Ζιζέλ: Η απόλυτη αγάπη ξεπερνά τα όρια του θανάτου

Ζιζέλ ή Οι Ουίλι (1841) ένα μπαλέτο ύμνος στον αληθινό έρωτα.

Γράφει η Δρ. Ιστορικός Τέχνης, Μαράη Γεωργούση

Από τη Γαλλική Επανάσταση στη Ρωσική Επανάσταση, από το Ρομαντικό Μπαλέτο στο Κλασικό Μπαλέτο. Στον 19ο αιώνα διαδραματίστηκαν σημαντικές τομές στην ιστορία παγκοσμίως, που ήταν καθοριστικές για το μέλλον της ανθρωπότητας. Το μπαλέτο δεν έμεινε ανεπηρέαστο. Η καθολικότερη τέχνη του μπαλέτου, ήδη από την γέννησή της, πέρασε από αρκετούς διαχωρισμούς, που την χαρακτήριζαν και εξυπηρετούσαν μεταγενέστερα την καλύτερη μελέτη της εκάστοτε περιόδου.

Ζιζέλ είναι μια ονειροφαντασία, που τάραξε την ιδιοσυγκρασία ακόμα και των ίδιων των ποιητών

Ο μαγικός κόσμος του μπαλέτου προσφέρει μια φυγή από την τετριμμένη πραγματικότητα. Αποτελεί μια απόδραση από την υλιστική ύπαρξή μας, σ’ ένα κόσμο μυστηρίου, παθών, απίθανου κάλλους, ευφάνταστης ομορφιάς. Συγκεκριμένα το μπαλέτο  Ζιζέλ ή Οι Ουίλι (1841) είναι μια ονειροφαντασία, που τάραξε την ιδιοσυγκρασία ακόμα και των ίδιων των ποιητών.

Ποιές είναι όμως οι Ουίλι;

Ο Χάινε αναφέρει πως ο θρύλος θέλει οι Ουίλι να είναι οι μνηστευμένες εκείνες κοπέλες που πέθαναν πριν παντρευτούν τον αγαπημένο τους. Δεν μπορούν να ησυχάσουν και κάθε βράδυ τα μεσάνυχτα ζωντανεύουν και αλίμονο σε όποιον νεαρό βρεθεί στον δρόμο τους, θα τον αναγκάσουν να χορέψει μέχρι θανάτου. Ντυμένες με τα όμορφα νυφικά τους, με λουλουδένια στεφάνια στα μαλλιά και αστραφτερά δαχτυλίδια χορεύουν στο φεγγαρόφωτο σαν ξωτικά, σαν νεράιδες των νερών, που κάποιος τις αναγνωρίζει εύκολα από τα βρεγμένα φορέματα στο τελείωμά τους. Αυτές οι άψυχες «Βακχίδες» είναι πανέμορφα ακαταμάχητες.

Η Ζιζέλ αποτελεί ορόσημο και σημείο αναφοράς για κάθε μπαλαρίνα, έστω και αν ο ρόλος είναι τεχνικά και εκφραστικά ιδιαίτερα απαιτητικός. Το λιμπρέτο των Σεν Ζωρζ (1799-1875) και Γκοτιέ (1811-1872) βασίζεται σ’ ένα ποίημα από τη συλλογή του Βίκτωρος Ουγκώ Les Orientales, όπου οι χορευτές είναι καταδικασμένοι να χορεύουν όλο το βράδυ και από το δοκίμιο του Χάινριχ Χάινε De l’Allemagne, όπου γίνεται αναφορά στα Ουίλι, τα Σλαβικά υπερφυσικά όντα, που γοητεύουν τους άνδρες και τους οδηγούν στον θάνατο μέσα από την εξάντληση του χορού.

Τη μουσική υπογράφει ο γάλλος συνθέτης, Αντόλφ Αντάμ (1803-1856), που αν και πολυγραφότατος, στις μέρες μας είναι γνωστός κυρίως για αυτό το έργο. Η πρεμιέρα της Ζιζέλ έγινε στην Όπερα του Παρισιού με τεράστια επιτυχία στις 28 Ιουνίου 1841, με την Ιταλίδα μπαλαρίνα Καρλότα Γκρίζι (1819-1899) στον επώνυμο ρόλο, τον Λισιέν Πετιπά ως Άλμπρεχτ και τον Ζαν Κοραλί ως Ιλαρίωνα. 

giselle svetlana zakharova e roberto bollle

Το μπαλέτο αυτό έχει κινηματογραφηθεί και παρουσιαστεί αρκετές φορές με ξεχωριστές ερμηνείες και παραγωγές όπως: του μπαλέτου Μπαλσόι με την Γκαλίνα Ουλάνοβα και τον Νικολάι Φανταγέτσεφ (1956), του American Ballet Theater με την Κάρλα Φράτσι και τον Έρικ Μπρούν (1969), και του Μπαλέτου της Βαυαρίας με την Λυν Σήμουρ και τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ (δεκαετία του ’70).

Η πρώτη πράξη του μπαλέτου εκτυλίσσεται σ’ ένα μεσαιωνικό χωριό της Ρηνανίας. Η Ζιζέλ είναι μια νεαρή χωριατοπούλα, η οποία μένει με την μητέρα της Μπέρτα, ερωτεύεται όμως τον νεοφερμένο αριστοκράτη Άλμπρεχτ, αγνοώντας την πραγματική καταγωγή του.

Η αποκάλυψη της ταυτότητας, καθώς και του αρραβώνα του με μια κοπέλα της τάξης του, από τον τυφλωμένο από ζήλεια δασοφύλακα Ιλαρίωνα, καθώς είναι ερωτευμένος με την Ζιζέλ, οδηγεί την κοπέλα στην τρέλα και την αυτοκτονία.

 Στη δεύτερη πράξη, ο μετανοημένος Άλμπρεχτ πηγαίνει στον τάφο της Ζιζέλ, που βρίσκεται στο δάσος έξω από το χωριό, εκεί σκύβει και θρηνεί τον χαμό της. Εμφανίζεται η Μύρτα με την συνοδεία της, η βασίλισσα των Ουίλι για να μυήσουν την Ζιζέλ. Στον δρόμο βρίσκουν τον Ιλαρίωνα και τον αναγκάζουν να χορέψει μέχρι να πεθάνει.

Το ίδιο προσπαθούν να κάνουν και με τον Άλμπρεχτ αλλά η Ζιζέλ τον προστατεύει χορεύοντας ως την αυγή, οπότε παύει και η εξουσία των ξωτικών. Τότε μόνο επιστρέφει στον τάφο της, γνωρίζοντας πια πως θα ανήκει και η ίδια στα Ουίλι. Η απόλυτη αγάπη της ξεπέρασε τα όρια του θανάτου, ένα μπαλέτο ύμνος στον αληθινό έρωτα.

Share this
Tags
Zeta Tz
Zeta Tz
Η Ζέτα ασχολείται με τη μετάφραση, την αρθρογραφία και την αρχισυνταξία στο χώρο των ΜΜΕ του πολιτισμού. Έχει ασχοληθεί με την διοργάνωση εικαστικών εκθέσεων και εκδηλώσεων που αφορούν στην κοινωνική ευθύνη. Έχει λάβει τιμητική διάκριση από το Ίδρυμα Μπότση για δημοσιογραφική της δραστηριότητα στα θέματα πολιτισμού. Στο artviews.gr είναι υπεύθυνη της συντακτικής ομάδας.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Ο Αφηρημένος Εξπρεσιονισμός του Μπάρνετ Νιούμαν ενάντια στον «κρατικό καπιταλισμό και την απολυταρχία»

Γράφει ο Γιώργος Δήμος Γιος Εβραίων μεταναστών από την Πολωνία, ο Αμερικανός εικαστικός και κύριος εκπρόσωπος του κινήματος του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού, Μπάρνετ Νιούμαν, γεννήθηκε το...

Ψήφισμα για τον θάνατο της Μαρίνας Λαμπράκη- Πλάκα από το Δ.Σ της “Ελληνικής Ένωσης Γυναικών στον Πολιτισμό και τον Τουρισμό”

Το Διοικητικό Συμβούλιο της “ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ” συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση με αφορμή της είδησης του θανάτου της σπουδαίας...

«Mighty Aphrodite», μια 90’s γεύση από Νέα Υόρκη… και λίγο από αρχαία Ελλάδα

Γράφει η Μαρία Δήμου Γέννημα-θρέμμα Νεοϋορκέζος, λάτρης της υπέρλαμπρης μεγαλούπολης, με τα θετικά και τα αρνητικά της, ο Woody Allen, περιφέρεται για πολλοστή φορά στα...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

More like this