Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη
Έργα που ξεχειλίζουν από ζωή και αισιοδοξία παρουσιάζει ο καταξιωμένος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ζωγράφος Γιάννης Κόττης. Σε κάθε πίνακά του στήνεται ένα κινηματογραφικό σκηνικό! Τα τοπία της φύσης που απεικονίζει δεν είναι στατικά αλλά έχουν έντονα χρώματα και μια παιδική σχεδόν αθωότητα. Πρόκειται για μια ζωγραφική που μιλά κατευθείαν στην ψυχή μας. Ο εικαστικός αν και ζει εδώ και πολλές δεκαετίες στην Πόλη του Φωτός, ωστόσο πάντα διατηρεί ζωντανή τη σχέση του με την Ελλάδα, στην οποία επιστρέφει όχι μόνο κάθε καλοκαίρι, αλλά όταν χρειαστεί και κατά τη χειμερινή περίοδο.
Τα έργα του Γιάννη Κόττη μαγνητίζουν το βλέμμα του θεατή τους, με την ομορφιά, τη χάρη, την ανεμελιά τους. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο εικαστικό περιβάλλον, με έργα που υποδηλώνουν τη ζωή, τον καρπό, την ανθοφορία.
Διαφορετικές εκφάνσεις της φύσης που βρίσκεται σε φάση αναγέννησης, οργιαστικές εικόνες ζωής, με τη μοναδική σφραγίδα του Γιάννη Κόττη. Κάθε πινελιά του μοιάζει να κρύβει εκρήξεις. Ένας εικαστικός ύμνος στη χαρά, που βρίσκεται, στα μικρά, τα απλά, τα ανθρώπινα. Συναντήσαμε τον εικαστικό και του ζητήσαμε να μας μιλήσει για την τελευταία έκθεσή του που έγινε στις Σπέτσες, στην γκαλερί Kapopoulos.
“Πηγή έμπνευσης για τον καλλιτέχνη οι εικόνες που έχουν χαραχτεί στη μνήμη του από τα παιδικά του χρόνια”
– Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;
Πρόκειται για μια ζωγραφική καθαρά βιωματική. Ανεξάντλητη πηγή έμπνευσής μου είναι οι εικόνες που έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου από τότε που ήμουν παιδί και μεγάλωνα στην Κορινθία.
Τα δέντρα, οι πορτοκαλιές, οι λεμονιές, οι ροδιές, οι αμυγδαλιές ήταν ολάνθιστες και στη συνέχεια γεμάτες καρπούς. Αυτές οι μνήμες καρποφόρησαν αργότερα μέσα μου και πέρασαν στη ζωγραφική μου. Όλα τα θέματα αυτής της ενότητας είναι καλοκαιρινά, χαρούμενα. Το σύνολο αυτής της δουλειάς αποπνέει αισιοδοξία, ζωή.
– Με τη δουλειά σας θα θέλατε να εκφράσετε την αντίδρασή σας στη δύσκολη καθημερινότητα που ζούμε και ίσως να κάνετε τον αποδέκτη του έργου σας να την ξεχάσει;
– Στόχος μου δεν είναι να αντιγράψω τη δύσκολη καθημερινότητα που ζούμε. Πιστεύω ότι ο ζωγράφος δεν είναι ιστορικός ούτε δημοσιογράφος για να αποδίδει την πραγματικότητα. Τι θα ωφελήσει αν αναπαράγω και στη ζωγραφική μου το ζοφερό για πάρα πολλούς ανθρώπους περιβάλλον;
Η τέχνη πρέπει να είναι υπερβατική. Να δίνει διέξοδο. Υπάρχουν σαφώς κορυφαία, δραματικά έργα που είναι αριστουργήματα. Όμως η δική μου τέχνη έχει κλασικό χαρακτήρα και οδηγεί στο φως.
Οι φάροι, τα λιβάδια, τα περιβόλια τα γεμάτα με λεμονιές, ελιές και συκιές, με δένδρα γεμάτα καρπούς, τα πρόβατα, οι χαρταετοί, το ποδήλατο, τα πανέμορφα μικρά σπιτάκια, η μορφή του σκύλου του, του Μπούλη –αγαπημένη φιγούρα στα έργα του, το τρένο που διασχίζει το μεσογειακό τοπίο, οι πυλώνες που θέλουν να φτάσουν τον ουρανό, όλα αυτά μαζί συνθέτουν την εικόνα μιας μαγικής ατμόσφαιρας, ένα είδος «απόδρασης» από το συνηθισμένο γκρίζο αστικό τοπίο.
Στην έκθεσή του στις Σπέτσες ο Γιάννης Κόττης παρουσίασε μια εντυπωσιακή σειρά έργων, ονειρικού χαρακτήρα, όπου οι άνθρωποι μοιάζουν εντελώς ανάλαφροι και ευτυχισμένοι. Βρίσκονται, δε, σε αρμονική συνύπαρξη με τη φύση, η οποία περιλούζει με τα άνθη της κάθε εικόνα του. Τα ποδήλατα είναι έτοιμα για βόλτα, ενώ τα φορτηγά του κουβαλούν φορτία χαράς. Μια χρωματιστή απόδραση από την πραγματικότητα από έναν διεθνή δημιουργό, που ζει και εργάζεται στο Παρίσι εδώ και πολλές δεκαετίες.
Who is who
Ο Γιάννης Κόττης γεννήθηκε στο Κοκκώνι Κορινθίας το 1949. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον Γιάννη Μόραλη και τον Νίκο Νικολάου στο προκαταρκτικό έτος (1974 – 1979). Παράλληλα, παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας. Συνέχισε τις σπουδές του στην Beaux – Arts στο Παρίσι για τρία χρόνια. Από το 1987 έως και σήμερα εκθέτει στην Γκαλερί Samy Kinge – Παρίσι.
