Ο δημοσιογράφος- συγγραφέας Γιάννης Τζιώτης με το νέο του βιβλίο θίγει το σημαντικό θέμα της διάλυσης των ελληνικών καϊκιών. Η παραδοσιακή ελληνική ναυτοσύνη δεν πρέπει να λησμονηθεί.
Τι άραγε σημαίνει για τους νέους ένα παραδοσιακό καΐκι; Ένα καίκι φτιαγμένο στο χέρι κυριολεκτικά με μεράκι, από τεχνίτες που δεν υπαρχουν πια σε καρνάγια και ταρσανάδες των νησιών; Δυστυχώς το σύμβολο αυτό της μεσογειακής ζωής ανήκει στο παρελθόν.
Αυτή τη σκληρή μετάβαση στην νέα πραγματικότητα, όπου ένα πανέμορφο καΐκι δεν σημαίνει κάτι, περιγράφει με ρομαντικό τρόπο ο βραβευμένος και μεταφρασμένος στο εξωτερικό συγγραφέας Γιάννης Ζιώτης, στη νουβέλα του «Σπασμένα Αποτυπώματα» (εκδ. Πηγή).
Χανιά, 4 Νοεµβρίου 2017
Ένα παραδοσιακό ξύλινο σκαρί µε την ονοµασία «Άγιος Ραφαήλ» κοµµατιάζεται από τα δόντια µιας µπουλντόζας, µετά από την έκδοση µιας κοινοτικής οδηγίας που επιδοτούσε την απόσυρση της αλιευτικής άδειας µε αντάλλαγµα το υποχρεωτικό κόψιµο των καϊκιών.
Μαζί µε το σκαρί, κοµµάτια γίνονται οι ελάχιστες βεβαιότητες του Θόδωρου, ενός ιστοριοδίφη της γενιάς του ΄30, ο οποίος αδυνατεί να διαχειριστεί το «έγκληµα» της λήθης που βλέπει να εξελίσσεται µπροστά στα µάτια του. Πώς µπορεί, αλήθεια, να εξοντώνεται αλύπητα µια παράδοση αιώνων και να καταδικάζεται στη λησµονιά;
Την ηµέρα µετά τη «θανάτωση» ο Θόδωρος θα υποκύψει στη νοσταλγία και θα θυµηθεί τις στιγµές που έζησε στη γειτονιά των ταρσανάδων, πάνω στο αποκορύφωµα του µόχθου των ακούραστων πρωτοµαστόρων, στιγµές που µοιάζουν να τον καλούν να περάσει µαζί τους στο κάδρο της συλλογικής µνήµης.
Και τότε ο ιστοριοδίφης θα βρεθεί αντιµέτωπος µε τις θύµησες αλλά και µε τη Μυρτώ, µια νεαρή ακτιβίστρια που εµφανίζεται ξαφνικά στην ζωή και στο αποτύπωµά του, για να τον προκαλέσει ολοκληρωτικά να δώσει µαζί της µια γενναία µάχη, στον ¨πόλεµο¨ της δικής της γενιάς…
Μια νουβέλα, στηριγμένη σε αληθινή ιστορία, για τις αλλαγές στο κοινωνικό περιβάλλον και το παραμύθι της ζωής.
Who is Who
Αγοράστε το βιβλίο ΕΔΩ
