιο ήρεμα, αλήθειες που κάνουν ακόμα και τη μία να πέσει στην αγκαλιά της άλλης.

Όμως ο επερχόμενος θάνατος του άντρα που και οι δύο αγαπούν δεν τις αφήνει σκεφτούν καθαρά. Τελικά κερδίζει ο θάνατος; Θα κερδίσει ο έρωτας ή η λογική; Μήπως ο έρωτας σε όλες του τις μορφές είναι ένας «γλυκός» θάνατος;

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο: Σοφία Αδαμίδου

Σκηνοθεσία: Μανώλης Ιωνάς

Σκηνικά: Νίκος Κασαπάκης
(Μαρία Γκίκα προσφορά λουλουδιών για την εκτέλεση του σκηνικού)

Κοστούμια: Νίκος Κασαπάκης

Φωτισμοί: Μανώλης Μπράτσης

Μουσική: Ερωφίλη

Ενορχηστρώσεις – programming: Πένυ Παπακωνσταντίνου

Ηχογραφήσεις – mastering: Γιάννης Φώτης

Δημιουργία trailer: Τάκης Μπαρδάκος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαίρη Μαμάκου

Φωτογραφίες: Απόστολος Δελάλης

Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού ( A-Priori)

Συμπαραγωγή:Θέατρο Αλκμήνη – artrack productions

INFO:

Κάθε Τετάρτη στις 19:00

Διάρκεια Παράστασης: 75΄χωρίς διάλειμμα

Θέατρο Αλκμήνη: Αλκμήνης 8, Γκάζι

Πληροφορίες/ Κρατήσεις:  6987704797| www.theatro.gr