«Τίποτα δεν φαίνεται όπως θα έπρεπε σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι βέβαιο, το μόνο σίγουρο είναι η ύπαρξη μιας κρυφής βίας που κάνει τα πάντα αβέβαια». Αναφορά του Μικελάντζελο Αντονιόνι στον Λουκρήτιο, από συζήτηση στο Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου της Ρώμης, 1961.

Η Ντουλάπα ως τόπος, πεδίο κρίσης και μνήμης, χώρος ταυτότητας του υποκειμένου.

Η εικόνα: Άδεια πουκάμισα, αντικείμενα οικεία, φορτισμένα από την χρήση και την επανάληψη, που εδώ δεν ανήκουν πια σε κανέναν. Αιωρούνται σε μια στιγμή πτώσης που δεν ολοκληρώνεται, μια πτώση ορατή αλλά ανεπίλυτη, που διαρκεί ακόμα.

Το ημερολόγιο μιας κρίσης: δεν είναι ο χρόνος μιας προσωπικής μυθολογίας, είναι ο χρόνος της επανάληψης και μετατόπισης.

Επτά παραλλαγές σε μια εικόνα: Επτά απόπειρες της ίδιας εικόνας να ολοκληρωθεί, κάθε παραλλαγή μια ακόμα εγγραφή αυτής της αδυναμίας. Κάθε εικόνα επιβεβαιώνει το ανέφικτο μιας οριστικότητας, μιας σταθεροποίησης, είναι μια προσπάθεια να συγκρατηθεί κάτι που ενώ έχει ήδη συμβεί, διαρκεί ακόμα. Κάθε εικόνα εδώ επιστρέφει διαρκώς στο ίδιο σημείο, στον τόπο ενός ψυχισμού της αβεβαιότητας. Ρούχα βγαλμένα από την ντουλάπα που άνοιξε, άδειασε, εκτέθηκε, δεν κράτησε τίποτα μέσα της.

Κράτησα μόνο τη δομή από την ένταση της επανάληψης στην οπτική διάρρηξη. Οι εικόνες από προσωπικές έγιναν οργανωμένα συστήματα σχέσεων, αποσυνδεδεμένες από το πρόσωπό μου -δεν μου ανήκουν- στον δικό τους δρόμο πλέον, δεν χρειάζονται τη δική μου ιστορία, δεν επιζητούν μια οριστική εξήγηση από μένα, αν σημαίνουν, αν έχουν κάποια αξία είναι μόνο γιατί μας βάζουν σε διάφορες και νέες τροχιές ανάγνωσης κι ερμηνείας.

Η Ντουλάπα ανοίγει όχι για να αποκαλύψει, αλλά για να διασπείρει. Δεν πρόκειται για την αφήγηση ενός συμβάντος ή μιας εμπειρίας, κάθε η εικόνα εδώ επιστρέφει στο ίδιο σημείο χωρίς να το εξαντλεί. Η επανάληψη δεν σταθεροποιεί την εικόνα, τη διαβρώνει, η παραλλαγή δεν τη διαφοροποιεί, τη μετατοπίζει. Ό,τι θα μπορούσε να διαβαστεί ως προσωπικό έχει αποσυνδεθεί κι αποσυρθεί. Στο κενό που δημιουργείται, το βλέμμα αναζητάει το ψυχικό σώμα. Κάθε εικόνα είναι μια απόπειρα συγκρότησης του, που κάθε φορά αποτυγχάνει, και ακριβώς γι’ αυτό επιμένει.

«Η Ποίηση δεν είναι η απελευθέρωση των αισθημάτων, αλλά η δραπέτευση από τα αισθήματα. Δεν είναι η έκφραση της προσωπικότητας αλλά η δραπέτευση από την προσωπικότητα. Αλλά θα πρέπει κανείς να έχει αισθήματα και προσωπικότητα για να θέλει να δραπετεύσει από αυτά».

Τ.Σ. Έλιοτ, στο

Γιώργος Χαρβαλιάς ( βιογραφικό)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας ( 1976 – 1982) με καθηγητή τον Δημοσθένη Κοκκινίδη, και μετά την αποφοίτησή του μαθήτευσε δίπλα στον Νίκο Κεσσανλή ως επιστημονικός συνεργάτης του 5ου Εργαστηρίου Ζωγραφικής. Το 1991 εκλέγεται στο νέο διδακτικό προσωπικό της ΑΣΚΤ. Διετέλεσε Καθηγητής, Διευθυντής του Μεταπτυχιακού προγράμματος Σπουδών « Ψηφιακές Μορφές Τέχνης». Από το 2010 έως το 2014 διατέλεσε Πρύτανης της ΑΣΚΤ και δύο φορές Αντιπρύτανης. Έχει αναπτύξει πλούσια ερευνητική δράση στο πεδίο της Τέχνης, της εκπαίδευσης, και των σύγχρονων εκφραστικών μέσων στις εικαστικές τέχνες και την καλλιτεχνική εκπαίδευση. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, και συμμετάσχει σε πλήθος θεματικών, συλλογικών εκθέσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το έργο του έχει δημοσιευθεί και σχολιαστεί εκτενώς.

Έργα του βρίσκονται σε δημόσιες & ιδιωτικές και συλλογές. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Εκθέσεις (επιλογή) Έχει πραγματοποιήσει τις εξής ατομικές εκθέσεις: Gallery Μπαταγιάννη – Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Αθήνα (2009), Gallery ΑΔ, Αθήνα (2005), Galerie ARTIO, Aθήνα (2003, 1999, 1995, 1993), Gallery Eλένη Κορωναίου, Αθήνα (1991), ΠΟΛΥΠΛΑΝΟ, Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα (1985).

Έχει λάβει μέρος στις εκθέσεις (επιλογή): Αθήνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, Αθήνα, 1985• 2η Biennale Νέων Καλλιτεχνών της Ευρωπαϊκής Μεσογείου, 1986• Αντίποδες, Νέοι Έλληνες Καλλιτέχνες, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Μελβούρνη, 1987• 16η Biennale Αλεξάνδρειας, 1987• Κunst-Europa, Staatlichen Κunsthalle, Berlin, 1991• Προ Πάτρια, Σπίτι της Κύπρου, Αθήνα, 1995• Greek Realities, Stiftung Neue Kultur – Galerie im Marstall, Βερολίνο, 1996• Greek Realities, Kunsthalle Brandts Klaedefabrik – Odense, Δανία, 1997• Montrouge – Athenes, 42e Salon d’Art Contemporain, Γαλλία, 1997• Εστίες του Βλέμματος, Εικαστικό Κέντρο Λάρισας, 1997• Biennale Aλεξάνδρειας, Αίγυπτος, 1997• Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη, 1998• Στην εξοχή, Συλλογή Λεωνίδα Μπέλτσιου, 2006• Στους Λαβύρινθους των Αέρηδων, Γκουέρνικα, Ισπανία, 2007• Τόποι, Συλλογή Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα 2007• Μ.Μ.Σ.Τ. Θεσσαλονίκη, 2008• Τέχνης Πολιτική, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Αθήνα, 2010, Νέα αποκτήματα, Εθνική Πινακοθήκη 2012. ReCulture, Πάτρα 2013, CAMP 2013, Αθήνα, ΜΜΣΤ Θεσσαλονίκη 2013, IFA Donopoulos, Θεσσαλονίκη 2012, Οικιοποίηση, Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας 2013, “Agora”, Athens Biennale 2013, IFA Donopoulos, Θεσσαλονίκη 2014, Δάσκαλοι – Μαθητές, συλλογή Εθνικής Πινακοθήκης, Σίφνος 2014, Τήνος 2014, Art Athina 2014

Πληροφορίες έκθεσης:

Eγκαίνια: Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, 19.00 -22.00
Διάρκεια έκθεσης: έως 20 Ιουνίου 2026
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή: 16:00-20:00 και Σάββατο: 12:00-15:00
Batagianni Gallery, Αντήνορος 17, 116 34 Αθήνα
t: +30 210 7238047 / e: vbatag@otenet.gr / www.batagiannigallery.com