Γράφει η Ζέτα Τζιώτη
Στο στολίδι της Βουκουρεστίου, το Θέατρο Παλλάς παρουσιάζει φέτος μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πρωτότυπες παραγωγές της σεζόν: την «Αλεξάνδρεια» σε σύλληψη ιδέας και σκηνοθεσία του Φωκά Ευαγγελινού. Πρόκειται για μια παράσταση που συνδυάζει ιστορικό φόντο, ποιητική διάσταση και έντονη αισθητική — μια πρόταση μεγάλης κλίμακας που δεν φοβάται την υπερβολή όταν αυτή υπηρετεί το δράμα και την ατμόσφαιρα.
Το έργο χτίζει την αφήγησή του γύρω από την ηρωίδα Άννα: μια προσωπική ιστορία που αντανακλά ευρύτερες κοινωνικές και πολιτισμικές εντάσεις της Αλεξάνδρειας της δεκαετίας του ’30. Το κείμενο της Ζέτης Φίτσιου, σε δραματουργική επεξεργασία του Γιάννη Παναγόπουλου, διαθέτει ροή και θεατρική δύναμη — αφήνει χώρο για εικόνες, στίχους και μουσικές που εξελίσσουν το συναίσθημα και την αφήγηση.
Μουσική και τραγούδια — η καρδιά της ατμόσφαιρας
Η μουσική επένδυση της παράστασης είναι έργο της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, με στίχους του Άρη Δαβαράκη. Η μουσική δεν λειτουργεί απλώς ως υπόκρουση· σε κρίσιμες στιγμές αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο, ενισχύοντας τη νοσταλγία, το εσωτερικό σασπένς και το ποιητικό βάθος της παράστασης. Κεντρικά τραγούδια και θεματικές μελωδίες δένουν με το κείμενο και τις ερμηνείες, δημιουργώντας στιγμές που μένουν στο μυαλό του θεατή. Η συνθετική δουλειά της Ρεμπούτσικα έχει σημειωθεί στα περισσότερα ρεπορτάζ ως κομβική για την επιτυχία της παράστασης.
Σκηνικά — μεγαλοπρέπεια και λειτουργικότητα
Τα σκηνικά του Μανώλη Παντελιδάκη ξεχωρίζουν — όχι μόνο για την αισθητική τους ποιότητα αλλά και για την εξυπναδο-λειτουργική τους κατασκευή: από το συμβολικό τεράστιο άγαλμα που κατέχει το κέντρο της σκηνής μέχρι τα στοιχεία που «μεταμορφώνουν» τους χώρους και τους χρόνους της αφήγησης, το σχέδιο υπηρετεί την αφήγηση και ενισχύει τη σαγήνη της παράστασης.
Κριτικές και ανταποκρίσεις από την πρεμιέρα σημειώνουν ότι πρόκειται για δουλειά από τις καλύτερες που έχει υπογράψει ο Παντελιδάκης τα τελευταία χρόνια.
Σκηνοθεσία και αισθητική
Ο Φωκάς Ευαγγελινός καθοδηγεί το σύνολο με γερά αισθητικά κριτήρια: η σκηνοθεσία ισορροπεί ανάμεσα στο μουσικό θέαμα και το δραματικό αφήγημα, χωρίς να χάνει ποτέ την ανθρώπινη κλίμακα.
Η χρήση video art, τα φωτιστικά μοτίβα και η χορογραφική κίνηση συνεργάζονται ώστε να αποδοθεί ένα σύμπαν πλούσιο σε εικόνες και συμβολισμούς — ένα θέαμα που, παρά το μέγεθός του, δεν υποκύπτει στην επιδερμική εντυπωσιοθηρία.
Ερμηνείες και ensemble
Το καστ παρουσιάζει ένα συμπαγές σύνολο: από τις μεγαλύτερες ερμηνείες μέχρι τις μικρότερες στιγμές του χορού και του χορωδιακού συνόλου, όλα λειτουργούν για το κοινό αποτέλεσμα. Κάποια σημεία συγκίνησης —όπως οι αναγνώσεις ποιημάτων του Κ. Π. Καβάφη στη σκηνή— συγκλόνισαν το κοινό και δείχνουν πόσο πλούσια μπορεί να είναι η θεατρική εμπειρία όταν λογαριασμοί τέχνης και ποίησης συναντιούνται.
Γιατί αξίζει να τη δείτε
Η «Αλεξάνδρεια» δεν είναι απλώς μια ακόμη θεατρική παραγωγή· είναι μια γεμάτη, πλήρης πρόταση που συνδυάζει καλό κείμενο, στιβαρή σκηνοθεσία, υποβλητική μουσική και εντυπωσιακά σκηνικά. Αν ψάχνετε θέατρο που να προσφέρει και συναίσθημα και εικόνα και να σας αφήσει κάτι μετά την έξοδο από το θέατρο, αυτή η παράσταση είναι μια ασφαλής πρόταση. Οι κριτικές της πρεμιέρας μιλούν για «παράσταση που κερδίζει τις εντυπώσεις», και η σύσταση των περισσότερων ρεπορτάζ είναι σαφής: αξίζει να την δείτε.
Αποτελεί μια παράσταση-πρόταση με μεγαλεπήβολα μέσα και μεστό αποτέλεσμα. Αν σας αρέσει το θέατρο που τολμάει να γίνει «υπερπαραγωγή» χωρίς να χάνει την ουσία, κλείστε θέση στο Παλλάς — η «Αλεξάνδρεια» είναι μία από εκείνες τις βραδιές που μένουν στη μνήμη.
