Η Αττική Πιάγκου, η Ανδριώτισσα -πρώην τραπεζικός- φιλοδοξεί να μετατρέψει το Νειμποριό σε καλλιτεχνική γειτονιά. Όραμά της να γίνουν και άλλοι χώροι σαν την γκαλερί της, την «Αδαμαντία» και να αποτελέσει πόλο έλξης δρώμενων και επισκεπτών.
Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή.
Η Αριστέα Παναγιωτακοπούλου συνομιλεί με την Αττική Πιάγκου.
-Άνδρος, η πατρίδα σας. Πείτε μας λίγα λόγια για τις εικόνες και τα βιώματά σας εκεί και πώς αυτά συνδέονται με την απόφασή σας να φτιάξετε έναν χώρο τέχνης στο Νειμποριό;
-H Άνδρος για μένα είναι το σπίτι μου, η οικογένεια μου, οι φίλοι μου, η δύναμη μου. Όταν οικειοθελώς άφησα την τραπεζική μου καριέρα, μια εικόνα ήρθε στο μυαλό μου…στο νησί μου, ήρεμη και να δημιουργήσω κάτι όμορφο γι’ αυτό!
Χρόνο δεν έχασα! Άρχισα να σκέφτομαι και συγχρόνως να ψάχνω. Πάντα μου άρεσε να επισκέπτομαι χώρους σαν την «Αδαμαντία» όταν ταξίδευα στην Ελλάδα η στο εξωτερικό. Μου άρεσε να βλέπω έναν “μικρό” αλλά πολυποίκιλο χώρο.
Ξέρεις χώρους που μπαίνεις και σε εκπλήσσουν γιατί δεν είναι το γνωστό το δεδομένο.
Μετά ήρθε η σκέψη για το σημείο. Όχι είπα στο κέντρο, θα το κάνω εδώ, στην γειτονιά μου! Να την ομορφύνω! Εκεί που μεγάλωσα!
Τέλος το όνομα. Δεν δυσκολεύτηκα. Το όνομα της μητέρας μου που ταυτόχρονα έφευγε από την ζωή εκείνη την εποχή.
Έτσι γεννήθηκε η ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ ΧΩΡΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΗΣ στο ΝΗΜΠΟΡΕΙΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΝΔΡΟΥ.
-Πώς υποδέχτηκε η κοινωνία του νησιού σας αυτό το νέο ξεκίνημα;
Νομίζω θετικά. Ξεκίνησα την λειτουργία της Αδαμαντίας με την έκθεση του συντοπίτη, φίλου και αναγνωρισμένου εικαστικού Γιώργου Σαλταφέρου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την μέρα που ξεκινήσαμε μαζί 17/7/19 όπου βγαίνοντας από την πόρτα του σπιτιού μου , που είναι απέναντι, με μια σπιτική λεμονάδα στα χέρια, αντίκρυσα κόσμο να έρχεται από όλες τις κατευθύνσεις! Πάνω από 200 άτομα πέρασαν εκείνη την μέρα για να δουν τον χώρο και την έκθεση του Γιώργου.
Στην συνέχεια και στις εκθέσεις που ακολουθούν η επισκεψιμότητα διαφοροποιείται ανάλογα με το θέμα της εκάστοτε έκθεσης
-Τέχνη στον καιρό της πανδημίας στο νησί, ποια η μέχρι ώρας εμπειρία σας;
-Η πανδημία βοήθησε την τέχνη. Από την μια οι καλλιτέχνες βρήκαν περισσότερο χρόνο να δημιουργήσουν και από την άλλη ο κόσμος έμεινε στο σπίτι του, αποφάσισε να το ομορφύνει, να το αναβαθμίσει καταλαβαίνοντας την αξία του και προπάντων την ασφάλεια του. Αυτή είναι η αίσθηση μου από τους επισκέπτες και τις τελικές αγορές που γίνονται κατά την διάρκεια των εκθέσεων.
-Πόσο και αν τα διεθνή καλλιτεχνικά δρώμενα επηρεάζουν το καλλιτεχνικό μικρόκλιμα του νησιού σας;
-Εικαστικός δεν είμαι για να ξέρω τις αλλαγές στα διεθνή καλλιτεχνικά δρώμενα. Πραγματικά όμως πιστεύω ότι όπως σε όλους τους τομείς , η αλλαγή στην τεχνολογία, το περιβάλλον, τις σχέσεις, την οικονομία, όλα οδηγούν κάπου αλλού. Δεν ξέρω αν είναι καλύτερο η χειρότερο. Προσωπικά έχω μάθει να προσαρμόζομαι. Για το καλό της νέας γενιάς λοιπόν λέω ναι στις αλλαγές ακόμα και στα καλλιτεχνικά δρώμενα του νησιού μας.
-Ποιοι είναι οι στόχοι της « Αδαμαντίας» για τα επόμενα χρόνια;
-Η Αδαμαντία έχει ήδη αναδείξει μια μαγιά καλλιτεχνών που έμαθαν να εκθέτουν τα έργα τους και να παρουσιάζουν τον εαυτό τους. Έχουν την ευκαιρία άμεσα και απλά να κάνουν την ατομική τους έκθεση και πραγματικά είμαι περήφανη για την προβολή και την εξέλιξη που έχουν. Παράδειγμα η κυρία Ντέπη Παυλίδου που έκανε την πρώτη ατομική της στην Αδαμαντία, φέτος συμμετέχει με 6 πίνακες στις “Πλόες” και ένα έργο της φιγουράρει στο εξώφυλλο του καταλόγου.
Η Αδαμαντία έχει πλάνο και όραμα αλλά όλα θα εξαρτηθούν από την συμπεριφορά, την επισκεψιμότητα που είναι η τροφή του καλλιτέχνη και η δική μου και από την υποστήριξη της δημοτικής αρχής και των πολιτιστικών φορέων του νησιού μας, για να συνεχίσει.
