«Ο Ένοικος»: Η Άννα Παντζέλη και η Λίνα Μαρκάκη “σφάζονται” σαν αληθινές αδερφές στο θέατρο Αλκμήνη

Η Αλεξία Λυμπέρη συνεχίζοντας τις επισκέψεις της στα θέατρα της Αθήνας μοιράζεται την εμπειρία της παράστασης μαζί μας "από τη θέση του θεατή".

Γράφει η Αλεξία Λυμπέρη

Πρόσφατα παρακολουθήσαμε το έργο «Ο Ένοικος» στο Θέατρο Αλκμήνη, σε κείμενο και σκηνοθεσία της Άννας Παντζέλη. Ένα έργο που παρουσιάζει τη ζωή δύο αδερφών, τις μεταξύ τους σχέσεις, τις δυσκολίες της κοινής τους συμβίωσης, καθώς και τα παιδικά τους βιώματα.

Οι γυναίκες αυτές, με αφορμή τα γενέθλια του ενοίκου τους Μάρκου, κάθονται στο ίδιο τραπέζι και ξετυλίγοντας το παρελθόν τους αλληλοσπαράσσονται. Κι οι δύο επιζητούν την πρόσοχή του, κι οι δύο αισθάνονται τη μοναξιά και το βάρος της αναμονής της μοναδικής ημέρας για την οποία ζουν τόσες πολλές άλλες μέρες, την ημέρα του θανάτου τους.

Δύο χαρακτήρες εντελώς διαφορετικοί, δύο εκρηκτικές προσωπικότητες, δύο δυναμικές γυναίκες, δύο άνθρωποι που πάλεψαν για τη ζωή και νικήθηκαν από αυτή.

Η Μαρία, η μεγαλύτερη εκ των δύο αδελφών, μας εξιστορεί επί σκηνής όλες τις δυσκολίες που ενέχει ο τίτλος της μεγάλης αδερφής. Ξεδιπλώνει και μοιράζεται με το κοινό όλες τις παιδικές της αναμνήσεις, οι οποίες χαράχθηκαν ανεξίτηλα στη μνήμη της και προσπαθεί να αιτιολογήσει και να εξηγήσει τη συμπεριφορά της μητέρας της εντός της.

Παρουσιάζεται ως χαρακτήρας ευαίσθητη, υπάκουη, υποχωρητική, στοργική κι αδύναμη. Της αποδίδονται όλα τα χαρακτηριστικά που θα είχε μία καλή μητέρα.

Η Στέλλα, η μικρότερη εκ των δύο αδελφών, προσπαθεί επί σκηνής να αμυνθεί απέναντι στις κατηγορίες που της προσάπτει η μεγάλη της αδερφή και να αιτιολογήσει τη δική της συμπεριφορά, τόσο ως προς τις μεταξύ τους σχέσεις, όσο κι ως προς τη στάση της στην ίδια της τη ζωή εν γένη.

Ξεδιπλώνει και μοιράζεται με το κοινό τα όνειρα που είχε ως παιδί, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τα κομβικά γεγονότα τα οποία οδήγησαν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα της. Η Στέλλα παρουσιάζεται ως χαρακτήρας καυστική, ειλικρινής, κακομαθημένη κι εγωίστρια. Της αποδίδονται όλα τα χαρακτηριστικά μιας γυναίκας, η οποία αρνείται να παραδεχθεί ότι μεγαλώνει και χάνει τη θελκτικότητα των νεανικών χρόνων.

Θα μονοιάσουν τελικά οι δύο αδερφές; Θα λύσουν τις μεταξύ τους διαφορές; Θα συμφιλιωθούν; Θα σταματήσουν επιτέλους να αλληλοκατηγορούνται για τις προσωπικές τους αποτυχίες; Θα μπορέσουν να συγκατοικήσουν αρμονικά;

Η ιστορία των δύο γυναικών παρουσιάζεται επί σκηνής υπό τη μορφή διαλόγου. Η θεατρική σκηνή έχει μεταμορφωθεί στο σαλόνι του σπιτιού των δύο γυναικών κι όλη η πλοκή του έργου εξελίσσεται στο χώρο αυτό.

Η δραματουργία του έργου ξεδιπλώνεται δια μέσου του συναισθηματικά φορτισμένου διαλόγου, ο οποίος επιδρά ουσιαστικά στη ψυχολογία των δύο γυναικών και ανασύρει μνήμες και συναισθήματα, τα οποία προσπαθούσαν μάταια να αποκρύψουν και να θάψουν.

Ένα θεατρικό κείμενο που αναφέρεται διαχρονικά στις συγγενικές σχέσεις μεταξύ αδερφών. Το σενάριο απλό, περιεκτικό και σύντομο, χωρίς περιττή έκταση και τόσο περιγραφικό όσο χρειάζεται για να βοηθήσει τους θεατές να δημιουργήσουν εικόνες των παιδικών χρόνων των ηρωίδων.

Η Άννα Παντζέλη, στο ρόλο της Μαρίας, εκφραστική, με νεύρο, πειστική και δυναμική, ενσαρκώνει άψογα το ρόλο της μεγάλης αδερφής και της γυναίκας η οποία παραιτήθηκε πρόωρα από τη ζωή.

Η Λίνα Μαρκάνη, στο ρόλο της Στέλλας, με την εκφραστικότητά της και το δυναμισμό της, καταφέρνει άψογα να ενσαρκώσει τη μικρή αδερφή και τη γυναίκα που αρνείται να μεγαλώσει και να ενηλικιωθεί.

Ο Τάκης Μπαρδάκος επιμελείται μοναδικά το φωτισμό της παράστασης. Ειδικά τα σημεία όπου φωτίζονταν μονάχα τα πρόσωπα των δύο ηθοποιών, λειτουργούν αποτελεσματικά στην κορύφωση της δραματουργίας της παράστασης.

Τα κουστούμια της Λένας Μηνά είναι απλά, καθημερινά ρούχα, ταιριαστά με τους απλούς, καθημερινούς χαρακτήρες των γυναικών που υποδύονται οι δύο ηθοποιοί επί σκηνής.

Ο Γιάννης Μυρσιώτης έχει επιλέξει έπιπλα απλά, ενός σαλονιού μίας άλλης εποχής, τα οποία ενδεχομένως να εξυπηρετούν την αλληγορική απεικόνιση της παλαίωσης, η οποία επέρχεται με το πέρασμα του χρόνου τόσο στα υλικά αντικείμενα, όσο και στους ίδιους τους ανθρώπους.

Συνολικά πρόκειται για μία άρτια σκηνική παραγωγή, με δυνατές ερμηνείες και ολοκληρωμένους χαρακτήρες επί σκηνής.

Ιδανική παράσταση για όλο το γυναικείο κοινό ανεξαρτήτως ηλικίας, αλλά και για το αντρικό κοινό το οποίο προσπαθεί να κατανοήσει τη γυναικεία ψυχολογία.

info

Θέατρο Αλκμήνη – Αλκμήνης 8, Γκάζι

Παραστάσεις: Κυριακή, 18:30

Παραστάσεις: κάθε Κυριακή στις 21.00

Διάρκεια: 74’ (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές Εισιτηρίων: Γενική Είσοδος:12€

Προπώληση: 10€ viva.gr

Για άνεργους, ΑΜΕΑ, φοιτητές, γκρουπ: 8€ (Για Κ.Α.Π.Η. ειδικές τιμές, κατόπιν συνεννοήσεως)

Πληροφορίες: 210 3428650

Share this
Tags
Zeta Tz
Zeta Tz
Η Ζέτα ασχολείται με τη μετάφραση, την αρθρογραφία και την αρχισυνταξία στο χώρο των ΜΜΕ του πολιτισμού. Έχει ασχοληθεί με την διοργάνωση εικαστικών εκθέσεων και εκδηλώσεων που αφορούν στην κοινωνική ευθύνη. Έχει λάβει τιμητική διάκριση από το Ίδρυμα Μπότση για δημοσιογραφική της δραστηριότητα στα θέματα πολιτισμού. Στο artviews.gr είναι υπεύθυνη της συντακτικής ομάδας.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Οι Δεύτεροι Δελφικοί Διάλογοι στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών

Γράφει η Ζέτα Τζιώτη Στον ομφαλό της γης, στο σπουδαιότερο Μαντείο της Ελληνικής αρχαιότητας, διοργανωθήκαν πρόσφατα οι δεύτεροι Δελφικοί Διάλογοι, που στόχο είχαν την ανάλυση...

Βραβείο Τέχνης Ιδρύματος Γ. & Α. Μαμιδάκη 2024:  Τέχνη υψηλών αξιώσεων στα ξενοδοχεία «Minos Beach Art Hotel» &  “Minos Palace” του Ομίλου 

Γράφει η Ζέτα Τζιώτη  Χαλάρωση, πολυτέλεια αλλά και τέχνη μπορούν να απολαύσουν οι ένοικοι των ξενοδοχείων του Ομίλου Μαμιδάκη στα δύο φιλόξενα ξενοδοχεία του στον...

Οι μουσικές ρίζες των εικαστικών μετασχηματισμών του Κλέε

Γράφει ο Κώστας Ευαγγελάτος  Ζωγράφος, λογοτέχνης, θεωρητικός της τέχνης  Ο Πάουλ Κλέε  / Paul Klee γεννήθηκε κοντά στην πόλη της Βέρνης το 1940. Ο πατέρας του...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

More like this