LANDSCAPE SYMPHONY, σε επιμέλεια του Francesco Piazza
Το lanscape Symphony είναι ένα πρότζεκτ από “καλλιτεχνικές βιτρίνες” στο Bisso Bistrot Palermo.
4 καλλιτέχνες καθένας με το δικό του τοπίο, γήινο, ανθρώπινο, νοηματικό, σωματικό.
Αυτή είναι και η σειρά των καλλιτεχνών
Roberto Fontana
Demetrio di Grado
Nikos Moschos
Kiki kolympari
Μπορούμε να αντιδράσουμε με έκπληξη, μελαγχολία, με χαρά παρουσία ενός τοπίου. Κινητό, αλλάζει μόνο με τις μεταβαλλόμενες εποχές, αλλά ταυτόχρονα και αμετάβλητο παραμένει αποτυπωμένο στη μνήμη μας. Είναι η επίδρασή του στην ψυχή μας, που αλλάζει, και που μπορεί να αποκαλύψει πράγματα για εμάς πιθανώς βυθισμένα και έτοιμα να βγουν τελικά στην επιφάνεια. Διότι σε όλους μας ζεί ένα εσωτερικό τοπίο, το οποίο είναι το αποτέλεσμα συνεχούς επεξεργασίας, ευτυχίας και πόνου. Και αναμνήσεων φυσικά.
Η τέχνη συγκεντρώνει με τον δικό της τρόπο, κομμάτια του κόσμου και θραύσματα τοπίων, τα οποία είναι επίσης βλέμματα, αντικείμενα, μέρη που κατοικούνται από ονειρεμένες μορφές στις οποίες υπάρχει η αγάπη ενάντια στις φυλές και τους πολιτισμούς. Είναι ακριβώς κομμάτια της καθημερινής ζωής που ξεκινούν και τελειώνουν στο φυσικό χώρο και την απόσταση του παρατηρητή.
12 Δεκεμβρίου
3/4 ΝΟΥΣ: ΝΙΚΟΣ ΜΟΣΧΟΣ
“Η δουλειά μου λειτουργεί σαν ένα αλληγορικό ημερολόγιο που καταγράφει τη σχέση μου (και ίσως τη σχέση του καθενός από εμάς) με τη φύση, την τεχνολογία, το χρόνο και το θάνατο”
Νίκος Μόσχος
Παρατηρώντας τη ζωγραφική του Νίκου Μόσχου ο θεατής ξεφυλλίζει μια εγκυκλοπαίδεια, ένα μεσαιωνικό “bestiarium”, ένα εγχειρίδιο τεχνολογίας, του οποίου οι «ορισμοί» λαμβάνουν σώμα και χρώμα, ενώνονται σε έναν περίπλοκο διανοητικό οργανισμό.
Η ποπ αισθητική του εκφράζεται σε μια ρεαλιστική ζωγραφική που φτάνει σε τρομακτικές κορυφές πάθους και αναστρέφει αναλογίες και ιεραρχίες, δημιουργώντας ψυχεδελικά στοιχεία που σχεδόν ποτέ δεν είναι αναγνωρίσιμα: είναι μέλη ενός ενιαίου σώματος του οποίου η φυσική κατάσταση εξαφανίζεται για να ανοίξει το δρόμο σε ένα ψυχολογικό τοπίο, καρπός μιας σύγχρονης αιτιοκρατίας.
