Μια φιλία του ποιητή Νίκου Καρούζου με το ζωγράφο Απόστολο Γιαγιάννο, από το 1979 έως την ημέρα του θανάτου του Ν. Κ. στα μέσα του 1990.
Κοινά ταξίδια στο Ναύπλιο και την Αρκαδία, κοινές (σπάνιες) συναντήσεις τους με άλλους ποιητές και ζωγράφους. Ανταλλαγές απόψεων ως προς το αντικείμενο του καθενός. Ατέρμονες συζητήσεις με διαφωνίες ή αποδοχές του ΝΑΙ και του ΟΧΙ μεταξύ των ετερότεχνων δημιουργών.
Πραγματοποιήσεις δύο μεγάλων εκθέσεων: α) Ελλήνων ζωγράφων, β) Γάλλων και Ελλήνων εικαστικών στην γκαλερί TITANIUM με κείμενα του μεγάλου μας ποιητή. (Τίτλος έκθεσης και του άλμπουμ: ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ ΠΕΡΙ ΖΩΓΡΑΦΩΝ). Η έκθεση αυτή έγινε και στην Γαλλία (Παρίσι και Ν.Γαλλία).
Μία αφιερωματική έκθεση Ελλήνων εικαστικών στο Ναύπλιο με τη χορηγία του Δήμου Ναυπλίου, προς τιμήν του ποιητή κατά την απονομή του χρυσού μεταλλίου της πόλης γέννησης και καταγωγής του.
Το ΜΟΝΟΛΕΚΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΛΕΚΤΑ προέκυψε από χειρόγραφο πάνω στο τραπέζι την ώρα του καφέ στο πάρκο της Νέας Φιλαδέλφειας ένα ανοιξιάτικο μεσημέρι με θέα τους κύκνους και τα παγώνια κάτω από τη σκιά του δένδρου. Εκεί συμφωνήθηκε μεταξύ του ποιητή και του ζωγράφου, να παραδοθεί για έκδοση αυτό το αιφνίδιο πόνημα, μαζί με εικόνες από έργα της ίδιας περιόδου του Α. Γιαγιάννου (Εκδ. Εξάντας).
Φράση του Νίκου Καρούζου: «Άντε… ας τυπωθεί αν και ο γυαλάκιας του μέλλοντος που θα αναγνωρίσει το έργο μου, παίζει αυτή τη στιγμή ξυλίκι στο χωματόδρομο της γειτονιάς του με κοντά παντελονάκια».
Απορία: Πόσοι άξιοι καλλιτέχνες δημιουργοί θα περιμένουν ακόμα τον σοβαρό γυαλάκια του μέλλοντος να αναγνωρίσει το έργο τους; Θα συμπληρωθούν άραγε σωστά οι σελίδες που λείπουν από την ιστορία της τέχνης; Τίς οίδε. Πάντως ο Νίκος Καρούζος παρουσία του φίλου του Απόστολου, εκεί στο κρεβάτι του νοσοκομείου όπου νοσηλευότανε βαριά άρρωστος, έσκισε το έγγραφο που του επιδόθηκε ως ανακοίνωση χορήγησης τιμητικής σύνταξης β΄ κατηγορίας (incredible) και το πέταξε στα σκουπίδια!
Την μεθεπόμενη μέρα το εύγε!! του Λευτέρη Παπαδόπουλου από την στήλη του στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, προς τον ποιητή, παρακίνησε πολλούς επαΐοντες να φορέσουν τα γυαλιά μυωπίας τους όπως πρέπει. ΕΤΣΙ ΕΓΙΝΕ.
Το βιβλίο επανεκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις 24γράμματα του Γιώργου Δαμιανού ως φόρος τιμής του Α.Γ. στην μνήμη του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΟΥΖΟΥ.
