Ποια είναι η Αφροδίτη; Ποια η σχέση της Νατάσας με το αφεντικό της; Γιατί αυτοκτονεί ο Αιγέας; Τι συνδέει τελικά τους ήρωες της συγγραφέως;
Η Ήρα Παπαποστόλου, σε αυτή τη συλλογή διηγημάτων, μιλάει για τη γέννηση και τον θάνατο, και όλα τα ενδιάμεσα: την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση, τη φιλία, τον έρωτα, τα ταξίδια, τις σπουδές, τις ιδέες, την πραγματικότητα που μας ζώνει. Αυτό που καθηλώνει τον αναγνώστη είναι ο τρόπος που το κάνει. Ευθύς, καθαρός, ανεπιτήδευτος. Παρατηρεί με οξυδέρκεια και καταγράφει, ούτε ωραιοποιημένα ούτε με αχρείαστη σκληρότητα, αυτά που ηχούν μέσα στο κεφάλι μας, που τα σκεφτόμαστε, που πολλές φορές τα θάβουμε γιατί πονάνε και άλλες τα κρατάμε μυστικά ως κάτι πολύτιμο, αλλά σπανίως τα αφήνουμε να βρουν τον δρόμο προς τα έξω χωρίς το απαραίτητο στρογγύλεμα, χωρίς μια μικρή δόση κοινωνικής, συμβατικής ανειλικρίνειας και απατηλής προστατευτικότητας
Κι ενώ θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένα προσωπικό αφήγημα, σε μια προσωπική γλώσσα, τόσο το αφήγημα όσο και η γλώσσα μετατρέπουν τις ιστορίες της σε όχημα για να φτάσει ο αναγνώστης να σταθεί απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό.
Το παραπάνω κείμενο είναι από το οπισθόφυλλο του βιβλίου, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο από τις Εκδόσεις Οσελότος.
Έργο εξωφύλλου: Βίκυ Μουδήλου, Choices, λάδι σε καμβά (Από τη σειρά έργων «Αστικά Ξωτικά»)
Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο:
Είδα μέσα στις σκιές του τοίχου την ακέφαλη βασίλισσα. Και τη ζωγράφισα. Από κάρβουνο το γυμνό αλαβάστρινό της σώμα με τα αγέρωχα εφηβικά στήθη και η κορόνα με λάδι, χρυσή με μπορντό ρουμπίνια. Αν της ζωγράφιζα πρόσωπο θα ήταν σίγουρα λυπημένη. Όμως καλύτερα ακέφαλη. Είναι γνωστό ότι όλοι θέλουν τις βασίλισσες ακέφαλες. Για να μη σκέφτονται και να μη μιλούν.
Who is Who
Η Ήρα-Παρασκευή Παπαποστόλου (το γένος Ραπίτου) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 και σπούδασε Ιστορία Τέχνης και Αρχαιολογία στο Παρίσι (Paris X Nanterre, Paris I Sorbonne -με καθηγητή τον Ph. Dagen), με ειδίκευση στη Σύγχρονη Τέχνη και Φιλοσοφία-Αισθητική. Έχει διδαχτεί δημιουργική γραφή, θέατρο, κλασική κιθάρα και γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο. Έχει εργαστεί στη γκαλερί Βουρκαριανή στην Κέα, στη Galerie du Haut-Pave στο Παρίσι, στην Αίθουσα Τέχνης MIHALARIAS ART στην Κηφισιά, στο Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) στο Θησείο και στο IANOS Art Shop στο Golden Hall στο Μαρούσι. Για την οργάνωση εκθέσεων έχει συνεργαστεί με το Αρχείο Νεοελληνικής Τέχνης ( με πρόεδρο τον τεχνοκριτικό Χάρη Καμπουριδη), το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, το Art Chania, την Ελληνοαμερικανική Ένωση, το Ίδρυμα Τσιχριτζή, την Art Athina 2014 & 2015, το Loft, το Ιταλικο Μορφωτικό Ινστιτούτο, το Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα, την Πινακοθήκη-Γλυπτοθήκη της art-idea στο Κέντρο Τέχνης Καστέλας και με πολλές αίθουσες τέχνης στην Αθήνα και την επαρχία. Έχει γράψει τα βιβλία “Εικόνες του αιώνα Skoulakis Σύμβολα Παγκόσμιας Αποδοχής” (Εκδόσεις Αδάμ), “Τα 1000 πρόσωπα της πόλης και της πρωτεύουσας” (Εκδόσεις Οσελότος), “Σ΄ αγαπώ ακόμα και ξυπόλυτη” (Εκδόσεις Οσελότος), “Κόσμου πληγή τράγου ωδή αγάπης δρόμος” (Εκδόσεις Οσελότος), “Γυναίκα για Σπίτι” (Εκδόσεις Οσελότος), “Πέλυ” (Εκδόσεις Οσελότος), “Χαρακτήρες & Επαγγέλματα” (Εκδόσεις Περιτεχνών) , “Πάντα Αργά” (Εκδόσεις Οσελότος), “Σύγχρονοι Έλληνες Ζωγράφοι” (Εκδόσεις Περιτεχνων) και “Αρμόιρα” (Εκδόσεις Κάκτος). Έχει βραβευτεί το διήγημά της με τίτλο “45 Μοίρες” στο διαγωνισμό της εφημερίδας Το Βήμα με θέμα Μια ιστορία για την κρίση. Οργανώνει εκθέσεις, προλογίζει καταλόγους, ασχολείται με τη λογοτεχνία (ΟΣΔΕΛ) και τη συγγραφή στίχων (Αυτοδιαχείριση), ενώ αρθρογραφούσε για έναν χρόνο στο SLpress.gr και για 10 χρόνια στο Art22.gr. Είναι μελετήτρια του έργου του ζωγράφου Δημοσθένη Σκουλάκη, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης (aica) και μέλος του Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Σωματείου PEN GREECE. Ζει στην Αγία Παρασκευή.
