Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Η Αγγελική Οικονόμου δεν ήταν ποτέ ο άνθρωπος της εύκολης λύσης. Με μια φυσική κλίση στους αριθμούς, την οργάνωση και με έμφυτο ενδιαφέρον για τους ανθρώπους σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκεί μπήκαν τα πρώτα θεμέλια για την πορεία που θα ακολουθούσε, μια πορεία με διαρκή ανοδική τροχιά αλλά και δύσκολες αποστολές.

Τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα τα έκανε σε μεγάλους ομίλους τροφίμων. Αρχικά στην ΔΕΛΤΑ και την VIVARTIA και συνέχεια στην CHIPITA και την Π.Γ. ΝΙΚΑΣ ΑΒΕΕ.

Μέσα από αυτές τις θέσεις διδάχτηκε, τι σημαίνει να δουλεύεις σε μεγάλους οργανισμούς, πως να χειρίζεσαι το ανθρώπινο δυναμικό, πώς να συντονίζεις κρίσιμες λειτουργίες και να επιλύεις δύσκολα προβλήματα, να αντιμετωπίζεις κρίσεις.

Σταδιακά εξελίχθηκε σε στέλεχος πρώτης γραμμής, με φήμη για την πειθαρχία, την συνέπεια, τον χειρισμό δύσκολων καταστάσεων και κυρίως την ικανότητα να φέρνει αποτελέσματα.

Σημαντική στιγμή στην πορεία της ήταν το 2013 όταν ανέλαβε ως Διευθύνουσα Σύμβουλος την ιστορική αλλαντοβιομηχανία Π.Γ. ΝΙΚΑΣ ΑΒΕΕ που είχε πέσει σε περιδίνηση με φθαρμένο brand, κλονισμένη εμπιστοσύνη στην αγορά και αβέβαιο μέλλον.

Με πλήρη επίγνωση της κατάστασης αλλά και αποφασιστικότητα «έβαλε πλάτη» στο turnaround. Βασίστηκε στην ποιότητα στον εξορθολογισμό των λειτουργιών και το κυριότερο επένδυσε στις συνεργασίες και εκμεταλλεύτηκε τις συνέργειες.

Το εγχείρημα ήταν δύσκολο αλλά με την στήριξη και τη βοήθεια των μετόχων και των συνεργατών, σταδιακά επήλθαν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Οι εργαζόμενοι την εμπιστεύτηκαν, οι συνεργάτες την ακολούθησαν και η αγορά την αναγνώρισε.

Το 2021 ένα νέο κεφάλαιο άνοιξε στην καριέρα της. Εκλέγεται πρόεδρος του ΣΕΒΕΚ, του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Επεξεργασίας Κρέατος. Αγωνίζεται για διαφάνεια, εξωστρέφεια, ποιότητα, βιωσιμότητα και για την στήριξη όλων των ελληνικών επιχειρήσεων του κλάδου.

Γνώρισα την Αγγελική Οικονόμου και μου δημιουργήθηκε η διάθεση και η περιέργεια να κάνουμε μια επικοδομητική συνομιλία. Έχω ακούσει από κάποιους που την γνωρίζουν πως είναι άνθρωπος χαμηλών τόνων με ατσάλινή πυγμή. Προσωπικά διέκρινα μια ευγενέστατη και διακριτική, δυναμική γυναίκα με πολλές γνώσεις που δεν αποζητά καθόλου την δημοσιότητα και μιλά μόνο όταν έχει κάτι να πει. Είναι από τους ανθρώπους  που κερδίζουν τίτλους με το έργο τους.

-Κυρία Οικονόμου, ποια ήταν τα πρώτα σας βήματα στον χώρο των επιχειρήσεων και πώς αυτά σας διαμόρφωσαν;

-Ξεκίνησα την επαγγελματική μου πορεία στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 αμέσως μετά την απόκτηση του πτυχίου μου από την ΑΣΟΕΕ ως εποχική υπάλληλος στο λογιστήριο της ΔΕΛΤΑ ΑΕ.

Η πρώτη μου εργασία ήταν μαζί με άλλους εποχικούς εργαζόμενους να συντάσσουμε χειρόγραφα τις συγκεντρωτικές καταστάσεις τιμολογίων, μια καθαρά διεκπεραιωτική εργασία εξάμηνης διάρκειας. Με πολύ και σκληρή δουλειά κατάφερα όχι μόνο να παραμείνω μετά τη λήξη της σύμβασής μου αλλά να διακριθώ και σταδιακά να μου ανατεθούν περισσότερες αρμοδιότητες, να εξελιχθώ αναλαμβάνοντας τα επόμενα χρόνια νέες θέσεις και καθήκοντα σε όλο σχεδόν τον διοικητικό και οικονομικό τομέα αρχικά της ΔΕΛΤΑ ΑΕ και στη συνέχεια του ομίλου VIVARTIA έχοντας ενεργό συμμετοχή σε όλα σχεδόν τα σημαντικά έργα.

Αποχώρησα μετά από σχεδόν 30 χρόνια από τη θέση της Διευθύνουσας Συμβούλου από την εταιρεία που κάποτε με προσέλαβε ως εποχική υπάλληλο λογιστηρίου.

Πιστεύω ότι εκείνα τα πρώτα χρόνια ήταν τα πιο καθοριστικά για την μετέπειτα πορεία μου, εκείνα που με καθόρισαν σαν τον επαγγελματία – manager που έγινα αργότερα. Τότε έμαθα να αφουγκράζομαι τις φωνές και τις ανάγκες σε όλο τον οργανισμό, από τον τελευταίο εργάτη παραγωγής μέχρι τον μέτοχο και τον επιχειρηματία. Να ψάχνω για λύσεις κάτω από την επιφάνεια, να παίρνω πρωτοβουλίες και να μην απογοητεύομαι από τις αποτυχίες.

Πρέπει όμως να επισημάνω ότι υπήρξα τυχερή και είμαι ευγνώμων γιατί η επιχείρηση στην οποία ξεκίνησα την καριέρα μου βρισκόταν εκείνη την εποχή σε έντονη αναπτυξιακή πορεία, ήταν πρωτοπόρος και καινοτόμος. Καθόλου τυχαίο αφού τόσο οι μέτοχοι – επιχειρηματίες όσο και το management της εταιρείας αποτελείτο από χαρισματικούς και έμπειρους ανθρώπους που έδιναν ευκαιρίες για εξέλιξη σε νέους εργαζόμενους, στοιχείο που δεν ήταν δεδομένο και παραμένει και σήμερα σημαντικότατη πρόκληση.

– Ποια στιγμή θεωρείτε καθοριστική στην καριέρα σας;

-Είχα συμπληρώσει σχεδόν μια δεκαετία στην εταιρεία, όταν με προσέγγισαν να μετακινηθώ σε κάποια άλλη εταιρεία προσφέροντας μου υψηλότερη θέση και καλύτερες αποδοχές. Το ένστικτό μου όμως και η πίστη στην δυναμική της εταιρείας στην οποία εργαζόμουν ήδη, με απέτρεψαν να αποδεχτώ αυτή την όντως πολύ ελκυστική πρόταση.

Το μέλλον απέδειξε την ορθότητα της απόφασής μου να παραμείνω και να γίνω και εγώ μέρος της ανάπτυξης και του μετασχηματισμού της από μια ελληνική οικογενειακή εταιρεία στο μεγαλύτερο όμιλο τροφίμων της Ν.Α. Ευρώπης. Ακόμα και σήμερα πιστεύω ότι πουθενά αλλού δεν θα μπορούσα να έχω αποκτήσει τον πλούτο των γνώσεων και εμπειριών, όπως και τις προκλήσεις που αντιμετώπισα τότε.

Κάποιοι μπορεί να ισχυριστούν ότι η παραμονή για μεγάλο χρονικό διάστημα στην ίδια εταιρία ίσως είναι μειονέκτημα.  Σας διαβεβαιώ ότι ουδέποτε το αισθάνθηκα έτσι γιατί το επιχειρησιακό περιβάλλον ήταν πολύ δυναμικό, αναπτυσσόμενο, με ιδιαίτερη έμφαση στην καινοτομία. Μόνο την αίσθηση της στασιμότητας και μονιμότητας δεν είχα.

Οπότε αν μου επιτρέπετε μια προτροπή στα νέα παιδιά θα έλεγα να έχουν υπομονή, πίστη στις δυνατότητές τους να κάνουν προσεγμένες επιλογές και η αναγνώριση θα έρθει ακόμη κι αν μερικές φορές μπορεί να καθυστερήσει.

– Ποιο ήταν το μεγαλύτερο ρίσκο που πήρατε και τελικά απέδωσε;

-Η έννοια της επιχειρηματικότητας και ο χώρος των επιχειρήσεων είναι άρρηκτα συνυφασμένες με την ανάληψη ρίσκου. Επομένως δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιο ήταν το μεγαλύτερο. Καθημερινά και ανάλογα το επίπεδο ευθύνης στον οργανισμό καλείσαι να πάρεις ρίσκα, άλλοτε μεγάλα, άλλοτε μικρότερα. Άλλες φορές με επιτυχία και άλλες όχι.

Η επιτυχία από την αποτυχία απέχει ελάχιστα και κρίνεται στις λεπτομέρειες. Όταν καταφέρουμε ή ζυγαριά να κλείνει στη θετική πλευρά και τα ρίσκα να μεταφραστούν σε μετρήσιμα θετικά αποτελέσματα, τότε επέρχεται η διαφορά στην αναπτυξιακή πορεία της επιχείρησης.

Θέλω όμως να επισημάνω ότι το σημαντικότερο είναι να μην αποθαρρύνει η αποτυχία. Πρέπει να συνεχίζουμε να παίρνουμε λελογισμένα ρίσκα με πλάνο και στόχο και την επόμενη φορά ίσως δικαιωθούμε, αλλιώς κινδυνεύουμε να πέσουμε σε τέλμα και νομοτελειακά θα επέλθει εξαφάνιση.

-Όταν αναλάβατε τη διοίκηση της ΝΙΚΑΣ ποια ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που χρειάστηκε να πάρετε;

 -Την περίοδο που κλήθηκα να αναλάβω τη διοίκηση της ΝΙΚΑΣ ΑΕ, η εταιρεία αντιμετώπιζε σημαντικά προβλήματα. Όταν μία επιχείρηση βρίσκεται σε αυτή τη θέση, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η παθογένεια έχει διαβρώσει όλα τα τμήματα του οργανισμού και όχι κάποιο μεμονωμένο.

Επομένως το πρόβλημα είναι γενικευμένο. Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε αλλοίωση της φιλοσοφίας και της εύρυθμης  λειτουργίας συνολικά όλης της επιχείρησης. Το πρώτο βήμα λοιπόν ήταν να γίνει μια αντικειμενική και σε βάθος διαγνωστική διαδικασία η οποία κατέδειξε τις περιοχές που έχριζαν παρεμβάσεων. Στη συνέχεια με τη βοήθεια όλων των συνεργατών και την υποστήριξη των μετόχων σχεδιάστηκε ένα πλάνο στοχευμένων θεραπευτικών μέτρων. Η υλοποίηση αυτού του πλάνου ήταν αρκετά σύνθετη και απαιτούσε τη λήψη δύσκολων αποφάσεων. Ταυτόχρονα απαιτούσε σημαντικούς πόρους, η εξεύρεση των οποίων ήταν μια επίπονη και δύσκολη διαδικασία ενώ το αποτέλεσμα σε εκείνη τη φάση δεν ήταν σίγουρο, παρότι εμείς το πιστεύαμε ακράδαντα.

Η πρόκληση ήταν να πείσουμε όλους τους ενδιαφερόμενους, εντός και εκτός εταιρείας (stakeholders), να πιστέψουν στο όραμά μας και να στηρίξουν την προσπάθεια.

Τελικά το αποτέλεσμα μας δικαίωσε και αποτυπώθηκε τόσο στα μεγέθη της εταιρείας όσο και στην αλλαγή νοοτροπίας. Η διαδικασία ανασύστασης ήταν μια συστηματική και επίμονη προσπάθεια με χαρακτηριστικά αγώνα αντοχής και όχι ταχύτητας.

– Τι σημαίνει για εσάς επιχειρησιακή ανάκαμψη στην πράξη ;

-Επιχειρησιακή ανάκαμψη στην πράξη σημαίνει να αναγνωρίσεις και να αφήσεις πίσω σου όλα εκείνα τα στοιχεία του παρελθόντος που σε έφεραν σε δυσμενή θέση.

Να είσαι ανοιχτός και πρόθυμος να δημιουργήσεις ένα καινούργιο μέλλον με συνεχή και συστηματική αναζήτηση ευκαιριών. Έτοιμος να υιοθετήσεις νέες αντιλήψεις, νέα φιλοσοφία, γνώσεις και σύγχρονες τεχνολογίες και όλα αυτά να τα εντάξεις σε μία νέα στρατηγική που θα μεταφραστεί σε βιώσιμη ανάπτυξη και οικονομικά αποτελέσματα.

– Πως καταφέρατε να χτίσετε ξανά την εμπιστοσύνη του καταναλωτή σε ένα brand που είχε φθαρεί;

-Η σχέση των καταναλωτών με το brand  διέπεται από παρόμοιες αξίες, σαν αυτές που διέπουν και τις ανθρώπινες σχέσεις όπως εμπιστοσύνη, ποιότητα, σταθερότητα, αξιοπιστία, ειλικρίνεια, καλή επικοινωνία, σεβασμός. Σε αυτές ακριβώς τις αξίες εστιάσαμε και επενδύσαμε συστηματικά.

Πραγματοποιήσαμε μια σειρά εκτεταμένων ερευνών καταναλωτών και αφουγκραστήκαμε τις ανάγκες τους όπως και τι περιμένουν από το brand. Στη συνέχεια εντάξαμε τα ευρήματα στη στρατηγική μας.

Αναβαθμίσαμε την ποιότητα των προϊόντων και των συσκευασιών, αναπτύξαμε το πορτοφόλιο των κωδικών μας προσφέροντας στους καταναλωτές προϊόντα που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες διατροφικές τάσεις, εφαρμόσαμε παραγωγικές διαδικασίες και χρησιμοποιήσαμε υλικά πιο φιλικά στο περιβάλλον και τέλος σχεδιάσαμε μια ανταγωνιστική τιμολογιακή πολιτική.

Ένα πολύπλευρο επικοινωνιακό πλάνο συνέβαλε στην ενημέρωση των καταναλωτών μας, οι οποίοι αντιλήφθηκαν τις αλλαγές και μας επιβράβευσαν βελτιώνοντας σταδιακά τη σχέση με τη μάρκα και την εταιρεία συνολικά.

-Ποιο θεωρείτε ότι ήταν το μεγαλύτερο κέρδος όχι οικονομικά αλλά σε αξία από τη δουλειά σας;

-Νομίζω ότι το μεγαλύτερο κέρδος από τη δουλειά μου είναι η επαφή και η αλληλοεπίδραση με τόσους διαφορετικούς και αξιόλογους ανθρώπους, σημαντικούς επαγγελματίες ο καθένας στον τομέα του που γνώρισα και συνεργάστηκα μαζί τους.

Οι ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργήθηκαν και τα πολύ δυνατά συναισθήματα και εμπειρίες που βιώσαμε και μοιραστήκαμε στις δυσκολίες και στις επιτυχίες στη διάρκεια του ομαδικού ταξιδιού για την επίτευξη κοινών στόχων και οραμάτων.

Τέλος, δεν παύει για μένα να είναι ένα προσωπικό ταξίδι αυτογνωσίας που ανακαλύπτω διαρκώς καινούργια όρια (σωματικά, ψυχικά, πνευματικά και νοητικά), νέους ορίζοντες και νέους κόσμους. Μια διαδρομή που με ωρίμασε και θέλω να ελπίζω ότι με έκανε και καλύτερο άνθρωπο.

Η ηγεσία σήμερα για να είναι αποτελεσματική πρέπει να βασίζεται κυρίως στην άσκηση επιρροής και έμπνευσης και όχι στην επιβολή και τον αυταρχισμό

– Ποιο είναι το στυλ ηγεσίας που ακολουθήσατε στη διαδρομή σας;

-Ξεκίνησα την πορεία μου από τα πιο χαμηλά σκαλοπάτια της ιεραρχικής δομής και ανέβηκα σταδιακά σκαλί – σκαλί προς την κορυφή της.

Αυτή η διαδρομή μου επέτρεψε να συνειδητοποιήσω πόσο σημαντική είναι για μια επιχείρηση η ανοιχτή επικοινωνία, η δυνατότητα να ακούγονται όλες οι απόψεις, να μοιράζεσαι και να αξιοποιείς τις επιθυμίες και τον τρόπο σκέψης όλων, δημιουργώντας ένα κλίμα συνεχούς μάθησης, ενδυνάμωσης και έμπνευσης.

Έτσι από την αρχή υιοθέτησα ένα στυλ ηγεσίας πιο διακριτικό, συμμετοχικό και ανθρωποκεντρικό με έμφαση στην δημιουργία εκπαιδευμένων και κινητοποιημένων ομάδων.

Με σημερινούς όρους θα το χαρακτήριζα μια μορφή συμπεριληπτκής ηγεσίας παρότι ο όρος ήταν άγνωστος τότε. Η πρόκληση για κάθε ηγέτη είναι πως θα εμψυχώσει και θα εμπνεύσει ένα πλήθος διαφορετικών προσωπικοτήτων με διαφορετικές επιδιώξεις και φιλοδοξίες και συντεταγμένα θα τους συστρατεύσει σε ένα κοινό όραμα και σκοπό. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι μεγάλες διαχρονικές επιτυχίες γράφονται από τις ομάδες. Οι ηγέτες αποφασίζουν και οι ομάδες υλοποιούν.

– Πως πιστεύτε πρέπει να διαχειρίζονται οι κρίσεις μέσα στην ομάδα; Πόσο παρεμβατικός πρέπει να είναι ο manager;

-Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από συνεχείς και ραγδαίες εξελίξεις ως αποτέλεσμα γεωπολιτικών εντάσεων, οικονομικών, υγειονομικών, ανθρωπιστικών και περιβαλλοντικών κρίσεων. Σε αυτό το πλαίσιο οι συνεχείς κρίσεις αποτελούν πλέον την νέα κανονικότητα. Παρότι μπορεί να φαντάζει παράδοξο, οι παραδοσιακές αυταρχικές και παρεμβατικές μορφές ηγεσίας δεν ευνοούν την δημιουργία ενός υγιούς και αποδοτικού εργασιακού περιβάλλοντος.

Η ηγεσία σήμερα για να είναι αποτελεσματική πρέπει να βασίζεται κυρίως στην άσκηση επιρροής και έμπνευσης και όχι στην επιβολή και τον αυταρχισμό. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύπλοκη άσκηση που απαιτεί από τον ηγέτη να διαθέτει πέραν από τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις (hard skills) και αρκετές ανθρωποκεντρικές και επικοινωνιακές δεξιότητες (soft skills) όπως ταπεινοφροσύνη, ευελιξία, ακεραιότητα, προσαρμοστικότητα και ενσυναίσθηση.

Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι οι κρίσεις διαχειρίζονται καλύτερα με ομαδικότητα, πειθώ, συνεργασία και λελογισμένη παρεμβατικότητα εάν και όπου απαιτείται.

– Πόσο σημαντική θεωρείτε την ενσυναίσθηση σε έναν ηγέτη σήμερα;

-Την εποχή του industry 4.0 και των συνεχών αλλαγών και προκλήσεων η ηγεσία με ενσυναίσθηση αποτελεί την πιο βιώσιμη και αποτελεσματική προσέγγιση καθώς ενισχύει την εμπιστοσύνη, την αφοσίωση και την καινοτομία στις ομάδες.

Η ενσυναίσθηση και η έμφαση στην συνεργασία μπορούν να βοηθήσουν τις οργανώσεις να ανταπεξέλθουν στις γρήγορες και συνεχείς αλλαγές του σύγχρονου επιχειρηματικού και οικονομικοκοινωνικού περιβάλλοντος.

-Ποιο μοντέλο ηγεσίας θεωρείτε πιο κατάλληλο για την εποχή μας;

-Μια ηγεσία με ενσυναίσθηση φαίνεται να είναι το πιο κατάλληλο μοντέλο για την εποχή μας αφού προσφέρει μια προσέγγιση που προάγει την συλλογική ευημερία, αντί της απομόνωσης και του ατομισμού που χαρακτηρίζουν παλαιότερα μοντέλα ηγεσίας.

– Πως βλέπετε να εξελίσσεται η αγορά τροφίμων στην Ελλάδα τα επόμενα πέντε χρόνια;

 -Οι πρωτόγνωρες προκλήσεις και οι συνεχείς κρίσεις των τελευταίων χρόνων έχουν επιφέρει τεράστιες ανατροπές και έχουν δημιουργήσει έντονες πιέσεις σε όλους τους κρίκους της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Ο κλάδος των τροφίμων επέδειξε ανθεκτικότητα και αξιοζήλευτη προσαρμοστικότητα. Κατάφερε να ξεπεράσει πολλά εμπόδια ανταποκρινόμενος στην αποστολή του να προσφέρει στον ‘Έλληνα καταναλωτή επιλογές που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες διατροφικές ανάγκες.

Για τα επόμενα χρόνια όμως αρχίζει να διαφαίνεται ένας νέος σημαντικός κίνδυνος εξαιτίας των συνεχιζόμενων γεωγραφικών και γεωπολιτικών εντάσεων, του κινδύνου επιβολής δασμών που είναι σε εξέλιξη, την επιδείνωση της κλιματικής κρίσης και την αποδυνάμωση του πρωτογενούς τομέα στην Ελλάδα.

Οι παράγοντες αυτοί, εάν δεν ληφθούν έγκαιρα μέτρα, μπορούν να οδηγήσουν όχι μόνο σε περαιτέρω αύξηση τιμών στα τρόφιμα αλλά και να δημιουργήσουν πρόβλημα επάρκειας σε κάποιες κατηγορίες τροφίμων. Η επιστήμη, η τεχνολογία, η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου όταν συνοδεύονται από εμπνευσμένη ηγεσία μπορεί να δώσουν λύσεις στο διαφαινόμενο κίνδυνο. Η χώρα πρέπει να αξιοποιήσει άμεσα αυτές τις δυνατότητες πριν είναι αργά.

– Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο τομέας των αλλαντικών;

-Η συνολική αγορά των αλλαντικών στην Ελλάδα εμφανίζεται περίπου σταθερή ή με μικρές αυξομειώσεις τα τελευταία χρόνια παρά τις προσπάθειες διεύρυνσης όλων των μεγάλων εταιρειών.

Στην αγορά δραστηριοποιείται επίσης ένας μεγάλος αριθμός βιοτεχνιών σε τοπικό η περιφερειακό επίπεδο με αποτέλεσμα τη δημιουργία περαιτέρω πιέσεων στην αγορά. Η συγκέντρωση (consolidation) στην αγορά αλλαντικών, όπως η εξαγορά που ανακοινώθηκε πρόσφατα της ΝΙΚΑΣ από τον ΥΦΑΝΤΗ, εκτιμώ ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση για την ανταγωνιστικότητα και την εξυγίανση του κλάδου.

Η εξαγωγική δραστηριότητα επίσης δεν είναι η επιθυμητή και επιδέχεται σημαντικών βελτιώσεων. Η πιστοποίηση παραδοσιακών προϊόντων όπως το απάκι, ο γύρος, το χωριάτικο λουκάνικο κ.α. ως ΠΟΠ ή ΠΓΕ, θα μπορούσε να προσδώσει επιπλέον ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σ’ αυτά τα προϊόντα και να ενισχύσει τον εξαγωγικό τους χαρακτήρα.

-Τι θα λέγατε σχετικά με την διατροφική αξία των αλλαντικών;

-Πιστεύω ότι υπάρχει ελλιπής ή διαστρεβλωμένη ενημέρωση σχετικά με την διατροφική αξία των αλλαντικών που επηρεάζει τη ζήτησή τους.

Για το παραπάνω θέμα ο κλάδος πρέπει να παρέχει περισσότερη και εμπεριστατωμένη ενημέρωση μέσα από τους θεσμικού φορείς αναδεικνύοντας την αξία μιας ισορροπημένης διατροφής.

-Πως μπορεί η Ελλάδα να ενισχύσει τη μεταποίηση τροφίμων και ποτών και να γίνει ποιο ανταγωνιστική διεθνώς;

 -Η ελληνική βιομηχανία τροφίμων και ποτών αποτελεί έναν από τους πιο νευραλγικούς τομείς της εγχώριας μεταποίησης. Είναι ένας κλάδος δυναμικός και ανταγωνιστικός με σημαντική παρουσία στις διεθνείς αγορές και θετική επίδραση στην ελληνική οικονομία.

Στο σύγχρονο εξελισσόμενο περιβάλλον η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής βιομηχανίας τροφίμων και ποτών σχετίζεται άμεσα πρωτίστως με την στήριξη και ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα και της σύνδεσης με τον τομέα των υπηρεσιών εστίασης και τουρισμού.

Ενίοτε, το μέγεθος των επιχειρήσεων αποτελεί τροχοπέδη για την ανταγωνιστικότητα με δεδομένο ότι ο μεγαλύτερος αριθμός τους ανήκει στις μικρομεσαίες.

Σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας διαδραματίζει η διαμόρφωση ενός απλού και κατάλληλου φορολογικού πλαισίου, η μείωση της γραφειοκρατίας, η βελτίωση στην απόδοση δικαιοσύνης καθώς και η ενίσχυση της ρευστότητας με την διευκόλυνση στην πρόσβαση κεφαλαίων ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Ουσιαστική μπορεί να αποδειχθεί επίσης η συμβολή της έρευνας και ανάπτυξης του κλάδου, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες δημιουργώντας σύγχρονα διαφοροποιημένα προϊόντα  προστιθέμενης αξίας με σεβασμό στην προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας.

Η διαρκής επένδυση στην καινοτομία, η βελτίωση της παραγωγικότητας, η αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών, η ψηφιακή ωρίμανση και η συστηματική επένδυση στην διαρκή εκπαίδευση και επανακατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την περαιτέρω βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και ενίσχυση της εξωστρέφειας.

-Ποια συμβουλή θα δίνατε σήμερα σε μια νέα γυναίκα που θέλει να αναλάβει ηγετική θέση σε μια βιομηχανία;

 –Σε μια νέα γυναίκα θα έδινα την ίδια συμβουλή που θα έδινα και σε έναν νέο άντρα.

Ότι η ηγετική θέση σε μια βιομηχανία απαιτεί σκληρή δουλειά, 365 μέρες το χρόνο, 7 μέρες την εβδομάδα, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Έχει πολλή ένταση, ενίοτε απογοητεύσεις αλλά και πολλές χαρές. Δεν πλήττεις ποτέ και η αίσθηση της ικανοποίησης μετά τις επιτυχίες δεν συγκρίνεται.

Τέλος θα τους προέτρεπα να προσπαθήσουν να διατηρήσουν ένα πλαίσιο αρχών και αξιών που οι ίδιοι θα θέσουν. Είναι προτιμότερο ακόμα και αν δεν καταφέρεις να πετύχεις πάντα όλους τους στόχους σου, αυτό να οφείλεται στα δικά σου λάθη και όχι στα λάθη άλλων.

– Στο υποθετικό ερώτημα οικογένεια ή καριέρα;

– Θα απαντούσα χωρίς δισταγμό ναι και στα δύο. Είναι δύσκολο, μερικές φορές φαντάζει ακατόρθωτο αλλά με κάποιες θυσίες εφόσον κάποιος το επιθυμεί είναι εφικτό.