Γράφει η Ζέτα Τζιώτη

Το Κάτω Κουφονήσι, το μικρό αδελφάκι του πιο γνωστού Πάνω Κουφονησίου, παραμένει μέχρι σήμερα ένας τόπος ανέγγιχτος από τον μαζικό τουρισμό. Ερημικό, χωρίς μόνιμους κατοίκους και με ελάχιστες υποδομές, προσφέρει στους επισκέπτες την αίσθηση ότι ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο.

Εδώ η φύση έχει τον πρώτο λόγο: καταγάλανα νερά, απόκρημνες ακτές, σπηλιές που χαράχτηκαν από το κύμα, και μονοπάτια που σε οδηγούν από παραλία σε παραλία. Στο νησί υπάρχει μόνο μια ταβέρνα, γνωστή για τη φιλοξενία και τα ντόπια φαγητά της, ενώ η ηρεμία του τόπου σπάει μόνο από τον ήχο του ανέμου και των κυμάτων.

Κι όμως, στην κορυφή του νησιού, στο ψηλότερο σημείο του, μια απρόσμενη εικόνα περιμένει τον επισκέπτη. Εκεί βρίσκεται το σπίτι ενός Νορβηγού φωτογράφου, ο οποίος ζει μόνιμα στη χώρα του αλλά έχει αγαπήσει το Κάτω Κουφονήσι και το έχει κάνει καλοκαιρινό του καταφύγιο.

Αυτό που εντυπωσιάζει δεν είναι μόνο η λιτή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική του σπιτιού, αλλά κυρίως ο κήπος του. Ένας κήπος που μοιάζει με υπαίθριο μουσείο τέχνης: πολύχρωμες κατασκευές, γλυπτά φτιαγμένα από ανακυκλωμένα υλικά και σύμβολα που δίνουν μια παιχνιδιάρικη, σχεδόν παραμυθένια διάσταση στο άγριο τοπίο. Το design και η υλοποίηση του δύσκολου project αποτελούν εγχειρήματα ενός χαρισματικού αρχιτέκτονα, που διαμένει και αυτός σε αυτήν την οικία. 

Ανάμεσα στις δημιουργίες ξεχωρίζει ένα γιγάντιο κυκλικό γλυπτό που θυμίζει ταυτόχρονα λουλούδι και μάτι. Με λευκά «πέταλα» και ένα έντονο κίτρινο κέντρο, δεσπόζει μέσα στη φύση σαν να παρακολουθεί τον ορίζοντα. Στην είσοδο του κτήματος, μια καταπράσινη καγκελόπορτα υποδέχεται τον επισκέπτη με το μήνυμα: «A smile is the prettiest thing you can wear» (Το χαμόγελο είναι το ωραιότερο πράγμα που μπορείς να φορέσεις). Γύρω της, σιδερένιες κατασκευές, ζωγραφισμένα μάτια και σπιράλ σύμβολα συνεχίζουν την αφήγηση.

Πιο μέσα, μια άλλη πινακίδα αναγράφει: «Happiness is not a destination, it is a way of life» (Η ευτυχία δεν είναι προορισμός, είναι τρόπος ζωής). Όλα, δημιουργίες γνωστού αρχιτέκτονα-designer, που χαίρεται και αυτός τις άργιες ομορφιές του νησιού και έχει μετατρέψει τον κήπο του σπιτιού σε μια γιορτή χρωμάτων, ιδεών και χαμόγελων, σε έναν διάλογο με το τοπίο και με όσους τυχαίνει να περάσουν από εκεί.

Το Κάτω Κουφονήσι, με την άγρια ομορφιά και την αίσθηση απομόνωσης, δεν παύει να κρύβει εκπλήξεις. Στην κορυφή του, το σπίτι με τον κήπο Τέχνης γίνεται σύμβολο δημιουργικότητας, δείχνοντας πως ακόμα και στο πιο απόμερο σημείο του Αιγαίου, η τέχνη βρίσκει τρόπο να ανθίσει.