Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά την τελευταία εκτενή παρουσίαση του έργου του στην Ελλάδα, η αναδρομική έκθεση «Αλέξης Ακριθάκης. Μια γραμμή κύμα» επαναφέρει στο προσκήνιο μια από τις πιο ιδιοσυγκρασιακές και ποιητικές μορφές της νεοελληνικής τέχνης. Περισσότερα από 250 έργα, προερχόμενα από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, ξεδιπλώνουν στο κοινό τη δημιουργική διαδρομή του καλλιτέχνη, από τα πρώτα ψυχεδελικά πειράματα έως τα συγκλονιστικά τελευταία του σχέδια.

Η έκθεση, που εγκαινιάστηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2026 και παρουσιάζεται έως τις 24 Μαΐου, φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη / Πειραιώς 138 και συνδιοργανώνεται με το Αρχείο Ακριθάκη.

Την επιμέλεια υπογράφουν η Χλόη Ακριθάκη και ο Αλέξιος Παπαζαχαρίας, ενώ παράλληλα σηματοδοτείται η έναρξη συνεργασίας του Μουσείου με τη Rolex ως «Επίσημο Ρολόι», εντάσσοντας τον οργανισμό σε ένα διεθνές πολιτιστικό δίκτυο υποστήριξης.

Χρονολογώντας μια ανήσυχη γραμμή

Η αφήγηση της έκθεσης ακολουθεί χρονολογική δομή, επιτρέποντας στον επισκέπτη να παρακολουθήσει την εξέλιξη μιας γραφής που παρέμεινε αναγνωρίσιμη, αλλά ποτέ στάσιμη. Οι ψυχεδελικές τέμπερες της δεκαετίας του ’60, φορτισμένες με την ατμόσφαιρα της ευρωπαϊκής αντικουλτούρας, συναντούν τα πολιτικά έργα των αρχών του ’70 και την εμβληματική «βαλίτσα» — ένα μοτίβο που λειτουργεί ως σύμβολο διαρκούς φυγής και εσωτερικής περιπλάνησης.

Οι κατασκευές με ξύλα θαλάσσης και φωτεινά λαμπάκια της δεκαετίας του ’80 αποδομούν τα όρια ζωγραφικής και αντικειμένου, ενώ οι μεγεθύνσεις και επαναλήψεις της δεκαετίας του ’90 μαρτυρούν μια ώριμη, σχεδόν υπαρξιακή επιμονή στη χειρονομία. Το νήμα καταλήγει στα σπαρακτικά πορτρέτα των «τρελών» του Δρομοκαϊτείου — έργα που συμπυκνώνουν μια τρυφερή, αλλά αμείλικτη ματιά στην ανθρώπινη ευθραυστότητα.

Μοτίβα παιδικής μνήμης και υπαρξιακής ειρωνείας

Μάτια, καρδιές, βέλη, καραβάκια, κύματα: τα επαναλαμβανόμενα σύμβολα του Ακριθάκη διαμορφώνουν ένα προσωπικό εικαστικό λεξιλόγιο, όπου η παιδική αθωότητα συνυπάρχει με τον σαρκασμό και τη μελαγχολία. Σειρές όπως οι χαρταετοί, το τσίρκο, τα αεροπλάνα ή τα λουλούδια στους αυτόχειρες φωτίζουν τη διαρκή του διάθεση να υπονομεύει τη σοβαροφάνεια και να μετατρέπει το παιχνίδι σε υπαρξιακό σχόλιο.

Η έκθεση συμπληρώνεται από μικρότερα σύνολα έργων που είχαν παρουσιαστεί σε αυτόνομες εκθέσεις του ίδιου, αποκαλύπτοντας πλευρές της δημιουργίας του που παρέμεναν λιγότερο γνωστές.

Ένα εκδοτικό αποτύπωμα της διαδρομής

Με αφορμή την έκθεση, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άγρα το ομότιτλο λεύκωμα, σε επιμέλεια Χλόης Ακριθάκη και Αλέξιου Παπαζαχαρία και σχεδιασμό της Λίλας Παλαιολόγου. Η δίγλωσση έκδοση των 320 σελίδων λειτουργεί ως αυτόνομη μελέτη, προσφέροντας μια πολυεπίπεδη ανάγνωση της καλλιτεχνικής σκέψης του δημιουργού.

Ο καλλιτέχνης πίσω από τη γραμμή

Ο Αλέξης Ακριθάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939 και διαμόρφωσε την καλλιτεχνική του ταυτότητα μέσα από τη συνάντηση με προσωπικότητες της πνευματικής ζωής. Έζησε στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και, αργότερα, στο Βερολίνο (1968-1984) με υποτροφία της DAAD — μια περίοδος καθοριστική για τη διαμόρφωση της ελευθεριακής και πειραματικής του γλώσσας.

Η δημιουργία του εκτείνεται σε ζωγραφική, σχέδιο, κατασκευές, βιβλία, σκηνογραφία και σχεδιασμό επίπλων, ενώ η πρακτική του ασαμπλάζ και το «μαστόρεμα» αποτέλεσαν όχι μόνο τεχνική, αλλά τρόπο ζωής. Η συνεργασία του με τον Γιώργο Λάππα στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και η ιδέα του εικαστικού τσίρκου σηματοδότησαν μια στροφή προς πιο μελαγχολικές και σαρκαστικές αναζητήσεις.

Τα τελευταία του έργα, εμπνευσμένα από τους συγκατοίκους του στο Δρομοκαΐτειο, έμειναν ημιτελή, αφήνοντας μια αίσθηση ανοιχτής αφήγησης — σαν μια γραμμή που δεν κλείνει, αλλά συνεχίζει να κυματίζει στη μνήμη της σύγχρονης ελληνικής τέχνης.

Info

Περίοδος
12.02.26 / 24.05.26

Μέρες & ώρες λειτουργίας
Πέμπτη & Κυριακή 10.00 -18.00
Παρασκευή & Σάββατο 10.00 – 22.00

Μουσείο Μπενάκη
Πειραιώς 138