Μάνος Ζαχαράκος: «Η πολυφωνία είναι ό,τι πιο θετικό μπορεί να υπάρξει για το θέατρο»

ΜΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΑΚΟΣ

Γράφει η Χριστίνα Πραβιτσιώτη

Κρατάς στα χέρια σου ένα εισιτήριο που αναγράφει «12 ένορκοι», ανυποψίαστος για το τι θ’ αντικρίσεις στο κατώφλι της σκηνής του θεάτρου Αλκμήνη, ακούς το πρώτο κουδούνι που σηματοδοτεί την έναρξη της «αλληγορικής παραβολής» επί θεατρικής σκηνής:

Δώδεκα άνδρες, δώδεκα ένορκοι αφήνουν τα καπέλα τους στον καλόγερο και κάθονται στο κυκλικό τραπέζι όπου θα παρθεί η απόφαση της καταδίκης ή της αθώωσης του ανήλικου παιδιού που κατηγορείται για τον φόνο του πατέρα του.

Όλοι οι ένορκοι, εκτός του ενόρκου οκτώ, στέκονται υπέρ της ενοχής του παιδιού. Ο ένορκος οκτώ, αισθανόμενος μια σύσφιξη στα σωθικά του, ένα τρεμούλιασμα στα χέρια του, στέκεται ολομόναχος ενάντια στους έντεκα ενόρκους, υποστηρίζοντας την αθωότητά του. Αιτιολογεί τη στάση του, εξηγώντας στους υπόλοιπους ενόρκους πώς τα τεκμήρια που εκτιμούν την ενοχή του παιδιού, είναι ανεπαρκή.

Ο Μάνος Ζαχαράκος είναι ένας ηθοποιός που εμβαθύνει στον ψυχισμό των ηρώων του, ψηλαφίζει τους ρόλους του, και ύστερα τους ερμηνεύει με έναν τρόπο μοναδικό στη θεατρική σκηνή.  Είναι ένας άνθρωπος με έντονη την αίσθηση του χιούμορ, ευχάριστος, ετοιμόλογος και πολύ φιλικός. Βλέπει την Τέχνη ως ένα μέσο έκφρασης και δημιουργίας.

12 Ένορκοι

 -Τι είναι αυτό που θέλει να μεταλαμπαδεύσει αυτή η παράσταση;

Κάθε παράσταση, καλή ή κακή, κάτι θέλει να πει στον κόσμο, ν’ αφηγηθεί μια ιστορία. Από αυτή την ιστορία, των «δώδεκα ενόρκων», καλό είναι αυτό που βλέπουμε, να το μελετάμε σε βάθος και να μη βλέπουμε μόνο το σελοφάν.

Η ιστορία αυτή περιστρέφεται γύρω από την υπόθεση ενός δεκαεξάχρονου αγοριού, ο οποίος κατηγορείται για τον φόνο του πατέρα του ότι έχει σκοτώσει τον πατέρα του. Δώδεκα ένορκοι, μέσα από τα αποδεικτικά στοιχεία που διαθέτουν, αποφασίζουν, με ετυμηγορία, την ενοχή ή την αθώωση αυτού του παιδιού.

Η γνώμη του ενόρκου οκτώ,  του ήρωα που υποδύομαι εγώ, είναι πως υπάρχει μια αιτιολογημένη αμφιβολία, πως μπορεί το παιδί να μην έχει σκοτώσει τον πατέρα του, οπότε δεν μπορούμε να σκοτώσουμε έναν άνθρωπο και να τον στείλουμε στην ηλεκτρική καρέκλα για μη τεκμηριωμένους λόγους.

-Με ποιο τρόπο θα περιγράφατε και θα ψυχογραφούσατε τον ήρωά σας;

Ο ένορκος οκτώ προσπαθεί ν’ ανατρέψει τους υπόλοιπους ενόρκους, γιατί όλο αυτό που έχει συμβεί αντιβαίνει στη συνείδησή του, αλλά για εκείνον υπάρχει και μία αντικειμενικότητα στα πράγματα που πρέπει να σκεφτούμε: «Από τη στιγμή που υπάρχει αμφιβολία,  δεν μπορούμε να σκοτώσουμε έναν άνθρωπο, δεν μπορούμε να καταδικάσουμε έναν άνθρωπο, τόσο αβέβαια και παθητικά.

12 Ένορκοι

-Πιστεύετε πως υπάρχει δικαιοσύνη στην Ελλάδα;

Δικαιοσύνη θέλω να πιστεύω πως υπάρχει. Πιστεύω στην ελληνική δικαιοσύνη, στα ελληνικά δικαστήρια και στους Έλληνες δικαστές. Δεν μπορώ να μην πιστέψω, δεν έχω στοιχειά να σου πω ότι θίχτηκα εγώ προσωπικά  ή η οικογένεια μου. Ναι! Θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει δικαιοσύνη. Ξέρεις που πιστεύω ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη;  Δεν υπάρχει δικαιοσύνη στις διαπροσωπικές σχέσεις: εκεί επεμβαίνουν οι εγωισμοί, τα θέλω  του καθενός,  κι αυτά συγκρούονται,  και λόγω του γεγονότος ότι υπάρχει ένας άκαρδος εγωισμός σε όλους, γίνεται διάσπαση.

-Γιατί θεωρείται πετυχημένη αυτή η παράσταση;

Είναι μια επιτυχημένη παράσταση, πλέον, μπορώ να το πω, γιατί έχει διανύσει μια πορεία πέντε χρόνων. Η επιτυχία του έγκειται από την εξαιρετική σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαϊδη, από το έργο του Reginald Rose,  και είναι και κάτι άλλο:

Οι σχέσεις που δημιουργούνται και αναπτύσσονται πάνω στην σκηνή μεταξύ των δώδεκα ηθοποιών και «ενόρκων», αυτή η σχέση που πάντα οικοδομείται. Αν από τον καθένα βγει η προσωπική του αλήθεια,  και δώσει κάτι από το δικό του μετερίζι, μπορούν όλοι μαζί να γίνουν μια ομάδα, να δεθούν και να βγει ένα αποτέλεσμα που θα κάνει τον θεατή να αισθανθεί πως είδα τον εαυτό μου  σε ένα από αυτούς τους δώδεκα ανθρώπους.

Μάνος Ζαχαράκος

-Θεωρείτε πως είναι θετικό να παρουσιάζονται εκατοντάδες παραστάσεις κάθε χρόνο στην Αθήνα;

Η πολυφωνία είναι ό,τι πιο θετικό μπορεί να υπάρξει για το θέατρο. Γιατί μέσα από χίλιες πεντακόσιες παραστάσεις, θα βγουν κάποια άνθη πολύ όμορφα.

-Γιατί επιλέξατε ν’ ακολουθήσετε τον δρόμο της Τέχνης;

Γιατί μπορώ και εκφράζομαι μέσα από αυτή!

-Ποια συμβουλή θα δίνατε στον νεότερο εαυτό σου;

Δεν δίνω συμβουλές ούτε στον εαυτό μου. Είχα αποφασίσει πως αυτόν τον δρόμο, της Τέχνης, θέλω ν’ ακολουθήσω, από πολύ μικρός έπαιζα στο θέατρο, από 16 χρονών, αυτό που έκανα είναι υπομονή.

Αν είχα την ικανότητα και το δικαίωμα να συμβουλέψω κάτι σε κάποιον, αυτό θα ήταν να κάνει υπομονή, και να μη βιάζεται, γιατί υπάρχει μια διαδρομή  στα πράγματα, την οποία πρέπει να υποστεί.


ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ… αντιμέτωποι με τις συνειδήσεις τους


Κάθε ψηφοφορία τους είναι και μία μάχη, αλλά…

μία μάχη που πρέπει να κερδηθεί με μόνο όπλο την αλήθεια!

Ποια θα είναι η ετυμηγορία τους;

Και με τι «κόστος» για τον καθέναν από τους 12;

ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, η sold-out παράσταση των τελευταίων χρόνων, έχοντας αποσπάσει βραβεία, εξαιρετικές κριτικές και το ενδιαφέρον περισσότερων από 80.000 θεατών, συνεχίζει για 5η χρονιά!

Το ατμοσφαιρικό θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ μετατρέπεται για άλλη μια χρονιά σε δικαστικό μέγαρο, φέρνοντας ενόρκους και θεατές αντιμέτωπους με τις συνειδήσεις τους.

Υπόθεση

Στη Νέα Υόρκη του 1957, ένα αλλοδαπό αγόρι 16 χρόνων κατηγορείται για φόνο. Η τύχη του είναι στα χέρια 12 ενόρκων οι οποίοι θα αποφασίσουν αν είναι ένοχο. Σ’ αυτή την περίπτωση η θανατική ποινή είναι υποχρεωτική. Οι 12 άντρες, κλειδωμένοι σ’ ένα δωμάτιο, άλλοτε ταυτίζονται κι άλλοτε συγκρούονται. Πρέπει να αποφασίσουν ομόφωνα για τη ζωή ενός ανθρώπου, αντιμετωπίζοντας, ο καθένας από αυτούς, τη συνείδησή του αλλά και τις συνειδήσεις των υπολοίπων. Οι 12 ένορκοι αντικατοπτρίζουν τις προκαταλήψεις της κοινωνίας μέσα από 12 πεντακάθαρα ψυχογραφήματα που ξετυλίγονται βίαια μπροστά στα μάτια του θεατή.

Είδος: Δικαστικό Δράμα

Κείμενο: Reginald Rose

Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη & Νότης Παρασκευόπουλος

Σκηνικά: David Negrin

Κοστούμια: Κική Μήλιου

Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Περού

Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαγδαληνή Παλιούρα & Κατερίνα Κωνσταντέλλου

Βοηθός ενδυματολόγου: Δανάη Ανεζάκη

Φωτογραφίες: Βαγγέλης Ρασσιάς

Γραφιστική επιμέλεια: Γιάννης Στιβανάκης

Promo video: Κώστας Γεραμπίνης

Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού

Παραγωγή: A PRIORI www.a-priori.gr

Οι 12 ένορκοι (αλφαβητικά):

Νίκος Βατικιώτης, Τάσος Γιαννόπουλος, Σωτήρης Δούβρης, Μάνος Ζαχαράκος, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Τρύφων Καρατζάς*, Θανάσης Κουρλαμπάς, Περικλής Λιανός, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Κωνσταντίνος Μπάζας, Τάσος Παπαδόπουλος, Ορέστης Τρίκας

*Διπλή διανομή με τον Παντελή Παπαδόπουλο

Στον ρόλο του φύλακα o Αλέξης Σταυριανός

Τη φωνή της χαρίζει η Νένα Μεντή


Ημέρες & ώρες παραστάσεων

Έναρξη Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.30 & Κυριακή στις 18.00

Πρωινές και απογευματινές παραστάσεις για Γυμνάσια, Λύκεια, Συλλόγους και Δήμους κατόπιν συνεννόησης.

ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΑΠΟ 1η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΟΥΣ ΥΠΕΡΤΙΤΛΟΥΣ. ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΜΕ SMS ΓΙΑ ΚΩΦΟΥΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗΚΟΟΥΣ ΘΕΑΤΕΣ: 6979487155 (Σε συνεργασία με τη Liminal http://liminal.eu/)

Τιμές εισιτηρίων

Γενική Είσοδος: 17 €

Φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ: 12 €

Κερκίδες και ατέλειες ηθοποιών: 10 € (βάση διαθεσιμότητας)

Ειδικές τιμές για σχολεία και γκρουπς κατόπιν επικοινωνίας.

ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΝΕΩΝ ΑΥΛΩΝΑ.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ.

Διάρκεια παράστασης

100’ (χωρίς διάλειμμα)

Πληροφορίες-Κρατήσεις:

Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-, Γκάζι, 210 3428650

Προπώληση εισιτηρίων

Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ και ηλεκτρονικά στο https://www.viva.gr/tickets/theatre/alkmini/oi-12-enorkoi-5os-xronos/