Trails of Voices, ο Χρήστος Κεραμάρης στον Πολιτιστικό Πολυχώρο «Δημήτρης Χατζής», Ιωάννινα

Εγκαίνια: Τρίτη 9 Δεκεμβρίου, στις 17:30

Στις 9 Δεκεμβρίου εγκαινιάζεται στον πολιτιστικό πολυχώρο «Δημήτρης Χατζής» στη λίμνη των Ιωαννίνων η έκθεση «Trails of Voices» του Χρήστου Κεραμάρη. Η έκθεση είναι μια νοερή περιπλάνηση στη φύση, ένας μοναχικός περίπατος σε αφηγηματικά τοπία. Αυτή η ασυνήθιστη, εννοιολογική τοπιογραφία αποτελείται από μια συγχρονισμένη βιντεοπροβολή με επιλεγμένα και επιμελημένα αποσπάσματα αυτοβιογραφικών και ημερολογιακών κειμένων. Τα κείμενα ανήκουν στους Αμερικανούς φυσιοδίφες Henry David Thoreau και John Muir, στον Ελβετό φιλόσοφο Jean-Jacques Rousseau και σε δύο κορυφαίους λογοτέχνες του 20ού αιώνα, τον Hermann Hesse και τον Paul Bowles. Μέσα από αυτό το κειμενικό μοντάζ συναιρούνται αρμονικά στοχασμοί από τις «Ονειροπολήσεις-ρεμβασμούς του μοναχικού περιπατητή» (1776-78) του Rousseau, το «Ουώλντεν, ή η ζωή στο δάσος» (1854) και οι «Περιπλανήσεις» (1863) του Thoreau, το «The Calypso Borealis» (1864) του Muir, το «Ένα θαύμα κάθε αρχή την κατοικεί» (1986) του Hesse και το «Days: Ημερολόγιο της Ταγγέρης» (1987-89) του Bowles.

Τα ιδιοποιημένα κείμενα προβάλλουν εδώ σαν ένα νοητικό δέντρο, όπου διαφορετικές σκέψεις και φωνές σμίγουν και ενοποιούνται σχηματίζοντας διακλαδώσεις, κορμούς και ριζώματα. Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, οι χρονικές σημάνσεις που συνοδεύουν τα κείμενα-κυλιόμενους τίτλους τέλους, ενώ δεν περιέχουν τον ήχο της φωνής, ωστόσο αναφέρονται άμεσα σε συγκεκριμένες φωνές που έχουν υπάρξει. Αποτελούν οπτικές αντανακλάσεις ακουστικών γεγονότων, ίχνη που μέσα στη σιωπή ενεργοποιούν την προσδοκία του ήχου.

Η βιντεοπροβολή συνοδεύεται από μια εγκατάσταση με 16 μικρά ενυδρεία τα οποία περιέχουν υδρόβια φυτά, συγκεκριμένα τα είδη λέμνα η ελαχίστη και σπιροδέλλα η πολύρριζη. Πρόκειται για επεκτατικά φυτά που απαντώνται σε λίμνες, ρυάκια και στάσιμα νερά. Ιδιαίτερα ανθεκτικά σε ασθένειες και εχθρούς, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση υποβαθμισμένων υδάτων, και γι’ αυτό θεωρούνται μεγάλης οικολογικής σημασίας. Εκτός από τα ενυδρεία, παρουσιάζεται ένα βιβλίο σε μέγεθος Α4 με τα κείμενα της βιντεοπροβολής, η οποία είναι χωρισμένη σε τρία μέρη, και ένα γραφείο φτιαγμένο από ξύλο φλαμουριάς, το οποίο αποτελεί αντίγραφο-μινιατούρα του γραφείου του Henry David Thoreau.

Trails of Voices
Trails of Voices, ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ ΟΘΟΝΗΣ

Στην έκθεση «Trails of Voices» ο Κεραμάρης εργάζεται σαν ένας κηπουρός. Ασπαζόμενος πλήρως τις αρχές του Thoreau, αλλά και του Muir («Απ’ όλα τα μονοπάτια που θα πάρεις στη ζωή σου, φρόντισε κάποια από αυτά να είναι χωμάτινα»), ο καλλιτέχνης γίνεται κι αυτός επόπτης στα μονοπάτια του δάσους, επιθεωρητής στις θύελλες, στις βροχές και στα χιόνια, φροντιστής των φυτών και των ζώων, ιχνηλάτης χαμένων φωνών. Μας προσκαλεί έτσι να απολαύσουμε, μέσω της ανάγνωσης και της δημιουργίας νοερών εικόνων, τη «θαυμαστή αγνότητα της φύσης» (Thoreau). Στην έκθεσή του το μεγαλείο του αμερικανικού τοπίου συναντά το γαλήνιο τοπίο της λίμνης Παμβώτιδας, η οποία, όπως δηλώνει η αρχαία ονομασία της, «τρέφει τους πάντες».

Συνδυάζοντας διάφορες κατηγορίες (φιλοσοφία, ταξιδιωτική λογοτεχνία, οικολογία και βοτανική), οι διανοητικές τοπογραφήσεις-εξερευνήσεις του Χρήστου Κεραμάρη αναδεικνύουν το στοιχείο της συναισθηματικής ισορροπίας και της πνευματικής γαλήνης. Τα μονοπάτια που υποδεικνύει ο καλλιτέχνης είναι πολύτιμοι οδηγοί ευζωίας και ικανά να μας προστατέψουν. Μας μιλούν για την ανάγκη του εσωτερικού ταξιδιού, για τη συναισθηματική μνήμη, αλλά και για πάθη που γεμίζουν το κενό άλλων παθών που έχουν χαθεί, για να θυμηθούμε τους «Ρεμβασμούς» του Rousseau. Και μπορεί ο Thoreau να αποφαίνεται στις «Περιπλανήσεις» του ότι «η τέχνη δεν μπορεί ποτέ να συναγωνιστεί τη φύση σε πολυτέλεια και υπερεπάρκεια», ωστόσο ο κυριολεκτικός και μεταφορικός κήπος που καλλιεργεί με πάθος ο Κεραμάρης και τα ερευνητικά ερωτήματα που θέτει η πρακτική του αποτελούν ένα δημιουργικό αντίβαρο στην αποξένωση που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη ζωή.

Επιμέλεια: Χριστόφορος Μαρίνος

Trails of Voices

Who is Who

Ο Χρήστος Κεραμάρης γεννήθηκε το 1968 στο Σαρλερουά του Βελγίου. Σπούδασε Ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, στο Εργαστήριο του Μάκη Θεοφυλακτόπουλου. Στα κύρια ερευνητικά του ενδιαφέροντα συγκαταλέγεται η σχέση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου χώρου, καθώς και η σχέση μεταξύ άμεσου βιώματος και διαμεσολαβημένης εμπειρίας. Τα τελευταία χρόνια διερευνά τη λειτουργία της ανάγνωσης ως υπαρξιακή, πολιτική και ηθική πράξη. Εργάζεται ως Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ.

Info

Διάρκεια έκθεσης
Τρίτη 9 έως Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025

Ωράριο
Πέμπτη-Παρασκευή: 17:00-20:00
Σάββατο: 10:00-13:00 και 17:00-20:00
Κυριακή: 10:00-13:00

Την εβδομάδα των εγκαινίων ο χώρος θα λειτουργήσει μόνο την Τετάρτη 10/12, 17:00-20:00

Πολιτιστικός Πολυχώρος «Δημήτρης Χατζής»
Ακτή Μιαούλη & Μετσόβου (Παλαιά Σφαγεία), Ιωάννινα
2651075784

Οπτική ταυτότητα: Kottage Design

Τεχνική υποστήριξη: Σχολή Καλών Τεχνών & Επιστημών της Τέχνης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Υπό την αιγίδα του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης, Σχολή Καλών Τεχνών Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και του Δήμου Ιωαννιτών 

Share this
Tags
Βανέσσα
Βανέσσα
Η Βανέσσα Πανοπούλου είναι αρχιτέκτονας, απόφοιτη του Τμήματος Αρχιτεκτονικής Χανίων του Πολυτεχνείου Κρήτης. Είναι υπεύθυνη για την επιμέλεια και τον συντονισμό της ροής άρθρων στο ηλεκτρονικό μαγκαζίνο artviews. Στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με τη δημιουργική γραφή και την αφηρημένη εξπρεσιονιστική ζωγραφική με ακρυλικά.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Valentino Garavani: Το τέλος μιας εποχής στην παγκόσμια μόδα

Σε ηλικία 93 ετών, ο θρυλικός Ιταλός σχεδιαστής μόδας Valentino Garavani, γνωστός απλά ως Valentino, απεβίωσε τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2026 στη Ρώμη, περιτριγυρισμένος...

Κιάρα Σουγκανίδου: Η αφηρημένη ζωγραφική είναι η ελευθερία χωρίς όρια

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη Η Κιάρα Σουγκανίδου ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία δημιουργών που κινούνται με την ίδια άνεση ανάμεσα στις λέξεις και στις...

Ο παλιός καλός ελληνικός κινηματογράφος… Ένας ακόμα μύθος!

Γράφει ο σκηνοθέτης, Γιώργος Σταμπουλόπουλος Ο “παλιός καλός ελληνικός κινηματογράφος”. Ένας ακόμα μύθος, ανάμεσα στους τόσους, που παραμυθιάζουν τους έλληνες επί δεκαετίες, και που με...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

More like this