Το Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών (ΜΕΤ) της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών παρουσιάζει την έκθεση διπλωματικών εργασιών των τελειόφοιτων φοιτητών και φοιτητριών του, από τις 4 έως τις 8 Νοεμβρίου 2026, στην Αίθουσα «Νίκος Κεσσανλής». Η φετινή διοργάνωση επαναφέρει την παρουσίαση των διπλωματικών εργασιών του ΜΕΤ, έπειτα από χρόνια, σε έναν από τους σημαντικότερους εκθεσιακούς χώρους της ΑΣΚΤ.

4–8 Νοεμβρίου 2026 | Αίθουσα «Νίκος Κεσσανλής» | ΑΣΚΤ

Οκτώ καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες, με διαφορετικές εικαστικές γλώσσες και ερευνητικές αφετηρίες, παρουσιάζουν έργα που ανέπτυξαν κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών τους σπουδών, συνθέτοντας ένα πολυφωνικό πεδίο σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας. Η έκθεση αποτελεί την ολοκλήρωση μιας διετούς περιόδου έρευνας, πειραματισμού και καλλιτεχνικής παραγωγής. Για πέντε ημέρες, η Αίθουσα «Νίκος Κεσσανλής» φιλοξενεί οκτώ αυτόνομες εικαστικές προτάσεις, μέσα από τις οποίες παρουσιάζονται διαφορετικές κατευθύνσεις της καλλιτεχνικής έρευνας που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τους/τις τελειόφοιτους, να ανακαλύψουν διαφορετικές εικαστικές γλώσσες και να έρθουν σε επαφή με τα ερωτήματα και τις αναζητήσεις που διαμόρφωσαν την έρευνα τους. Η έκθεση συγκροτεί μια συλλογική παρουσίαση οκτώ αυτόνομων εικαστικών ενοτήτων, αποτελώντας την ολοκλήρωση ενός κοινού κύκλου σπουδών και την αφετηρία για τη μετέπειτα εξέλιξη καλλιτεχνικών πρακτικών πέρα από το πλαίσιο του Μεταπτυχιακού.

Το Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών (ΜΕΤ) της ΑΣΚΤ προσφέρει ένα περιβάλλον καλλιτεχνικής έρευνας, πειραματισμού και διεπιστημονικού διαλόγου.  Μέσα από εργαστήρια, θεωρητικά μαθήματα, σεμινάρια, ατομική έρευνα και συνεργασίες με φορείς τέχνης και πολιτισμού, το πρόγραμμα ενθαρρύνει τη διαμόρφωση προσωπικών εικαστικών πρακτικών και την κριτική διερεύνηση ζητημάτων που αφορούν τον σύγχρονο οπτικό πολιτισμό και τη σχέση τέχνης και κοινωνίας. Με πρόσβαση σε ατομικούς χώρους εργασίας, εργαστήρια, βιβλιοθήκες και καλλιτεχνικούς σταθμούς, καθώς και μέσα από συναντήσεις με καλλιτέχνες, επιμελητές και θεωρητικούς, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες αναπτύσσουν τις ερευνητικές και δημιουργικές τους μεθοδολογίες, διαμορφώνοντας τη δική τους θέση στο σύγχρονο εικαστικό πεδίο.

Η έκθεση διπλωματικών εργασιών αποτελεί μια ευκαιρία γνωριμίας με οκτώ νέους δημιουργούς και τις διαφορετικές κατευθύνσεις της σύγχρονης εικαστικής έρευνας που αναπτύσσονται στο ΜΕΤ.

Πληροφορίες έκθεσης

MFA ASFA DEGREE SHOW 2026
Έκθεση Διπλωματικών Εργασιών ΜΕΤ ΑΣΚΤ

Συμμετέχοντες/ουσες:
Αναστάσης Καρράς, Κωνσταντίνος Κοϊνός, Νικόλας Μαγκριώτης, Αναστάσης Παναγής Μελέτης, Στεφανία Μοσκόβη, Γιώργος Νάθενας, Θοδωρής Σαΐτης, Μαρίνα Τσιρώνη

Χώρος:
Αίθουσα «Νίκος Κεσσανλής», Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Διεύθυνση: Πειραιώς 256, Αγ. Ι. Ρέντης, Τ.Κ. 18233

Διάρκεια:
4–8 Νοεμβρίου 2026

Εγκαίνια: Τετάρτη 4 Νοεμβρίου, 18:00
Party: Σάββατο 7 Νοεμβρίου 21:00-24:00
Finissage: Κυριακή 8 Νοεμβρίου

Ωράριο λειτουργίας:

Τετάρτη 04/11: Εγκαίνια στις 18:00

Πέμπτη 05/11: 13:00–21:00

Παρασκευή 06/11: 13:00–21:00

Σάββατο 07/11: 16:00–21:00 

Κυριακή 08/11: 16:00–21:00

Ο χώρος και οι τουαλέτες είναι πλήρως προσβάσιμοι

Είσοδος ελεύθερη

Ιστοσελίδα:
Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών 

Instagram: @mfa_asfa
Facebook: @asfamfa 

Συμμετέχουν:

Αναστάσης Καρράς @anastasis_karras 

Ο Αναστάσης Καρράς μέσω της πρακτικής του διερευνά τη μεταβαλλόμενη σχέση ανάμεσα στην τεχνολογία, τις κοινωνικές δομές και τη φύση. Μέσα από αυτοματοποιημένες μηχανές, ήχο, κινητικά γλυπτά και διαδραστικές εγκαταστάσεις, εξετάζει πώς η δυσλειτουργία, ο θόρυβος και το απρόβλεπτο μπορούν να λειτουργήσουν ως εκφραστικές δυνάμεις και όχι ως τεχνικά ελαττώματα. Μέσα από τον σχεδιασμό και την κατασκευή μηχανών, προσεγγίζει την επισκευή και την αποσυναρμολόγηση ως δημιουργικές διαδικασίες. Συσκευές μαζικής παραγωγής αποσυναρμολογούνται, επανασυντίθενται και μετατρέπονται σε αυτόνομα συστήματα που αμφισβητούν την αρχική τους λειτουργία και αποκαλύπτουν νέες μορφές αλληλεπίδρασης. Η πρακτική του επανατοποθετεί καθημερινά αντικείμενα σε νέα εννοιολογικά πλαίσια, διερευνώντας τα όρια ανάμεσα στη χρηστικότητα και τον συμβολισμό.

Κωνσταντίνος Κοϊνός @kostaskoinos

Ο Κωνσταντίνος Κοϊνός ανέπτυξε μια γλυπτική πρακτική βασισμένη στη χειρονομία, την επανάληψη και τη διερεύνηση των δυνατοτήτων του υλικού. Χωρίς προκαθορισμένο σχέδιο ή βέβαιη κατάληξη, πλέκει, ράβει, τραβά και ενώνει φυσικές ίνες, αφήνοντας τη μορφή να αναδύεται σταδιακά μέσα από την ένταση και την αντίσταση του υλικού. Οι εικόνες που παρουσιάζονται καταγράφουν έργα, λεπτομέρειες και στιγμές κατασκευής από αυτή τη διετή διαδρομή. Μαζί συγκροτούν ένα αρχείο χειρονομιών και υλικών μεταμορφώσεων, όπου η πλέξη λειτουργεί όχι μόνο ως τεχνική, αλλά και ως τρόπος σκέψης και συγκρότησης της μορφής. Οι φυσικές ίνες μετατρέπονται σε αμφίσημες γλυπτικές μορφές που παραπέμπουν σε σώματα ή δέρματα χωρίς να αποκτούν σταθερή ταυτότητα, διατηρώντας στην επιφάνειά τους τα ίχνη της χειρονομίας, της μνήμης και της σωματικής διαδικασίας.

Νικόλας Μαγκριώτης @magkriotis_n

O Νικόλας Μαγκριώτης ανέπτυξε μια πρακτική διερευνώντας τις δυνατότητες του hardware hacking και του σχεδιασμού χειροποίητων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων.  Η έρευνά του επικεντρώνεται στην αξιοποίηση ενεργών τεχνολογικών συστημάτων για τη δημιουργία παραγωγικών περιβαλλόντων (generative environments) και τη συγκρότηση χωρικών αφηγήσεων, ανάμεσα σε συστήματα και αντιληπτικά ερεθίσματα. Με έμφαση στο modularity, χρησιμοποιεί αυτοματισμούς, χρονικά συστήματα, μηχανισμούς ανατροφοδότησης, αναλογική σύνθεση και ηλεκτροακουστικές τεχνικές, που εφαρμόζονται σε γλυπτά φωτός και ήχου, ανιματρονικές κατασκευές, εγκαταστάσεις και performances εξετάζοντας τον υπαρξιακό τρόμο, ο οποίος αναδύεται με σαρκαστική διάθεση μέσα σε ένα πολυαισθητηριακό περιβάλλον.

Αναστάσης Παναγής Μελέτης @panas.com

O Αναστάσης Παναγής Μελέτης διεύρυνε την εικαστική του πρακτική μέσα από τον πειραματισμό με εγκαταστάσεις μεγαλύτερης κλίμακας, τεχνικές φωτογραφικής μεταφοράς, ανακυκλωμένα υλικά και το worldbuilding. Αντλώντας από τη διπλωματική του έρευνα γύρω από τη γκροτέσκα οικολογία, τη μυθολογία και τα μεταβαλλόμενα όρια ανάμεσα στη φύση και την τεχνολογία, διερευνά πώς υλικά, εικόνες και γλυπτικές μορφές μπορούν να συνθέσουν εμβυθιστικά, υποθετικά περιβάλλοντα. Η πρακτική του εξελίχθηκε επίσης μέσα από εκθέσεις, συλλογικά εγχειρήματα και συνεργασίες με συμφοιτητές και συμφοιτήτριές του, ανοίγοντας νέες δυνατότητες καλλιτεχνικού πειραματισμού και ανταλλαγής. Μέσα από αυτές τις διαδικασίες, συνεχίζει να συγκροτεί κόσμους όπου οργανικές και τεχνητές μορφές συνυπάρχουν, εξερευνώντας τη μεταμόρφωση, τη φθορά και την αναγέννηση τόσο ως υλικές διεργασίες όσο και ως τρόπους επαναπροσδιορισμού της σχέσης μας με τον φυσικό κόσμο.

Στεφανία Μοσκόβη @moskovii 

H Στεφανία Μοσκόβη ανέπτυξε ένα σύνολο έργων που διερευνούν τον φόβο σε σχέση με τα κοσμικά φαινόμενα. Μέσα από τη ζωγραφική, συνδέει εικόνες άστρων που πεθαίνουν με προσωπικά συναισθηματικά τοπία, αναζητώντας τις συνδέσεις ανάμεσα στις εσωτερικές καταστάσεις και τα αστρονομικά φαινόμενα. Τα έργα που παρουσιάζονται αποτελούν μέρος μιας συνεχιζόμενης έρευνας γύρω από την κλίμακα, την ευαλωτότητα και την απόσταση. Τα αστροφυσικά φαινόμενα θα συνεχίσουν να εκτυλίσσονται πέρα από τα όρια της ανθρώπινης ζωής, κάνοντας την ανθρώπινη εμπειρία να μοιάζει μικρότερη, αλλά και παράξενα μετέωρη μέσα σε κάτι απέραντο.

Γιώργος Νάθενας @gnathenas

Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων χρόνων, ο Γιώργος Νάθενας δημιούργησε ένα σύνολο έργων που διερευνούν τον διάλογο ανάμεσα στην προσωπική αφήγηση, την κινούμενη εικόνα και την αρχειακή μνήμη. Μέσα από τη δημιουργία της ταινίας «Άσωτος» και τη συνεχή ζωγραφική του πρακτική, εξετάζει τα σημεία όπου το βιωμένο παρελθόν συναντά τη σύγχρονη εικαστική χειρονομία. Οι εικόνες που παρουσιάζονται προσφέρουν μια ματιά στον χώρο του εργαστηρίου του, ένα πυκνό πεδίο αναφορών, εικόνων και υλικών σημειώσεων. Η πρακτική του προσεγγίζει το αρχειακό υλικό όχι ως στατικό ίχνος, αλλά ως ζωντανή πρώτη ύλη, θέτοντας ερωτήματα γύρω από την κινηματογραφική καταγραφή, τη ζωγραφική πράξη και τη σχέση τους με την προσωπική και συλλογική μνήμη.

Θοδωρής Σαΐτης @saitis_thodoris

O Θοδωρής Σαΐτης ανέπτυξε ένα σύνολο έργων που διερευνούν τη μνήμη, τη γλώσσα, την υλικότητα και την ευθραυστότητα της σιωπής. Τα έργα που παρουσιάζονται αποτελούν μέρος μιας συνεχιζόμενης καλλιτεχνικής έρευνας γύρω από τις σχέσεις ανάμεσα στην εικόνα, το αρχείο και τη βιωμένη εμπειρία. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια προσωπική τοποθέτηση του καλλιτέχνη σχετικά με τις ιδέες και τα ερωτήματα που διαμορφώνουν την πρακτική του.

Μαρίνα Τσιρώνη @marina_tsironi

Η εικαστική και επιτελεστική πρακτική  της Μαρίνας Τσιρώνη διερευνά την ταυτότητα, τη γυναικεία εμπειρία και το τραύμα μέσα από μια ψυχαναλυτική προσέγγιση. Συνδυάζοντας performance, εγκαταστάσεις και wearable objects, εξετάζει το σώμα ως φορέα μνήμης και ως πεδίο στο οποίο εκτυλίσσονται προσωπικές και κοινωνικές αφηγήσεις. Η έρευνά της επικεντρώθηκε στους τρόπους με τους οποίους διαφορετικές υλικότητες μπορούν να μεταφράσουν τη σωματικά βιωμένη εμπειρία σε αφηγήσεις μέσω της κίνησης. Αντλώντας στοιχεία από το προσωπικό της αρχείο και τη δημόσια σφαίρα, δημιουργεί έργα στα οποία η κίνηση, η μνήμη και η ύλη συναντιούνται, μετατρέποντας τον χώρο σε ένα τοπίο υλικών ιχνών και βιωμένων εμπειριών.