Παναγιώτης Μ. Κατσάρας

Η επετειακή διοργάνωση του Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής Κουφονησίων με τίτλο «Πέντε Χιλιετίες Ελληνικού Ήχου», εκτός απο την καλλιτεχνική της αξία η οποία ξετυλίχθηκε καθόλη την διάρκεια του στο πάνω Κουφονήσι, έμμελε να σημαδευτεί απο μια σκηνοθετική πρόκληση στην Κέρο. Αυτή την πρόσκληση μετέτρεψε σε μια μυσταγωγία ο Μιχαήλ Μαρμαρινός.

Στις 10 Σεπτεμβρίου, για την επέτειο των δέκα ετών παρουσίας του, το Φεστιβάλ συνδιοργάνωσε με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, μια εμβληματική συναυλία στην Κέρο αφιερωμένη στον σπουδαίο αρχαιολόγο Sir Colin Renfrew – τον άνθρωπο που ανέδειξε το προϊστορικό μεγαλείο του Δασκαλιού και τη σημασία των Κυκλάδων στον αρχαίο κόσμο.

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, κατάφερε ενα σκηνοθετικό άθλο αγγίζοντας με αρμονία και μέτρο, λιτά και απέριττα το σώμα της Κέρου.

Με απόλυτο σεβασμό και δέος προς τον ιερό χαρακτήρα του τοπίου, κατάφερε να δημιουργήσει μια σύγχρονη τελετή, που έμοιαζε να συνεχίζει μια αδιάκοπη παράδοση αιώνων. Πραγματοποίησε μια δύσκολη μυσταγωγία, χιλιάδες χρόνια μετά την τελευταία τελετή στο ιερό Δασκαλιό.

Επιχείρησε με τελετουργική σεμνότητα, οι ήχοι από αυλούς, πνευστά και κρουστά που αναδύθηκαν σαν ψίθυροι από τα σπλάχνα της ιστορίας να μην ξυπνήσουν την Κέρο που κοιμάται.

Κι όμως, το αρχαίο τοπίο της Κέρου “ξύπνησε” σιωπηλά, αποκαλύπτοντας την πνευματική του ισχύ ενώ το μεγαλείο της μάγεψε τους τυχερούς επισκέπτες της.

Ένα σκηνοθετικό επίτευγμα που θύμισε Μικελάντζελο Αντονιόνι ή –ίσως ακόμη περισσότερο– Πιερ Πάολο Παζολίνι και κέρδισε, στο τέλος, το παρατεταμένο και αυθόρμητο χειροκρότημα από το κοινό.

Σε αυτό το δύσβατο αλλά τελικά φιλόξενο τοπίο, ανάμεσα στα ερειπωμένα σπιτάκια της Κέρου και κάτω από τη σκιά του επιβλητικού της όρους, οι καλλιτέχνες εμφανίστηκαν σε μια φυσική σκηνή, αμφιθεατρική και σχεδόν αρχαϊκή με το κοινό να τους πλαισιώνει σε δύο πολυεπίπεδες πλατείες προσδίδοντας στην εμπειρία χαρακτήρα μυσταγωγικό.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με αρχαιοελληνική μουσική, ερμηνευμένη σε αντίγραφα αρχαίων οργάνων δίαυλο, άρπα, λύρα και διέσχισε τους αιώνες: βυζαντινό μέλος, μεσαιωνική μουσική, Αναγέννηση, παραδοσιακό ρεπερτόριο, 20ός αιώνας, φτάνοντας στη σύγχρονη εποχή με συνθέσεις των Ιάννη Ξενάκη και Γιώργου Κουμεντάκη.

Οι μουσικές ερμηνείες, ο Δελφικός Ύμνος στον Απόλλωνα, ο Ύμνός στην Μούσα και την Καλλιόπη, οι Ορφικοί Ύμνοι στον Έρωτα, τον Ήλιο και την Νύκτα έδωσαν τον ρυθμό της τελετουργίας και ίσως τελικά “να ξύπνησαν” την Κέρο.

Συμμετείχαν μεταξύ άλλων: χορωδία musicAeterna Byzantina, Δημήτρης Τηλιακός, Δημήτρης Δεσύλλας, Γιώργος Ταμπάκης, Σωκράτης Σινόπουλος, Callum Armstrong, Μαρία Χριστίνα Harper, Oros Ensemble.

Η παράσταση που διεξήχθη υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του αρχιμουσικού, Κορνήλιου Μιχαηλίδη, δύσκολα θα ξεχαστεί.

Η Κέρος, σύμβολο πολιτισμικής συνέχειας και αρχαιολογικής μνήμης, μεταμορφώνεται έτσι σε τόπο ζωντανής μουσικής εμπειρίας, όπου η μουσική συνομιλεί με την ιστορία, γεννώντας νέες μνήμες.

Αποδεικνύει ανά τις χιλιετίες ότι είναι φιλόξενη.

Είναι πάντα εκεί και μας περιμένει.-