Γράφει η Ιωάννα Ανδριοπούλου

Από τον ξεριζωμό του 1922 και τις χαμένες πατρίδες μέχρι την προσπάθεια για μια νέα αρχή, τη μνήμη, την αγάπη και τις μικρές και μεγάλες μάχες της επιβίωσης, ο Κωνσταντίνος Αλεξόπουλος συνθέτει στο βιβλίο του «Το λικέρ της Μαργαρίτας» μια ιστορία που εκτείνεται σε περισσότερες από 7 δεκαετίες. Με φόντο τις μεγάλες ανατροπές που σημάδεψαν την Ελλάδα του 20ού αιώνα, η αφήγηση στρέφεται κυρίως στους ανθρώπους που βρέθηκαν στη δίνη τους, σε εκείνους που έχασαν τον τόπο και τους δικούς τους, αλλά αναζήτησαν τη δύναμη να ξαναχτίσουν τη ζωή τους.

Το βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αττικός, θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, στις 19.00, στο κτίριο του Συνδέσμου Μικρασιατών Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας. Για το έργο του Κωνσταντίνου Αλεξόπουλου θα μιλήσουν ο Χρήστος Τριανταφύλλου, πρόεδρος του Συνδέσμου Μικρασιατών Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, ο λογοτέχνης και συγγραφέας Σπύρος Αυλωνίτης, η κριτικός βιβλίου Ζωή Μπάμπαλη και ο συγγραφέας Γιώργος Γεωργαμλής.

Το βιβλίο «Το λικέρ της Μαργαρίτας» έχει αποσπάσει δύο Α’ βραβεία «Ασημένιας Σελίδας», στην κατηγορία «Μυθιστόρημα» και στη Γενική Κατηγορία.

Ο συγγραφέας αφηγείται ανέκδοτες ιστορίες ανθρώπων που ξεριζώθηκαν, πάλεψαν, αγάπησαν και αναζήτησαν μια δεύτερη πατρίδα

Η αφήγηση ξεκινά τον Αύγουστο του 1922. Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες τρέχουν κυνηγημένοι προς τα παράλια της Μικρασίας για να σωθούν. Δεν έχουν προλάβει να πάρουν μαζί τους ούτε «ένα αγιασμένο εικόνισμα», ούτε να βοηθήσουν τους ηλικιωμένους γονείς τους. Άλλοι πέφτουν στη θάλασσα για να γλυτώσουν από τις σφαίρες και άλλοι καταφέρνουν να βρουν μια θέση σε μια βάρκα με προορισμό την Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή, σε ένα μικρό χωριό στην άκρη της πατρίδας, ένας καταστροφικός σεισμός αφήνει πίσω του νεκρούς, αστέγους και ξεκληρισμένες οικογένειες. Λίγο πιο πέρα, στον κάμπο, βρίσκεται «μια παρτίδα πρόσφυγες» από τα παράλια της Ιωνίας. Εξαθλιωμένοι και ξεριζωμένοι, μοιάζουν με «όρθιους νεκρούς», περιμένοντας έναν τόπο όπου θα μπορέσουν να ξαναστήσουν τη ζωή τους.

Ο Νωματάρχης που έχει αναλάβει την ευθύνη τους γνωρίζει ότι οι ηλικιωμένοι δύσκολα θα αντέξουν τον χειμώνα. Πρέπει να βρεθεί γη και ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους. Οι κάτοικοι της περιοχής, όμως, δοκιμασμένοι και οι ίδιοι από τη φτώχεια και τη σκληρή καθημερινότητα, αρνούνται να μοιραστούν τον λιγοστό τόπο τους. Ωστόσο, το κατεστραμμένο χωριό πρέπει να ξαναχτιστεί γρήγορα. Και οι πρόσφυγες μπορούν και θέλουν να το ξαναχτίσουν.

Από αυτή την αναγκαστική συνύπαρξη αρχίζει να διαμορφώνεται ένας καινούργιος κόσμος. Ντόπιοι και ξενόφερτοι, προκαταλήψεις και προσδοκίες, προδοσίες και ανθρώπινες συμμαχίες συναντιούνται σε έναν τόπο όπου η επιβίωση δεν αφήνει πολλά περιθώρια για εύκολες επιλογές. Οι ξαγρύπνιες για τις χαμένες πατρίδες συνυπάρχουν με την προσδοκία μιας καινούργιας ζωής κοντά στη θάλασσα.
Σημαντική θέση στην αφήγηση καταλαμβάνουν οι γυναίκες, ντόπιες και ξενόφερτες, που τολμούν να αλλάξουν την ιστορία του μικρού χωριού. Ανάμεσα στις μορφές που διατρέχουν το βιβλίο δεσπόζει η Μαργαρίτα και μαζί της ένας ολόκληρος κόσμος από μνήμες και σύμβολα.

Ο κήπος με τα βελούδινα κατακόκκινα τριαντάφυλλα, το λικέρ της Μαργαρίτας και το πουλόβερ που πλέκεται για τον αγαπημένο Τζώρτζη γίνονται κομμάτια μιας ιστορίας όπου η καθημερινότητα συναντά το μεταφυσικό και η πραγματικότητα μπλέκεται με τον μύθο.
Στις σελίδες του μυθιστορήματος συνυπάρχουν η απληστία και η τιμωρία, οι προδοσίες, οι φόνοι, οι δεισιδαιμονίες και οι παράτολμες αποφάσεις, αλλά και τρυφερές ιστορίες, ανεκπλήρωτα συναισθήματα και κρυφές ανθρώπινες προσδοκίες.

Η μικρή Μαργαρίτα, σημαδεμένη από τη γέννησή της στις 25 Δεκεμβρίου, καλείται από τα παιδικά της χρόνια να αναμετρηθεί με τον θάνατο, ενώ γύρω της αναδύονται ο χρησμός της Νεράιδας, η πριγκίπισσα Σοφία, το απάτητο δάσος που «κρατάει φαντάσματα» και ένα μαγικό περιδέραιο.

Ιδιαίτερη παρουσία έχει και η γιαγιά Μαργαρίτα, η οποία εμφανίζεται όταν η νεογέννητη βαφτισιμιά της μένει ορφανή από μητέρα και αναλαμβάνει να γίνει η ίδια μάνα της. Κάθε χρόνο φτιάχνει το λικέρ της από τα κατακόκκινα βελούδινα τριαντάφυλλα του κήπου της, σε μια επαναλαμβανόμενη πράξη που αποκτά μέσα στην αφήγηση τη δύναμη τελετουργίας και μνήμης.

Από το 1922 έως το 1994, ο Κωνσταντίνος Αλεξόπουλος ακολουθεί τους κύκλους της ζωής και τις διαδρομές ανθρώπων που βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωποι με την απώλεια και την ανάγκη να συνεχίσουν. Οι χαμένες πατρίδες, οι μάχες για την επιβίωση και οι απρόσμενες νίκες συναντούν το όνειρο, τη μνήμη και την προσδοκία μέσα σε ένα μικρό χωριό στην άκρη της πατρίδας.

INFO – Παρουσίαση βιβλίου

«Το λικέρ της Μαργαρίτας»
Του Κωνσταντίνου Αλεξόπουλου
Εκδόσεις Αττικός
Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2026
Στις 19.00

Ομιλητές:
Χρήστος Τριανταφύλλου, Πρόεδρος του Συνδέσμου Μικρασιατών Νέας Φιλαδέλφειας Νέας Χαλκηδόνας,
Σπύρος Αυλωνίτης, Λογοτέχνης – Συγγραφέας,
Ζωή Μπάμπαλη – Κριτικός βιβλίου,
Γιώργος Γεωργαμλής – Συγγραφέας

Κτίριο του Συνδέσμου Μικρασιατών Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας
Μανδηλαρά Νικηφόρου 6
(ή Σκρα 7)
Νέα Φιλαδέλφεια