Σε 2-3 χρόνια η απόφαση για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, μέσω διεθνούς δικαστηρίου

Ο Μαρκ Στίβενς, δικηγόρος εξειδικευμένος σε υποθέσεις που αφορούν στην τέχνη και πολιτιστική κληρονομιά, εξηγεί γιατί το ελληνικό κράτος πρέπει να διεκδικήσει νομικά τα γλυπτά του Παρθενώνα - Ο Τζον Τασιούλας, Καθηγητής Πολιτικής, Φιλοσοφίας και Δικαίου Kings College London αναλύει τον ρόλο του Μουσείου της Ακρόπολης - Η Μάρλεν Γκόντγουιν, υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων της Βρετανικής Επιτροπής για την Επανένωση των Γλυπτών υποστηρίζει ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την επιστροφή των Γλυπτών στην Ελλάδα

Η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα αποτελεί αντικείμενο συζήτησης που πλέον μέτρα δεκαετίες. Ακόμα και από την εποχή του Όθωνα, στη συνέχεια με την Μελίνα Μερκούρη, έως και σήμερα, η Ελλάδα υπογραμμίζει ότι η σημασία του μνημείου μπορεί να γίνει πλήρως κατανοητή, για τον επισκέπτη, μόνο όταν όλα τα μέρη του βρίσκονται στο φυσικό και ιστορικό τους περιβάλλον.

Ανταπόκριση της Νατάσας Καντζάβελου από Λονδίνο.

Ο Μαρκ Στίβενς δικηγόρος, εξειδικευμένος σε υποθέσεις που αφορούν στην τέχνη και πολιτιστική κληρονομιά που υποστηρίζει τον επαναπατρισμό των γλυπτών, εξηγεί στην ΕΡΤ γιατί το ελληνικό κράτος πρέπει να διεκδικήσει νομικά τα γλυπτά του Παρθενώνα υποχρεώνοντας την Βρετανία να τα επιστρέψει ενώ υπογραμμίζει ότι μέσω του διεθνούς δικαστηρίου τα μάρμαρα θα μπορούσαν να βρίσκονται μόνιμα στην Ελλάδα μετά από τρία χρόνια. 

“Τα μάρμαρα του Παρθενώνα ανήκουν στο ελληνικό κράτος, συμβολίζουν την Αθηνά και την αρχαία Ελλάδα, δεν πάρθηκαν νόμιμα από την Αθήνα και κατά συνέπεια το βρετανικό μουσείο δεν κατέχει κανένα νόμιμο τίτλο ιδιοκτησίας τους. Ας μου επιτραπεί η έκφραση, είναι «κλοπιμαία» τα οποία «φυλάσσονται» στο βρετανικό μουσείο οπότε και συνεπάγεται ότι πρέπει άμεσα να επιστραφούν. Υπέρ αυτής της θέσης θα ήθελα να αναφέρω ότι η ίδια η UNESCO έχει περάσει αρκετές αποφάσεις σχετικά με το ζήτημα αυτό για την άμεση επιστροφή τους. 

Μαρκ Στίβενς

Εάν η ελληνική κυβέρνηση αποφάσιζε κάτι τέτοιο και έθετε το ζήτημα μέσω της διεθνούς δικαστικής οδού, θα χρειάζονταν περίπου 2 με 3 χρονιά μέχρι να βγει μια τελική απόφαση κατά την οποία Βρετανία θα αναγκάζονταν να επιστρέψει τα μαρμαρά με αποτέλεσμα η νομιμότητα της κατοχής τους θα καθορίζονταν μια και καλή.

Ο πολιτικός και διπλωματικός αγώνας διεκδίκησης των μαρμάρων του Παρθενώνα στην μετά-Brexit εποχή, θα μπορούσε να ενισχύσει τα επιχειρήματα της Ελλάδας βασιζόμενα στο γεγονός ότι μπορεί μια χώρα να λαμβάνει τις αποφάσεις που την αφορούν όπως στην περίπτωση της Βρετανίας“.

Ο ρόλος του Μουσείου της Ακρόπολης

Ο Τζον Τασιούλας, Καθηγητής Πολιτικής, Φιλοσοφίας και Δικαίου Kings College London, πιστεύει ότι η Ελλάδα έχει κάποιο πλεονέκτημα μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μεταφερθούν οι διαπραγματεύσεις για την επιστροφή των μάρμαρων.

Τζον Τασιούλας

Η Ελλάδα είναι σε μια πολύ ισχυρή θέση να πει στην μετά-Brexit εποχή ότι η Βρετανία εάν πραγματικά πιστεύει σε αυτές τις αξίες, εάν πραγματικά πιστεύει ότι η κουλτούρα ενός τόπου μετράει και αν πραγματικά πιστεύει ότι η δημοκρατία είναι ζωτικής σημασίας για μια υγιή πολιτική κοινότητα, τότε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος και πιο συμβολικός από το να επιστραφούν τα μαρμαρά.

Το χρόνιο επιχείρημα του Βρετανικού Μουσείου έναντι στο πάγιο αίτημα των ελληνικών κυβερνήσεων για την επιστροφή των μαρμάρων ήταν, ότι η Ελλάδα δεν διέθετε τον κατάλληλο χώρο στέγασης. Έχουν όμως περάσει σχεδόν δέκα χρόνια από την ίδρυση του Μουσείου της Ακρόπολης...”

Η Μάρλεν Γκόντγουιν, υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων της Βρετανικής Επιτροπής για την Επανένωση των Γλυπτών, υποστηρίζει ότι “έχουν περάσει 10 χρονιά και 10 μήνες από τότε που άνοιξε το μουσείο της Ακρόπολης ότι η ώρα είναι τώρα να ενώσουμε το κοινό σε αυτή την μάχη για τα μάρμαρα. Πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι το κτίσμα του Παρθενώνα είναι ακόμα όρθιο, είναι ένα μοναδικό οικοδόμημα. Όταν ήρθε η Μελίνα έθεσε αυτό το ζήτημα και ο τότε διευθυντής της απάντησε ότι υπάρχουν πολλά μοναδικά ιστορικά κτίσματα ανά τον κόσμο αλλά ο Παρθενώνας είναι μοναδικός. 

Μάρλεν Γκόντγουιν

Ο επαναπατρισμός των Γλυπτών του Παρθενώνα, παραμένει μία υπόθεση υψηλού συμβολισμού, αλλά και εξαιρετικά σύνθετη σε όλες τις πτυχές της. Η επιστροφή τους αποτελεί χρέος απέναντι στην Τέχνη, στην Δημοκρατία και στην Ιστορία.