“Ζάχαρη” του Δημήτρη Αγαρτζίδη στο θέατρο Σταθμός

27 Ιουλίου 2018
Ο πατέρας πέθανε ξαφνικά – άραγε αυτό ποτέ το περιμένει κανείς; – κι ήταν αυτό που λέμε σιγανό ποταμάκι.
Οι θαυμαστές της μητέρας – κι ήταν πολλοί- της φώναζαν στον δρόμο: “Κούκλα,είσαι σα ζάχαρη στη ζάχαρη”. Όμως, εκείνη τη μέρα το πρόσωπο της δεν ήταν γλυκό.
Το τηλέφωνο χτυπά και κάπου εκεί αρχίζει να τρυπώνει. Η αμφιβολία.
Όπως και να ‘χει εδώ ξεκινά η ιστορία.

Στην Ελλάδα της κρίσης το ξαφνικό τηλεφώνημα αναγγέλλει αυτό που κανείς δεν περίμενε. Ο Πατέρας πέθανε. Ξαφνικά. Τίποτα δε τους προετοίμασε. Εκτός, ίσως, από το βλέμμα του που ήταν πάντα χαμηλό. Και θολό από τότε που πέθανε η αδερφή του, ο τελευταίος άνθρωπος που του θύμιζε το δικό του παρελθόν. Ποτέ δεν κοίταζε κανέναν στα μάτια. Έτσι κι αλλιώς ποτέ δε μιλούσαν μέσα στο σπίτι.
Αισθήματα, σκέψεις, κατηγορίες, αγάπες, προδοσίες. Όλα έμπαιναν μέσα τους
όπως τα μόρια του αέρα. Έμπαιναν στα πνευμόνια τους χωρίς να τα αντιληφθούν.
Κι όμως, όσο κι αν δεν το πίστευε, πάντα μέσα του ήξερε ότι κάτι πάει στραβά.
Την επόμενη μέρα, 28 Ιουλίου, είδε τους λογαριασμούς στην τράπεζα όλους
άδειους. Ο Πατέρας δεν άφησε ούτε λεφτά για την κηδεία. Έκοψαν το ρεύμα και το νερό. Το πατρικό, (πήραν τηλέφωνο από την τράπεζα), το είχε βάλει υποθήκη.
Στο υπόγειο βρέθηκαν φωτογραφίες, πορνοφωτογραφίες, για να το πούμε με
ακρίβεια, με μία δεύτερη γυναίκα. Να, λοιπόν, που εξαφανιζόταν τα μεσημέρια. Και το κερασάκι, δυο μέρες μετά την κηδεία, χτυπάει την πόρτα η έφηβη, χοντρή αδερφή. Από πού ξεφύτρωσε αυτή;
Οι υποψίες έγιναν, λοιπόν, πραγματικότητα.

Η Αγία Ελληνική Οικογένεια, ένα μοναδικό είδος, αφομοιώνει την καταπίεση και
τον συντηρητισμό αιώνων. Πάντα εντός της υπάρχει Αγάπη και εκτός της
παραμονεύει το Χάος. Οτιδήποτε την απειλεί γίνεται αυτόματα εχθρός. Μας μένει λοιπόν κληρονομιά η Ενοχή. Όμως, απόψε, πίσω από τον καθρέφτη όλα θα έχουν happy end, γιατί ο καθρέφτης είναι μονόδρομος και πίσω του κρύβει μια Αλήθεια.
Αυτή την Αλήθεια θα του αποκαλύψουν και θα ξεμπερδέψει με όλα αυτά μια για
πάντα. Ναι, μια για πάντα.
Μια παράσταση για την αγωνιώδη θλίψη που προκαλεί το τέλος, όταν όλες οι
βεβαιότητες καταρρέουν. Για τη στιγμή που καλούμαστε να σταθούμε μπροστά στο ψεύδος και να αποποιηθούμε την κληρονομιά που μας φορτώσανε.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου|Elephas tiliensis
Σκηνικά|Κοστούμια: Λυδία Ανδριώτη
Σχεδιασμός φωτισμών: Ναυσικά Χριστοδουλάκου
Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Μαυραγάνη
Επικοινωνία & Προβολή: Ευαγγελία Σκρομπόλα
Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη

Παίζουν: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Τατιάνα Άννα Πίττα, Ελίνα Ρίζου

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Μέρες παραστάσεων: από 23 Ιανουαρίου έως και Τρίτη 14 Μαρτίου 2023,
κάθε Δευτέρα & Τρίτη.

Ώρα: 21.00

Τιμές εισιτηρίων: 16€ κανονικό, 13€ φοιτητικό, άνω των 65, ΑμΕΑ, 65+

Θέατρο Σταθμός

Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 15 ετών.
Στην παράσταση γίνεται χρήση strobe lights.

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού

Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr

Share this
Tags
Maria Tr
Maria Tr
Η Μαρία είναι "παιδί του κέντρου". Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, μα το μυαλό της πάντα ταξίδευε σε ακρογιαλιές και ανοιχτούς ορίζοντες. Έχει περάσει απ΄ τα έδρανα της φιλοσοφικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και του τμήματος θεατρικών σπουδών του πανεπιστημίου της Πάτρας

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Η Κλιματική Αλλαγή «μας αυτοκτονεί» 

Γράφει η Γεωργιάδου Ράνια, Ψυχολόγος Υπ. Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Εδώ και χρόνια «ζει ανάμεσά μας», αλλά οι πολλοί την σκεφτόμαστε μόνον όταν η νεροποντή «πνίγει...

Οι μουσικές ρίζες των εικαστικών μετασχηματισμών του Κλέε

Γράφει ο Κώστας Ευαγγελάτος  Ζωγράφος, λογοτέχνης, θεωρητικός της τέχνης  Ο Πάουλ Κλέε  / Paul Klee γεννήθηκε κοντά στην πόλη της Βέρνης το 1940. Ο πατέρας του...

Οι θεοσοφικές ιδέες στο νεοπλαστικισμό του Μοντριάν

Γράφει ο Κώστας Ευαγγελάτος, Ζωγράφος, λογοτέχνης, θεωρητικός της τέχνης Ο Πητ Μοντριάν / Piet Mondrian γεννήθηκε στην πόλη Αμερσφόρτ της Ολλανδίας το 1872. Σπούδασε στην Ακαδημία...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

More like this